Konu: Bence Sen Git Artık..!!

BENCE SEN GİT ARTIK

Çok iyi kalpliydin aslında. Kimse bilmezdi içindeki sevgi dağını. Kolay değildi, o dağın yamaçlarına bile yanaşmak. Zordu, engel doluydu yolların. Bu çileyi çekmeye razı olanlardı, sevginin coşkun pınarında yıkanmayı hak eden. Aslında , çok kolay ağlardın. Kimse bilmezdi. Anlatmazdın dertlerini. Sevgi pınarında yıkananlar anlardı bir tek gözlerindeki buğuyu. Onlar çözerdi en kolay seni. Kaskatı bir görüntün vardı. Kimseyi yaklaştırmazdın yanına. Kibirli olduğundan değildi bu, ama herkes öyle zannederdi. Korkardın seni incitmelerinden. Pınarını bulandıracaklarını düşünür , o delinmez kabuğuna sarılırdın. Özlem doluydun, sevgini sevgisiyle birleştirecek o “bilinmeze”. Arayıp durdun yıllarca,sonra vazgeçtin. Bazen küllerinden yeniden doğurdu seni umulmadık sevgiler. Yine korkardın,yamaçlarına gelen bir “yabancı” olurdu o “bilinmez”de. O kadar özlemin olurdu kibu yabancıya, bırakırdın bir süre kendini o rüzgara. Kaçardın yine kendine,her şey üst üste gelirdi, çekip gitmeler mevsimine girerdi o kocaman yüreğin. Kimse bilmezdi, gözlerinden dökülen incileri. Boynuna kolye gibi dizilirdi o yaşlar. Küle döndüğünü hissettiğinde; hırçınlaşırdın,kapatırdın,aslında hiçbir zaman tam olarak açmadığın kapılarını. Pınarların kururdu,kuraklığın en acımasızını yaşatırdın. Sadece “kendine”.

İşte o zamanlardan biri yine bu yaşadığın. “küçük bir çocuk”taşımana rağmen içinde, koşup oynayacak ne halin var; ne de isteğin.”Eskisi” gibi dört duvar yine her yer,başladı yine gecenin en acımasız vaktinde gökyüzüne bakarak saatler geçireceğin anlar. Ben bu filmi bir kez daha görmüştüm. Öyle ya! Odanın duvarları tanık, yastığın şahit çektiğin acılara. Sorsana kendine küçük çocuk! Hiç dostun oldu mu senin? En son ne zaman aşkla ışıldadı gözlerin?hangi asırdı, dizlerine yattığında sevdiğinin? Kabul et! Güçlü falan değildin hiçbir zaman aşka karşı! Güç dediğin o komik gururunla ne yaptıysan kendine yaptın. Kendi ayaklarının altındaki de hep sendin! Başkası değil!

Şimdi zamanıdır iç hesaplaşmanın.küçücük kalbinde tutamadın hiçbir sevgiyi,en harlı ateşlerin bile sadece “bir avuç kül”den ibaretti. Kandırdığın tek kişi yine kendin oldun. Şimdi küllerinden arınmak için vereceğin her çaba daha da söndürecek seni. İyisi mi bırak kendini , hiç hissettiremediğin rüzgarına, eğ o “asi” başını şimdi. Her şey için çok geç artık. Hep yalnızdın ve hep yalnız kalacaksın. Yapabildiğin tek şey yazmak! Başka bir şeye cesaretin yok! Aşk ezdi geçti seni bir kez daha! Haddini bilmen için kaç kez daha hırpalanman gerek? Git artık!!!

KAYNAK: MeDiD

mükemmel bi yazı eline yüreğine duygularına sağlıkk
paylaşımın için saoll...

Her şey için çok geç artık.

içimi acıttın be MeDiD

bu denemeyi yazdığım dönemde "içim nasıl acıyor"du size bunu tarif edemem... şimdi okuduğumda biraz daha durulmuş gibi geliyor içimdeki fırtına...

şu bir gerçek... "ayaklarımızın altındaki" yine "kendimiz" oluyoruz..bunu o kadar geç farketmemenizi dilerim...

yine de Aşk güzel diyebilmek benim için önemli olan.. bu fırtına dinecek ve mutlaka güneş doğacak, bu süreç bittiğinde ruhunuz ve içinizdeki çocuk barışık olsun birbiriyle

vay be...nasılda doldu gözlerim şimdi.. beğendiyseniz ne mutlu bana ..

sevgiler...

Bazen insan kendini gerçekten yanlız hisseder, hemde en yakınlarının yanında, anlaşılamadığını, vurgulayamadığı ve ya ii anlatamadığı şeyler olduğunu sanır.Bazen de bazı şeyler kişiselleştiririlir, sanki bu olay sadece onun başına gelmiştir.Düşünsenize o kadar çok varlık gelmiş ki bu dünya ya bizden önce, karşındaki insanı farklı kılan tek şey aynı zaman ve aynı uzay düzlemi üzerinde olmaktır.Ya o çok şanslıdır ya da adamakıllı kör.

Eğer ikisini arasındaki farkı anlayabilirsen her şey çok daha kolaydır ama hala diğerini düşünüyorsan işin çok daha zordur ki insan hayata ancak 1 kere gelir.

tebrikler harika bir yazı yüreğine sağlık

eline,yüreğine,duygularına sağlık
paylaşımın için saol...