Ezilenler/Fyodor Dostoyevski...

Dünya edebiyatının en büyük yazarlarından Fydor Dostoyevski Ezilenler'i sürgünden döndükten sonra St Petersburg'da yazmıştı. Romanın anlatıcısı gelecek vaat eden genç bir yazar olan İvan Petroviç'in edebi çıkışı, yazma yöntemleri ve toplumsal konumu Dostoyevski'nin kendi yaşamından alınmıştır. Kahraman, büyük bir ünden yoksulluğa düşer. Yazarın en güçlü eserlerinden sayılan Ezilenler, yoğun özyaşamöyküsel izler taşır.

Ezilenler: Naif iyimserliğe reddiye.

Gerçek sanat Dostoyevski'nin kırdığı küçük ikonları ayağa kaldırmaz, romanı toplumun ve duyguların dar çerçevesine kapatamaz, yazarın ışık tuttuğu ruhun geçici ve gizemli durumlarını karanlıkta bırakamaz."

-Stefan Zweig

On yıl süreyle Sibirya'da sürgünde kalan Dostoyevski'nin ilk büyük romanı Ezilenler, yazarın başkent Petersburg'a dönüşünden sonra kısa bir süre sonra, 1861 yılında yayımlandı. Ama eleştirmenlerde neredeyse hiç yankısı olmadı. Dostoyevski'nin dostları bile romanı beğenmediler. Yazar da elli kadar sayfasından kıvanç duyduğu bu romanı "yabanıl" bulurdu.

Bu kitapta Dostoyevski, insana ve onun doğal iyiliğine inancını belirtir; kurtuluşumuzun kendi ellerimizde olduunu vurgular. İncil'deki ilkelere uyulması ve herkesin benzerlerini kendini sevdiği kadar sevmesi yeterlidir. Psikolojik çözümlemelerdeki güçlülük, sara krizlerinin anlatılışındaki büyük ustalık bu kitapta ilk kez ortaya çıkmakta ve geleceğin dev yazarını haber vermektedir.

"Yanılgı sözkonusu değil, çağdaşlar içinde bir tek Shakespeare'in kıyaslanabileceği bir kral var karşımızda... Aiskhylos ve Shakespeare'den sonra, ruhların ve bedenlerin dipsiz derinliklerine inebilmiş tek insan odur belki de."

-Leon Daudet

Arka Kapak:

Dostoyevski, Ezilenler'de haksızlığın ve yoksulluğun dramını büyük kent fonu üzerine büyük bir ustalıkla çizer... İnsan ruhun özelliklerinee iner, bireysel iç çatışmasını kolaycaa yansıtır...Olağandışı zihinsel durumlarla ilgilenirkenn çağdaş ruhbiliminn bulgularınıı, varoluşçu düşünürlerinn görüşlerinii sankii o zamandann sezinlenmişş gibidir...Karamsar ve tutucu yönlerine karşın Dostoyevski, Ezilenlerde haktan çeşitli tiplerii, acı çekenlerii, suçlu insanları anlatmadaa eşsizz bir yetenek gösterirr....

Çev: Nesrin Altınova