Konu: Velim olur musun

Çok güzel bir kampanya ... Siteye girdim... Ama arama yaptırdığımda hiç çocuk çıkmıyor .. Yani hepsi hepsi diye işaretliyorum... Şu anda yardıma ihtiyacı olan çocuk yok diyor ... Elimden geldiğince yardım etmeye çalışacaktım ama ... Biras daha açıklarsanız çok sevinirim ...

SAYIN GÖNÜLLÜ VELİ,
KAMPANYAYA GÖSTERDİĞİNİZ YOĞUN İLGİDEN DOLAYI TEŞEKKÜR EDERIZ. GAP İDARESİ-UNDP PROGRAMI KAPSAMINDA BATMAN, ŞANLIURFA VE GAZİANTEP İLLERİNDE HEDEFLEDİĞİMİZ 1893 SOKAKTA ÇALIŞAN ÇOCUĞUMUZ VELİLERİNİ BULMUŞTUR.
KAMPANYAMIZIN 2.AŞAMASI ILO (ULUSLARARASI ÇALIŞMA ÖRGÜTÜ) KOORDİNASYONUNDA YÜRÜTÜLECEKTİR. ÇOCUKLARIN KÜNYELERI WEB SAYFAMIZA GİRİLMEK ÜZERE HAZIRLANMAKTADIR. SOKAKTA ÇALIŞAN ÇOCUKLARIN KAMPANYAYA DAHİL EDİLMESINE DEVAM EDİLECEKTİR.
EN KISA ZAMANDA GÖNÜLLÜ VELİ OLABİLMEK İÇİN SAYFAMIZI TEKRAR ZİYARET ETMENİZİ RİCA EDERİZ.

Arkadaşlar şu anda yukardaki yazı çıkıyor ama siz devam edin.Zaten gerekli açıklama yapılmış.Lütfen daha sık ziyaret edin.


Kampanyanın Gerekçesi

Çocuk işçiliği, gelişmiş ve gelişmekte olan bir çok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de ciddi bir sorundur. Çocuk işçiliği konusu hem çocuk sağlığı ve eğitimi hem de kayıt dışı istihdam açısından çalışma hayatının sorunlu alanlarından bir tanesidir. Çocukların özellikle zor koşullar altında uzun süreler için çalıştırılması ruhsal ve bedensel sağlıklarını olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışan çocuklar çoğu zaman okula devam edememekte, hem çalışıp hem okula giden çocuklar ise okulda yeteri kadar başarı gösteremeyerek zorunlu eğitimlerini yarıda bırakmakta ve dolayısıyla, ileriki çalışma yaşamları için gerekli olan donanımdan yoksun kalmaktadırlar. Ayrıca Çalışan çocuklar her türlü suiistimal ve istismara da açıktır.
Türkiye, çalışma yaşamının öncelikli risk grubu olan çocuk işçiliğini önlemeye yönelik olarak 1992 yılında Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile imzaladığı protokol çerçevesinde, Çocuk İşçiliğinin Sona Erdirilmesi Uluslararası Programına (IPEC) katılmıştır.
Türkiye'de 1992-2001 döneminde IPEC programı çerçevesinde, bir çok kamu kurum ve kuruluşu, işçi-işveren kuruluşları ve sivil toplum kuruluşları tarafından toplam 101 proje yürütülmüştür. Yürütülen projelerde, ulusal kapasitenin güçlendirilmesi, veri tabanı oluşturulması ve kullanılması, duyarlılık oluşturma, model oluşturma, zorunlu eğitimin tam uygulanmasına katkı, çocuk işçiliğini önlemenin diğer politikalarla bütünleştirilmesi alanlarında önemli gelişmeler kaydedilmiş; yerel ve bölgesel düzeyde yürütülen faaliyetler ulusal düzeye de yansımış, projeler arası ve kurumlararası işbirliği sağlanmıştır.
Türkiye, 1994 yılında Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'yi, 1998 yılında İstihdama Kabulde Asgari Yaşa İlişkin 138 sayılı ILO Sözleşmesini ve 2001 yılında ise 182 sayılı Çocuk İşçiliğinin En Kötü Biçimlerinin Önlenmesi İçin Acil Önlemler Sözleşmesini onaylamıştır.
Ülkemizde çocuklar kentsel alanda sanayi, ticaret ve hizmet sektöründe, göçün etkisiyle sokakta, kırsal alanda ise iş çeşitlerine ve mevsimlere göre değişiklik göstermekle birlikte yoğun olarak tarım sektöründe mevsimlik işçi veya ücretsiz aile işçisi olarak çalışmaktadırlar.
Sokaklarda çalışan çocuklara yönelik endişeler son yıllarda artmıştır. Bunun nedenleri; sokakta çalışan çocukların sayısının özellikle büyük kentlerde gözle görünür biçimde artması, bu tür çalışmanın iş yasası kapsamı dışında kalması ve sokaklarda çalışan çocukların fiziksel ve psiko-sosyal risklere aşırı açıklığı, çocukların yaşlarının küçüklüğü, uzun süre çalışmaları ve çalışmanın eğitimlerine olumsuz etkileri ve çocukların daha tehlikeli işlere yönelme eğilimleri; fuhuş, uyuşturucu ve çocuk kaçakçılığı gibi işlerin sokaklarda cereyan etmesi nedeniyle sokaklarda çalışan çocuklar, çocuk işçiliğinin ortadan kaldırılmasına yönelik çalışmalarda öncelikle ele alınması gereken gruptur.
Çocuk işçiliğinin önlenmesi için, toplumsal duyarlılığın artırılması büyük önem taşımaktadır. Bu güne kadar ülke genelinde yürütülen toplumsal duyarlılığı artırıcı çalışmalarda önemli neticeler alınmış, çocuk işçiliğinin önemli gündem maddelerinden biri haline gelmesi belirli oranda sağlanmıştır. Ancak duyarlılık artırma çalışmaların toplumun her kesimine aynı oranda ulaşıldığını söylemek mümkün değildir. Toplumun, çocuk işçiliğinin nedenleri, çocuklar üzerindeki etkileri, alınacak önlemler konularında duyarlaştırılarak, yürütülecek faaliyetlere desteklerinin sağlanması bir ihtiyaç olmaya devam etmektedir.
�Velim olur musun?� kampanyası ile sokakta çalışan çocuklara ve ailelerine verilecek hizmetlerin proje desteği olmaksızın da sürdürülebilirliği sağlanmış olacak ve bundan sonraki çalışmalar için iyi bir örnek teşkil edecektir.


