Saat 9 gibiydi.Yağmur yağıyordu.Birden bir gök gürledi.İçimde bir korku oluştu.Sonra haberleri açtığımda kuzeyden gelen bir kasırga karadenizlileri mahvetmişti.Ama ertesi gün güneş açtı.İşe gitmek için yöneldim.Bir gazate aldım.İlk başlık "Bu bizi sarsar" diye koskoca yazılmıştı.Kasırga önümüzdeki günlerde batıya doğru gelecekmiş.Bunun haberini alanların %90 doğuya gitmek için yol almışlardı.Ama kasırga geliyordu.Birde havada değişiklikler oldu ve koca koca kar yağmaya başladı.Yerler 10 dakikada ayakkabımın boyuna gelmiş karlarla doldu.Sonra işe gittim.Akşam mesaiye kalacağımızı söylediler.Saat 23 : 50 oldu.Sonra çıktım.Tam evin oraya geldiğimde bütün millet evde kaçarcasına çıktı.Bende birisini tutup sordum.Ne oldu diye.
"Kasırga" dedi.Gittim bakmak için ama karşımda arabalrın havada uçtuğu ve havada kan yağmuruyla karşılaştım.Hemen koşa koşa uzaklaşmaya çalıştım.
Bir tane küçük kızın yere düşmüş ve ağladığını gördüm.Kimse yoktu yanında.Küük kızı aldığım gibi kucağıma hemen koştum.Küçük kız sen kimsin dediğinde arkadamızda ki evler birer birer havaya uçuyordu.Ben küçük kızı giden arabanın içine atıp güvenli bir yer aradım.Ama şansım olmadı ve hemen bir direğe tutundum ve kasırga ayaklarımı koparacakmış gibi oluyordum.Tam 2 dakika kasırga gitmedi.Ama sonunda ilerlediğinde ayaklarıma baktığımda kan toplamış rengi kıpkırmızı olmuştu.Ayaklarımı yere bastığımda ayaklarım kırılacakmış gibi oluyordu.Hemen bir yere oturarak 1 saat bekledim.Ama hiç birşey olmadı.Yavaş yavaş yürümeye başladım.Evimin yolunu gözledim.Ama evimin oraya gittiğimde dedimki "Kesin benim evde alıp götürmüştür".Ama sokağı başına dönünce tek benim evim sapa sağlam 1-2 çatlaktan başka.Hemen eve çıktım ve televizyonu açmak istediğim elektrik yoktu.İlk işim karnımı doyurup doğuya gitmekti.Kendime çay yapamadım.1 bardak süt ile peynir yedim.Sonra çanta hazırladım.Çantama üst baş ve yemek koydum.Birde yanıma çadır aldım.Çünkü araba bulamazsam çadır kuracaktım.Otogara gittiğimde otogar diye birşey yoktu.Yoldan şans eseri kurtulan bir bayan gördüm ve durmasını söyledim.Durdu ve koşa koşa gittim bindim.Dedi " Yaralandınmı" ben ise "Hayır" dedim.Sonra ileride yok kapalı olduğundan benzininde bitmesinden dolayı yürüyerek gitmek zorunda kaldık.10 günde doğuya ulaştık ve orda birsürü millet yaralı olarak yatıyordu.Yanımdak bayan hemen bir hastanın yanına gidip tansiyonunu ölçtü.Bayan dedim ki "Doktormusunuz" bayan ise "Evet " diyerek beni sevindirdi.1 ay sonra ise batıda hayat yavaş yavaş eski haline gelmeye çalışıyordu.Ama artık eski batı olmayacaktı.
Not: Bu bir hayal ürünüdür.Bunu yazan benim.


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla
