Senin gelmediğin geceler beni hep bir sonraki geceye çağırıyordu.Gelemeyeceğini bildiğim halde yine bekliyordum.Beklemek bile bana haz veriyordu.Nerden çıktı haftanın yedi gün olduğu? kim icat etti? Beni senden ayıran bu koskoca yedi gün artık ezberim olmuştu. Cuma geceleri dilimde şarkı oldu desem abartmış olmayacağım. Yine bir Cuma gecesi ve beklediğim sen, adından yüreğim yanan yazdıklarından okumayı yeni söken çocuk gibi sevinen ben. Dışarıdaki soğuğu yıllarca hissedip yüreğimi ısıtamadığım ben artık yanmaya başlıyorum.Soğuk gecelerin gökyüzünde yalnız duran yıldızları tek başıma seyretmek artık yok oluyor.Lacivert gökyüzüne baktığımda karanlık anlarda artık benimde bir yıldızım oluyordu.Artık bende dilek tutabilecektim.Bakıp gökyüzüne bana göz kırpan ilk yıldıza senin adını verdim.Sen olmadığın anlarda ona bakıp seni anacaktım.

Ve bir Cuma gecesi çıkıp geldin karşıma, elinde şarap ve benimle yazışmaya başladığını hatırlıyorum.Sen yazıyor ben okuyordum.Her kelimeni ezberlemeye hatta her konuşmandan kendime pay çıkarmaya çalışıyordum.Ama şunu çok iyi hatırlıyorum.” Kalbim açılmamak üzere kapalı” demiştin.Bende “belli olmaz bir gün birisi açar” demiştim. Allah'ım neydi bu birden kabus mu çöktü üstüme. – Kalbim açılmamak üzere kapalımıdır nedir?

Sen denizin bittiği,güneşin doğduğu, akşamın olduğu yerdesin.Sen başkaları için Kaf dağının ardındasın, benim için bir nefes gibi soluduğumsun
Çünkü sen yüreğimdeki sonsuz sevgilisin.