Kampanyanın Amacı

GAP Bölge Kalkınma İdaresi ve UNDP (Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı) işbirliği ile yürütülmekte olan �GAP Bölgesel Entegre Kalkınmanın Güçlendirilmesi ve Sosyo-Ekonomik Farklılıkların Azaltılması Programı� ikinci aşaması kapsamında başlatılan projelerinden biri de �Gaziantep, Batman ve Şanlıurfa İllerinde Sokakta Çalışan Çocukların Rehabilitasyonu Projesi�dir.
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı, Batman Valiliği, Gaziantep Valiliği ve Şanlıurfa Valilikleri arasında 2005 yılı içerisinde söz konusu proje kapsamında ikili işbirliği protokolleri imzalanmıştır. Projeye İLO (Uluslararası Çalışma Örgütü) tarafından teknik destek sağlanmıştır.
Sokakta çalışan çocuk olgusuyla mücadele konusunda bütünsel (sağlık, eğitim, çevre, sosyal ve ekonomik boyutların tümünü dikkate alan) bir yaklaşım getirmek ve mücadeleye sistematik ve kapsamlı bir şekilde yaklaşmak amacıyla, illerde ilgili Vali Yardımcılarının başkanlığında, kamu kurum ve kuruluşları, özel sektör, STK ve yerel yönetim temsilcilerinden oluşan �Eylem Komitesi� kurulmuştur.
GAP İdaresi, UNDP, Batman, Şanlıurfa ve Gaziantep Valilikleri ile işbirliği içinde yürütülmekte olan �Sokakta Çalışan Çocukların Rehabilitasyon Projesi� kapsamında yürütülen faaliyetlerden biri de Express Kargo sponsorluğunda �Velim Olur musun?� kampanyasıdır.
Kampanyanın amacı; Batman , Şanlıurfa ve Gaziantep illerinde sokakta çalıştırılan veya okul masraflarını karşılamak için çalışmak zorunda olan çocukların gönüllü velilerin sağlayacağı destekle okula yönlendirilmesi, okula devamlarının sağlanması ve okuldaki başarılarının artırılmasıdır.
Bu çalışma ;
Kısa vadede:

- Sokakta çalışan bir çocuğun eğitim ihtiyaçlarının sağlanması sonucunda, kurulacak olan güven ilişkisi sayesinde, bir yandan çocuğun okula daha istekli yönlenmesine, öteki yandan yerelde hizmet veren sokakta çalışan çocuklara yönelik merkezlere gelen çocuk sayısının artmasına destek olacaktır.

- Sokakta çalışmak yerine, sokakta çalışan çocuklara yönelik hizmet veren merkezlere gelen artan sayıdaki çocukların eğitime yönelik faaliyetlerden (resim, spor, müzik, sanat atölyeleri) yararlandırılmalarını sağlayacaktır .

Sokakta Çalışan Çocuklar
Sokakta çalışan çocuklarımızın sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Bunu son yıllarda daha net hissetmekteyiz. Bu çocuklarımızın bir çoğu aile içindeki huzursuzluk veya olumsuz şartlardan kurtulmak için sokakları tercih etmektedir. Ne yazık ki yine bu çocuklarımız daha zor ve olumsuz şartlara itilmektedir. Sokakta çalışan yada çalışmak zorunda kalan çocuklarımızın bir çoğu aileleri ile birlikte yaşamaktadır. Sokakta çalışan çocuklardan satın aldığımız her şey onların sokakta kalma süresini artırmaktadır.
Sokaklarda çalışan çocuklar, yaptıkları işler itibarıyla güvenli bir alanda çalışıyor gibi görülebilirler. Ancak, bu çocuklara yönelik en büyük tehlike yaptıkları işin niteliğinden değil çalıştıkları ortamlardan kaynaklanmaktadır. Bu çocuklar günün büyük bölümünde ya da tamamında ailelerinin ve toplumun korumasından yoksun kaldıklarından ve her tür ihmal ve istismarın gündeme gelebileceği ortamlarda çalıştıklarından, yetişkinlerin, daha büyük çocukların oluşturdukları çetelerin, alkoliklerin ve sokaklarda yaşayan uyuşturucu bağımlılarının her tür istismar ve sömürüsüne açık durumdadırlar.
ÇOCUKLARIN ÇALIŞMA ŞARTLARI
Çocukların günlük çalışma süreleri 2 ile 14 saat arasında değişmektedir. Çocukların çoğu kalabalık ve kirli mekanlarda haftanın 7 günü çalışmaktadır. Çocuklar sokaklarda kağıt mendil, sakız ve simit gibi şeyler satmakta; ayakkabı boyamakta, otomobillerin camlarını silmekte; su taşıma ve mezarlıklarda temizlik işleri gibi psikolojik gelişimi olumsuz etkileyebilecek işler yapmaktadır. Bu arada çöp toplama işinde çalışanlar da vardır.
Sokaklarda çalışan çocuklar;

• Üst solunum yolu enfeksiyonları, kirlilikten ve hava koşullarından kaynaklanan cilt sorunları görülmektedir.
  
• Alkollü içki verilen yerlerin civarında çalışan çocukların da alkol ve uyuşturucu kullanımına yönelmeleri riski vardır.
  
• Ayakkabı boyacılığı gibi sakıncasız görülen işlerde bile boya ve cila maddelerine maruz kalma gibi riskler vardır.
  
• Çöp toplama ve ayıklama işine yönelen çocuklar ise, kurşun ve cıva gibi maddelerin etkilerine maruz kalma, ağır yük kaldırma ve parazit kapma gibi tehlikelerle karşı karşıyadırlar.
  
• Sokakta cinsel tacize uğrama riskleri vardır.

Yine sokakta çalışan çocuklarımızın büyük bir çoğunluğu eğitim sisteminden kopmakta bazen de suça yönelmektedir. Bu yüzdendir ki çocuklarımız korunmaya muhtaç en değerli varlıklarımızdır. Her çocuğun temel ihtiyaçları dışında karşılanması gereken zorunlu gereksinimleri vardır.
Çocuklar dünyaya geldikleri andan itibaren �yaşama�, �korunma�, �gelişim� ve �katılım� gibi temel haklara sahiptir ki bu haklarda � Çocuk Hakları Sözleşmesi� ile teminat altına alınmıştır. Sokakta Çalışan Çocuklar sorunu önemli toplumsal sorunlardan biridir. Bunun temelinden; işsizlik, yoksulluk, kırdan kente göç, ebeveynlerin eğitim düzeyinin düşüklüğü, sosyal güvenlik yetersizliği, çok çocukluluk, aile parçalanması, aile içi şiddet, gibi birbiriyle bağlantılı birçok toplumsal olgu yatmaktadır.
Okul yaşındaki çocukların çalışma yaşamından alınıp okula yönlendirilmesi çekici alternatiflerin oluşturulması ile mümkün görülmektedir ki bu da çocukların örgün ve yaygın eğitim kurumlarına yönlendirilmesi ile gerçekleştirilebilecektir.


Beklenen Sonuçlar

• Toplumsal duyarlılık ve kamuoyu oluşturulması,
• Toplumun katılımının sağlanması,
• Sokakta çalışmak zorunda olan çocukların eğitim giderlerinin karşılanarak, eğitime kazandırılması ve/veya eğitime devamının sağlanması,

2. Aşamaya Başka İllerden Çocuklar Dahil Ediliyor

“ Osman G. on iki yaşında ve 6. sınıf öğrencisi. Altı çocuklu bir ailenin ferdi. Osman’ın yaşına rağmen omuzlarındaki yükü ağır. O yaşıtları gibi ders çalışmak oynamak yerine her sabah saat 05.00 kalkıyor ve simit satmaya gidiyor. Osman'ın babası bir bakkalda çalışmakta, annesi ise ev hanımı. Babası ve abisi çalışmasına rağmen aile tarafından çalışmaya itilmiş. Dört yıldan beri çalışıyor kah simit satıyor, kah ayakkabı boyuyor. On iki yaşında bir çocuk olmasına rağmen hayatın zorluğu ve acımasızlığı yüzüne öyle bir yansımış ki, Osman çocuk olduğunu unutmuş. İlk bakışta çok sessiz, güler yüzlü bir çocuk olarak görünen Osman'ı insanlar tanımaya başladığında gülen yüzünün ardında incinmiş, hayata nefret ile bakan bir çocuk görüyor. Osman’a gösterilecek yardımlarla önemsendiği düşünecek ve hayatında belki de ilk defa kendisini çocuk gibi hissedecek.”


Çocukluğunu yaşamak isteyen Osman’dan, kaderini değiştirmek isteyen Emine’ye, doktor olmak isteyen Hanefi’den, güler yüzlü anlamına gelen adının gereğini yerine getiremeyen Beşir’e, ihtiyaçları olan Güneydoğulu çocuklar hayatlarına az ama kaderlerine çok katkı sağlayacak küçük yardımlar için “Velim Olur musun” kampanyasında yer aldılar ve velilerini buldular. İnternetteki siteden (www.velimolurmusun.org) veli olunabilen bu proje halkımızın duyarlılığı ve hoş görüsü ile beklenenin üzerinde destek gördü ve bir ay gibi kısa sürede 1893 sokakta çalışan çocuğumuz gönüllü velisini buldu. 10 Mart 2006’da başlayan kampanyanın ikinci aşaması, 2272 çocuğun velisini bulması için devam ediyor.

Başbakanlık GAP İdaresi, UNDP, Gaziantep, Batman ve Şanlıurfa Valilikleri işbirliğiyle yürütülen “Sokakta Çalışan Çocukların Rehabilitasyonu Projesi”nin destek mekanizması olan “Velim Olur musun?” kampanyası 25 Ocak 2006’ta düzenlenen bir basın toplantısıyla GAP’tan Sorumlu Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Sayın Abdüllatif Şener’in Gaziantep’te yaşayan 337 kod numaralı Ahmet’in velisi olarak kampanyayı başlatan ve destek veren ilk isim oldu. Kampanya çerçevesinde Şanlıurfa, Batman ve Gaziantep illerinde sokakta çalışan çocukların eğitim masrafları -kitap, defter, önlük, çanta vb.- gönüllü veliler tarafından karşılandı. Veli olacak kişiler internet sitesinde ihtiyaçları sıralanan ve yaşam koşullarıyla ilgili kısa bilgiler içeren listeden seçtiği çocuğun okul araç-gereç yardımını sağlayarak kampanyaya katıldılar. Velisi olunacak çocuğun ihtiyacı, kampanyaya sponsorluk yapan Express Kargo aracılığıyla ücretsiz olarak çocuklara ulaştırıldı.
Bir ay gibi kısa bir sürede oluşan yoğun kamuoyu ilgisi kampanyanın gereksinim duyulan diğer illere ve sektörlere de yaygınlaştırılması gereğini beraberinde getirdi. Bu çerçevede kampanyanın 2. aşaması olarak; ILO tarafından yürütülen “En Kötü Biçimlerdeki Çocuk İşçiliğinin Zamana Bağlı Olarak Sona Erdirilmesine Destek Projesi” kapsamındaki Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Çorum, Diyarbakır, İstanbul, İzmir, Kocaeli illerinin katılımıyla kampanyanın yaygınlaştırılması kararlaştırıldı. Bu doğrultuda Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü ile ILO tarafından ortaklaşa yürütülen “11 ilde sokakta çalışan çocukların eğitime yönlendirilmesi” ve Milli Eğitim Bakanlığı, İlköğretim Genel Müdürlüğü ile ILO tarafından ortaklaşa yürütülen “Adana Karataş’ta Mevsimlik Gezici ve Geçici Tarım İşlerindeki Çocuk İşçiliğinin Eğitim Yoluyla Sona Erdirilmesi” projeleri çerçevesinde tespit edilen sanayide çalışan, mevsimlik tarım işçiliğinde çalışan ve sokakta çalışan yaklaşık 4000 çocuğun belirli aralıklarla siteye eklenerek, velilerini bulmalarıyla projeye devam ediliyor.