şimdi bir itiraf gibi bişey olacak bu ama biyerlere yazmam gerekiyordu.galiba en un uygun yer burası.polis lojmanında kalıyorduk o zaman.begüm diye bir kız vardı benden 2 yaş küçüktü.o ortaokul 2 ye gidiyordu,ben lise 1 e gitmem gerekirken o sene ara wermiştim.boş boş geziyordum.servis vardı lojmandan öğrencileri alır okullarına bırakır öğlen tekraralır tekrar götürür akşam tekrar getirirdi.ben hiç bir zorunluluğum olmadığı halde sabah erkenden kalkar servise biner öğlen tekrar geri gelir tekrar gider akşam aynı servisle tekrar eve dönerdim.sadece 10 dakika sürecek bir servis yolculuğunda begümle aynı aracta bulunmak onu birkaç dakika görebilmek için.aslında ona bakmaya bile cekinirdim utanırdım nedense.onun benden haberi bile yoktu oysa.her an onu görmek istiyordum.buna bir çözüm bulmalıydı.düşünndüm taşındım onun bir resmini bir şekilde ele gecirmek en doğru yol gibi geldi bana.ama nasıl ? daha tek kelime konuşmadığım birinden resmini isteyemezdimki.bir gece aklıma sınıflarda bulunan yerleşim planlarındaki resimler geldi.ewet begümün resmini okuldaki sınıf yerleşim planından çalacaktım.o gece herseyi en ince ayrıntısına kadar planladım.soğuktu kar yağıyordu.üzerime uzun bir mont altımada o okulun pantolonunu giydim.böylece beni okulun öğrencilerinden biri sanacaklar bende rahatca elimi kolumu sallaya sallaya okulda dolasabilecektim.zamana ihtiyacım vardı.hangi şubede olduğunu bilmiyordum.çıkış zili çaldı.öğrenciler begüm de dahil olmak üzere dagılmaya basladılar.elimi çabuk tutmalıydım.2. sınıfların olduğu kata cıktım.sırasıyla A B C şubelerindeki sınıf yerleşim planlarını inceledim.ama bunlarda begümün resmi yoktu.son D şubesi kalmıştı.sınıfa girdim yerleşim planına baktım .işte platonik aşkımın resmi oradaydı.cerceveyi olduğu gibi aldım montumun altına sakladım.hiç bir şey olmamış gibi merdivenlerden indim okuldan çıktım ve hızla uzaklaştım.bir parka gidip begümün resmini cerceveden çıkardım cüzdanıma koydum.artık istediğim an onun güzel yüzünü görebilirdim.artık o resim bende değil begümde yok belkide evlenmiştir coluğa cocuğa karışmıştır.şimdi düşünüyorumda yine aynı şeyi yaparmıyım.çünkü bu bir suç.düpedüz hırsızlık yaptım yakalansaydım hırsız damgası yerdim bu gün olsa yapmam diyorum kendi kendime.ama yinede büyük konuşmamak lazım aşk insana herseyi yaptırıyo çünkü.hırsızlık bile


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla





