Sensizlik...Bunu hiç tanımlayamıyorum.Düşünüyorum ama hep aynı sonuca varıyorum.Bende sensizliğin tanımı yok!!!
Seni o kadar fazla seviyorum ve sana o kadar fazla değer veriyorum ki aşkımm,kendime seni tanımlayamıyorum.Ama böyle bir durumda daha ben seni kendimde tanımlayamamışken,seni sana tanımlamaya çalışıyorum.Ama bu gerçekten anlatılacak cinsten birşey değil sana kelimelerle en fazla,seni çoooooooooooooooookkkkkkkk seviyorumm diyebiliyorum.Ama bu bu kadar basit değil gerçekten bu benim sevgimin yada adı her neyse onun en küçük bi parçasını anlatmaya bile yetersiz.Seni sürekli tanımlamaya çalışıyorum.Tamam iyi yönleri bunlar ama kötü yönleride olmalı diyorum kendime.Ama düşünüyorum,ben senin bana kızışını,bana bağırışını,bana sinirli bakmanı,beni kopartana kadar cimciklemeni,beni tarifsiz bi şekilde öpmeni,oturuşunu,kalkışını,nefes alışını,hasta oluşunu,yürümeni,gülüşünü,somurtuşunu ve daha aklıma gelmeyen binlerce halini...Çokk ama çoooookkkk seviyorumm.Her haline,her şekline aşığım bitanemm.
Ben böyle şeyleri düşünürken daha senin tanımını yapamamışken sensizliğin tanımını hiç yapamam kii yapmam için bi gerekçede yok ve olmayacak zaten.Seni çok ama çooookk seviyorumm meleğimmm.
Bırak sensiz olmayı,daha seni bile tanımlayamadığımm biricik sevgilimm
SENİ SEVİYORUMM!!!!


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
hı hıııı

