Ne çabuk geçti aylar,tek bir kelime olmadan.Sadece gözlerinin içine bakarak.Ve ne kadar anlamsızdı,bir aşkı sadece gözlerinin içine bakarak yaşamaya çalışmak.Biliyormusun,ben hep seni hayal ediyorum.Bir kere olsun ellerini tutabilseydim,belkide bukadar yanmazdım.Bir kere olsun dudaklarıma dokunup seni sevdigimi söyleyebilseydim.Soguk ve karanlık sabahlar da seni görebilmek sevinciyle uyanırdım, yanı başımda çalan saatle.Her an seninle gözgöze gelmek için yolumu degiştirirdim.Yinede tek bir kelime çıkmazdı agzımdan,sanki birşeylerin büyüsü kaçacakmış gibi.Nisan yagmurları vardı ozamanlar içimde,ama hepsi okadar dı.Sonra sen gittin,oysa ben alışık degildim gözlerin olmadan yaşamaya.Sen gittiginde bogazımda kocaman dügümle ardından bakakaldım.Yinede her gece şarkılar dinledim şehrin radyosundan.İçim bunalınca dışarıya attım kendimi.Karanlık boş sokaklar da yürüdüm durdum.Yinede sevdim seni,unutamadım o eşsiz gözlerini.Hani o son gün sen karşıdan gelirken başımı kaldırıp bakamamıştım bile o dört ay boyunca baktıgım gözlere.Oysa ne çok özlemiştim ne çok sevmiştim.O an özel birşeyler olmasını bekledim sıradan yaşamımda.Daha farklı birşeyler olmalıydı,ama olmadı öylece yanımdan geçip gittin.Artık ne hayallerim kaldı,nede umutlarım.Tek tesellim buralardan gitmek aynı dili konuşmadıgım çok uzak bir yere.Şunu bilki bu ülkede hatırlayacagım bir sen olacaksın ve ben hep seni düşünecegim sen hiç bilmesende.
Hiç bir zaman dokunamadıgım çiçegim;....
Seni en yüce olan Rabbime emanet ediyorum..............
seni çokkkk seviyorum......