Aşkı tanımlamaya kalkmak saçmalık mıdır nedir?Aşığım! Seviyorum onu. Neyini nasıl neden diye sorgulamadan sebepsizce seviyorum. Her hareketine aşığım. Nefes alışı , ses tonu bile heyecanlandırıyor beni. Hayatıma girmeden önce ona dokunmadan , uzaktan seyrederek yaşadım aşkımı. Başkalarına göre benim değildi ama aslında benimdi. Bana bakmazdı ,beni görmezdi, sabah sınıfta var olduğumu veya yok olduğumu bile farkında değildi belki de. Bense ürkek bakışlar ve yakalanma korkusuyla izlerdim onu. Soğuktu bana. Sadece bir gün benimle konuşması için haftalarca düşünürdüm ne yapsam da beni fark etse yada benimle bir cümle konuşsa. Hep ben onunla muhatap olurdum. Haftalarca düşünüp bulduğum bahaneyle konuşmak için ayaklandığımda bana ters bir cevap verirdi. Ben azimle yinelerdim. Bazen ise hiç bir cevap vermezdi. O zaman ona nasıl kızardım içimden nasıl söylenirdim ben bilirim
çünkü o içimde benimde ve bana böyle davranınca beni ters getiriyordu. Bir gün çok iyi hatırlıyorum tam 1saat onu izlemiştim hiç aralıksız. O zaman korkmamışmıydım? Korkmam mı…. Hem de nasıl. Ya şimdi bakarsa ya gözgöze gelirsek neden baktığımı nasıl açıklarım diye hem korkup hem de 1saat izlemiştim. Hiç bir şey yapmadan dursun o hali bile o kadar şeker ki. Canım benim. Hep duygularımı ört bas ettiğimden bahsettim. Çünkü onun bana dair en ufak bir düşüncesi olamazdı. Bence o benim ona hissetiklerimi bana hissedemezdi. Bu imkansızdı. Düşüncesi bile saçmalık geliyordu bana. Bazen yeter derdim söyle gitsin nolcaksa olsun artık derdim kaybedecek neyin var ki derdim ve o an o gelirdi aklıma onu kaybedebilirdim. Benimle konuştuğu iki kelime bile beni mutlu edebiliyordu. İşte söylersem eğer bu iki kelimeyi kaybederdim. Bu da benim için yıkım olurdu. Ama sabret sabret bir yere kadar. Biliyordum ki bu işin sonunda ya kaybeden ya da kazana olacaktım. Kendimi büyük olasılıkla kaybeden olmaya hazırlamıştım. Çünkü ondan bana hiçbir şekilde umut verici bir şey olmamıştı. Öyle ya da böyle ben her şeyi açıkladım. Ne mi oldu??????????
Sonunda kazanan olacağım hiç aklıma gelmemişti
Şimdilerde yanımda o var hem de attığım her adımda içimde değil yanımda. Onsuz olamam artık. Canımı veremem kimselere. Herkeslerde öğrendiler artık ki o benimdi benim oldu ve benim kalacak. Seni Seviyorum Böcüğümmm[/FONT]


LinkBack URL
About LinkBacks
Aşığım! Seviyorum onu. Neyini nasıl neden diye sorgulamadan sebepsizce seviyorum. Her hareketine aşığım. Nefes alışı , ses tonu bile heyecanlandırıyor beni. Hayatıma girmeden önce ona dokunmadan , uzaktan seyrederek yaşadım aşkımı. Başkalarına göre benim değildi ama aslında benimdi. Bana bakmazdı ,beni görmezdi, sabah sınıfta var olduğumu veya yok olduğumu bile farkında değildi belki de. Bense ürkek bakışlar ve yakalanma korkusuyla izlerdim onu. Soğuktu bana. Sadece bir gün benimle konuşması için haftalarca düşünürdüm ne yapsam da beni fark etse yada benimle bir cümle konuşsa. Hep ben onunla muhatap olurdum. Haftalarca düşünüp bulduğum bahaneyle konuşmak için ayaklandığımda bana ters bir cevap verirdi. Ben azimle yinelerdim. Bazen ise hiç bir cevap vermezdi. O zaman ona nasıl kızardım içimden nasıl söylenirdim ben bilirim
Alıntı Yaparak Cevapla