Konu: Hüsoo16 dan seçmeler...

Ümit Yaşar Oğuzcan - Bekleyenler İçin

Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum


Her şey bana seni hatırlatıyor
Gökyüzüne baksam
Gözlerinin binlercesine görürüm
Bir rüzgar değse yüzüme
Ellerini düşünmeden edemem
Yaktığım bütün sigaraların dumanları sana benzer
Tadı senden gelir
Yediğim yemişlerin
İçtiğim içkilerin
Ve içimdeki bu dayanılmaz sıkıntı
Bu emsalsiz hüzün
Seni beklediğim içindir

Resmine bakamaz oldum
Uykulardan korkuyorum artık
Utanıyorum odamdaki bütün eşyalardan
Şu sedir hala gelip oturmanı bekliyor
Şu ayna karsısında güzelliğini seyretmeni
Şu kadeh dudaklarına değebilmek için duruyor masada

Ve şu saat geldiğin anda
Durabilir sevincinden
Zaman çıldırabilir
Çünkü benim dünyamda
Ölümsüzlük, seni sevmek demektir.
Bir çocuk dogmayı bekler
Bir ağır hasta ölmeyi
Bitkiler yağmur ve güneşi bekler
Yalnız bir kadın sevilmeyi
Ve düşün ki bir adam
İçinde bütün bekleyenlerin korkusu ve ümidi
Seni bekler
Asılmayı bekleyen bir idam mahkumu gibi

Sen gelinceye kadar
Pencerem kapalı duracak
Rüzgar gelmesin diye
Artık perdeleri açmayacağım
Gün ışığı girmesin diye
Sonra kahrolacağım
Bu karanlıkta, bu derin yalnızlıkta
Ve günlerce gecelerce haykıracağım
Nerdesin diye, Nerdesin?
Bir gün bu kapıdan sen gireceksin
Biliyorum
Ergeç bu bekleyişin bir sonu gelecek
Yıllarca sonra
Öldüğüm gün bile gelsen
Butun bu bekleyişimi ve olduğumu unutup
Çocuklar gibi sevineceğim
Kalkıp sarılacağım ellerine
Uzun uzun ağlıyacağım.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Seni Özledim İşte

Sensiz kalmayı kaldıramıyor yüreğim. Kısa ayrılıklar bile kederimi arttırıyor,hüzün dolu geceler yaşatıyor bana. Seninle birlikte olmanın tadını almışım bir kere,bundan vazgeçemiyorum. Alışkanlık değil bu. Her alışkanlık terk edilebilir bir gün.


Oysa sen benim yaşam kaynağımsın.İnsan hayatından vazgeçebilir mi?
Özlüyorum seni, zlemim büyüdükçe büyüyor içimde,durduramıyorum. Kavuşacağımız anı bekleyerek geçiyor zamanım.
Hiç birşey zevk vermiyor bana sen yokken.
Sıçrayarak uyanıyorum geceleri,yanıma bakıyorum,yoksun.
Tekrar gözlerimi kapatıyorum,dönüp duruyorum sabaha kadar.
Sensizken her güne yorgun uyanıyorum.Tadım yok işte anla.
Oysa yanımdayken sen,günün tüm yorgunluğunu unutuyorum.
Sohbetlerimizin keyfi ,dokunmalarının sihri, yaşanan tüm olumsuzlukları silip götürüyor.Huzurla dalıyorum uykuya.
Seninleyken,sadece bir kaç saatlik uyku bile, ertesi günü ayakata ve sapasağlam geçirmeme yetiyor.
Sevgilim olduğunu,varolduğunu bilmek yetiyor bana.
Döneceksin biliyorum da,dayanamıyorum ne yapayım.
Zamanı seninle,Sadece seninle geçirmek varken,aşkımızı büyütmek,tutkuyla yaşamak varken beklemek çok zor geliyor insana.
"Şimdi olsa" diyorum, "Çıksam işten,gitsem yanına, yemek yesek birlikte, bir,iki kadeh şarap içsek, o gülse,ben baksam,heyecanlı heyecanlıanlatsa yaşadıklarını...
Sonra güzelliğinden bahsetsem,şımartsam onu,boğazın kıyısında yürüsek birlikte,yamur üzerimize yağsa,üşüsek,sarılsak birbirimize,ısınsak tenimizin ateşiyle..."
Ama yoksun işte.
Bu gecede sensiz geçecek ve ben ne şarap içeceğim, ne yediğim yemekten zevk alacağım.
Bu gece sevgilim,bir fırsatını bul ve üzerinde şehir ışıklarının dans ettiği denize bak.
Çünkü ben ne zaman sensiz kalsam,denize bırakıyorum yüreğimi,sana ulaşması için.
Çünkü seninleyken atıyor yüreğim.
Haydi sevgilim gel,al yüreğimi öyle gel....
Ne olur.....

Susuyorum

Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum.
Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerin de tadı yok ... Peki ya o yağmurda iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? Bilmiyorum ! Susuyorum artık ...

Sustukça susuyorum. Sustukça üzerime gelen insanlardan kurtarmak için ruhumu, suskunluğuma sarılıyorum. ama yine de saplanıyor yüreğime bazı kelimeler. Bazıları da acıtıyor üstelik.
Elbette hiç bir şey, ben ol deyince olmaz. Bunu biliyorum ama zaman da geçiyor hızla. Tükenmez sandığım bütün sözler bitiyor ve bende yavaş yavaş tükeniyorum... Onca yıldan sonra; hayata dair ne kaldı ki elimde? KOcaman bir hiç ! Öyleyse neden bunca çaba, neye bunca isyan. Öyle anlamsız ki yaşadığım hayat.Her şey az sonra gerçekleşecekmiş gibi duruyor, elimi uzatıyorum tutmak için, kayboluyor. Benim dışımda kopuyor bütün kıyametler ve ben kendime uyan bir kıyamet beğenmiyorum.
Kalbime bir kurşun sıkacak gönüllü katilimi arıyorum ya da yüreğime su serpecek elin sahibini... Toprağa ateşi düşürecek , denizi yakamozlarla süsleyecek sesin sahibini. Artık basit şeyler bekliyorum yaşamdan. Örneğin, kimselerin bilmediği sırlarım olmalı ölürken...
İşte yine susuyorum; siyah bir geceye dönüyor her anım ve okuduğum her şiir kanatıyor yaralarımı. İçimde kş çocuk ölüyor... Yalancı gülümseyişlerle beni ciddiyete çağıran insanları da önemsemiyorum. Elimden kayıp gidenlerden korkmadığımı bilmiyor ki hiç biri....

Bir Anlasan

Zamanın acımasız çizgisi üzerinde, düşmeden yürüyebilmek için tüm çabam... Tüm çabam seni daha çok severek, dengemi sağlayabilmek için...
Alışkanlıklardan uzak olsun istedim sana olan sevgim... Yanında olmak her zaman anlamlı olsun, gözlerin her zaman aynı aşkla baksın, sözlerin hep ilk duyduğum andaki kadar etkilesin ...

Öyle de oldu zaten... En azından benim için...
Sense öylesine aşinasın ki artık karşında duran insana... Artık öylesine ezberlemişsin ki, artık öylesine biliyorsun ki beni de sana olan sevgimi de; o ince çizginin üzerinde koca bir engel gibi duruyor alışkanlığın... Bense daha ileri gidemesem de yine de düşmemek için, olduğum yerde ve aynı aşkla bekliyorum...
Tek neden sana olan aşkım... Oysa sen buna bile inanmıyorsun...
Benim zamanım ve enerjim harcanıp giderken, bunları görmezden gelip, seni sana olan sevgime ikna etmeye çalışıyorum. Oysa senin de zamanın ve enerjin harcanıp giden. Ve biliyorum ki; hayat bu kadar değersiz ve uzun değil. Boşuna harcadığımız zamanlarda, çok güzel olabilirdi... Her şey çok güzel olabilirdi...
Kendime bakıyorum; asla yapmam dediğim ne varsa, düşünmeden yapmışım... Senin için mi, kendim için mi? Hayır ikisi de değil... Bizim için...
Biz olduğumuz sürece anlamı var çünkü bu çabanın...
Bir anlasan...
Seni ne çok sevdim ben...

Sensizlikle flört etmeyi sen değil,
sensizlik bilir;
sesi ses,
sessizliği sensizlik bilir…



Sensizlikle flört etmeyi sen değil,
sensizlik bilir;
sesi ses, sessizliği sensizlik bilir…

Korkma, sana aşkı öğretmeyen kendinin
ellerinden tut!
Çok ağrımış kendinin, siyah
ve ayaz kendinin.
Hep avuttuğum düşler için bana bir gül ver...

Bak, Palandöken dağlarında karlar erimiş,
teknelerle kol kola bir bahar sulara inmiş;
dağlar için, sular için bana bir gül ver.
Bir gül ver söküldüğüm günler için
-ve önce kendinin ellerinden tut.-

Kendimin ellerinden tutunca,
içimden nehirler gibi akmak geliyor;
yollara çıkmak, yolculuklara bakmak geliyor.
Geberesiye içip salaş meyhanelerde,
buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor…

Tutunca kendimin ellerinden,
pusulasız gemilerde yatmak;
yaşlı ve şefkatli bir azizenin koynunda
sabaha dek kıpırtısız susmak geliyor…

Sevgilim, iyi insan, tutunca ellerimden,
ömrümün içinden akmak geliyor...

(Sessizlik sensizliği ezbere bilir;
sensizlik her şeyi bilir...)

Korkma, sana aşkı öğretmeyen kendinin
ellerinden tut;
sonra bana aşkı öğretmeyen kendimin
ellerinden...


Bak, yıllarım sırılsıklam/ yağmurlar giymiş,
günlerin avlusuna yeni yeni çocuklar inmiş;
dağlar için, sular için bana bir gül ver.
Avuttuğum düşler için bana bir gül.
Bir
gül
pusulasız gemiler, sökülmüş günler için...

(Ben bütün yeşillerimi inatçı ayazlara çaldırdım;
sen kendinin ellerinden tut
ve kendine benim için bir gül ver.)

Kendine
bir
gül(ü) ver


Yılmaz Odabaşı

güzel bir ü.y.oğuzcan şiiri,teşekkürler.

bişeyler değil ilgi için saol

Ümit Yaşar Oğuzcan - Ayrılırken

Dinle sevdigim bu ayrilik saatidir
Dunya var olali beri cirkin ve soguk
Ergec icecegimiz bir ilac gibi
Tadi dudaklarimizda acimsi, buruk
Bu saatte gozyaslari, yeminler
Bos bir tesellidir inandigimiz
Perde kapaniyor, filim bitiyor iste


O hic bitmeyecek sandigimiz
Goruyorsun konusacak bir seyimiz kalmadi
Sadece bakislarimizda huzun
Iste ayrilik bu; hic beklemedigimiz
O ikiz kardesi olumun
Anliyorum bir daha gorusemeyecegiz
Bu son bulusmamizdir seninle
Yeni bir hayata basliyacaksin artik
Onunla, o yeni sevgilinle.
Anliyorum artik o opecek ellerini
Kulagina aski o fisildayacak
Icinde bir pismanliktan baska
Benden eser kalmayacak.
Sigarani sondur, kalkabiliriz
On adim sonra yollarimiz ayrilmali
Sakin aglama ve bir sey soyleme bana
Insan ayrilirken bile buyuk olmali.


Ümit Yaşar Oğuzcan

arkadaşlar yanlış yere yazdık galiba özür dilerim


Üşüyorum

aglamayı sevmem pek..acız oldugumu dusunurum her agladıgımda..gozyasım suzulmesın ısterım yanaklarımdan..dusmesın avuclarıma..
gulmeyı severım..herseye gulumsemek gelır ıcımden nedensız , sebepsız yere..delılık belki de..ne dersen de adına..


son yasdıklarından sonra aglamanında bır tadı olmalı dıye gecırdım ıcımden..gulerek ozlenmez uzaktakı sevgılı..aglamanmalı..yas tutulmalı..baska turlu nasıl hıssedılır usaktakı sevgılının sıtem dolu mısraları..nasıl gırerım oslemının ıcıne..nasıl tutarım ellerını o aglarken..
affedersın..senı bensız bıraktıgım ıcın affedersın..bu kadar yalnızlık kaldırması guc bır yuk gıbı omuzlarımda..her sabah sana dogarken gunesım yoklugunun soguk nefesını hısssettırıyor penceremden gıren ısık tanelerı..ıcıme ısıtmalı oysa kı dıyorum kendı kendıme..ama olmuyor..ne saman gunes dogsa husunlenıyorum..sensız baslayan bır gune yıne aynı sembol yıne aynı senaryo..ısıgım ol demıstım ya sana..artık ısıgım olma..ıstemıyorum..her parlayan gunes ıcıme yaka yaka aydınlatıyor gunumu...eger boyle ısıl ısıl olacaksa sensız gecırecegım gunler..ıstemıyorum..kalsın..ben karanlıgı ıstıyorum..sen gelene kadar karanlık sarsın etrafımı..karanlık ortsun userımı..karanlık oksasın saclarımı..o usansın gogsume..o tutsun ellerımden..ve o opsun dudaklarımdan..
aydınlıgı ıstemıyorum artık ıstanbul'da..koca bır bosluk olsun yalnıslıgımla bırlıkte..her gecen gun zorlasıyor sartlarım..her gecen gun benı bıras daha yaklastırıyor bıldıgım sona..ve neden bılmıyorum her gecen gun bıras daha sen oluyorum..bıras daha yerlesıyorsun bedenıme..usgunum..bıras daha boyle devam ederse senı cıkartmam sor olacak ıcımden..korkma..! sende cıkartamayacaksın senı benden..ben userıme yakısan en gusel elbıseyı gıyıyorum yoklugunda..askı gıyıyorum..yakısıyor bıse bılıyorum..yakısanı cıkartmayacagım userımden..
bugun 11. gun..saat 17:58..sensıs gecmıyor gunlerım..dakıkalar saatler mıhlanmıs sankı yerlerıne..gecen 11 gunde ne cok seyın yerıne koydum senı..kımlerın yerıne koyup aldım karsıma konustum senınle..sarıldım once..buyuk bır oslemle..agladım sonra..aglamak bu kadar sevklı olmamıstı kımsenın omuslarında..
olumden soz etmeye baslamıssın yasdıklarında..korkutuyorsun benı..unuttun mu ? bıs onun hakkını veremıyoruz..ne zaman kı bırlesırse ellerımız..ne zaman ki karanlıgım kadar yakın olursun bana..o zaman olmemek ıcın nedenımız kalmıyor..ıste o zaman olebılırım bende gonul rahatlıgı ıle..en azından senı severek olmenın tadı kalır dudaklarımda..ama sımdı..boyle hasretken sıcak tenıne..boyle hasretken dudaklarından dokulecek bır kac kelımeye..olmek olmas..olemem..sende olmemelısın..
romeo ve juliet gıbı olmak zorunda degılız..onlar farkında degıllerdı sonlarını bılmeden hazırladıklarının..ama ben farkındayım..sende oyle..ben senı sevmeden hıcbır yere gıtmek ıstemıyorum..nefesın karısmadan nefesıme aldıgım nefesı vermemek ıcın soz verdım kendıme..ben tutuyorum hala..
sensızlık demırden bır kor gıbı avuclarımda sımdı..avuclarım kanıyor..sensızlıgın ıle yuzlesırken tutmuyorum artık gozyaslarımı..usul usul aglıyorum..sessız sedasız..ıcımı ceke ceke..sımdı bır omuza ıhtıyacım var..basımı koyup aglayacagım..ısıgım oldun oncelerı..sonra hasretım..umuttun son gunlerımde..sımdı bır omuz ol bana..aglamak ıstedıgım anlarda sokulayım yanına..basımı koyup aglayayım..sensızlıge , bana bıraktıgın aydınlıga ınat..
ne kadar ugrasırsam ugrasayım..ne kadar ozenle secmeye calıssamda ıcımde boslugu doldurmuyor bıldıgım hıcbır kelıme..hıc bırı tam olarak anlamını ıfade edemıyor ıcımdekı fırtınanın..yangını baslatan ufak kıvılcımları dokebılıyorum sadece mısralarıma..ama ondan sonra kı buyuk yangından haberın olmadı cogu saman..anlatamadım..ıcımdekı yangın yaksada bedenımı soyleyemedım bunu..
sımdı soyluyorum ıste..yanıyorum..alevler bıras daha buyuyor sensız gecen her gunden sonra..acele et ne olur..bu ates herseyımı yakmadan gel..yagmur tanesı gıbı dus yanan bedenımın userıne..serınlık getır bana..op dudaklarımdan..hasretım dudaklarımda serınlıge..
bır hayalden bır hayale gecerken sabahı karsılardım..gunes penceren ıcerı gırer gırmes gecenın kasvetını bıtırırdı..yıldıslar bır sonrakı geceye kadar cekılırdı gokyusunden..ama ıcımdekı karanlıgın tek ısıgı sendın..sen olmadan ben aydınlanamasdım..gunes olsa da olmasa da o gun sensız yasanacaktı cunku..ve ben sensızlıgı yasarken hıc aglamadım..sadece yıldızlar duserdı gozlerımden..
sen sımdı orda goslerımden dusen yıldızlara bakarak dılet tut..benı dıle pervatsızca..bızı dıle..
ıste yıne sonuna geldım..sensız gecen 11 gune neler sıgdırdıgımı yıne anlatamadım sana..yetmedım..eksık kaldı mısralarım yıne..anlamsız ve bos..ama unutma ne olur..ben burdayım..beklıyorum..gunese ınat en koyu karanlıgımı beklıyorum..karanlıgı kat onune oyle gel bu gece..sesın rusgarla bulsun yusumu bu aksam..burası kıs..burası kar boran.hadı beklıyorum..ısıt benı..usuyorum..

Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyorum yeniden...
Dağ başı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter...

Huzur ellerinin güzelliğidir.
Gözlerin karşımda mutluluk denizi.
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter...

Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter...

Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.
Bende sabır, sende naz...
Gündüzünden vazgeçtim, düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter...

Duymasa da hiç kimse
Şâir gönlümün, sende karar kıldığını.
Ve içimin şerha, şerha yarıldığını
Sen bilsen yeter...

Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi.
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek.
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,
Eğilsen yeter...

Yavuz Bülent Bakiler