Konu: Hayatın Acıları Üzerine

Hayatın birinci yarısı, mutluluğa karşı duyulan yorulmak bilmez bir özlem olduğu halde, ikinci bölümü acı dolu bir korku duygusuyla kaplıdır.

Çünkü, mutluluk denilen her şeyin kuruntu olduğu ve acıdan başka gerçeğin bulunmadığı fark edilmiştir artık.
Aklı başında insanların, yakıcı zevklerden çok acısız bir hayata yönelmeleri bundan ötürüdür. Gençliğimde, kapımın zilinin her çalınışında, gönlüm sevinçle doluyor ve
kendi kendime, "Oh ne iyi! İşte yeni bir olay!" diyordum.



Ama yıllar geçip de, olgunlaştığım zaman, her zil sesinden sonra şöyle düşündüm: "Yine ne var?"
İnsan yaşlandıkça, tutkuların ve isteklerin nesnesi farksızlaştıkça; bu isteklerin ve tutkuların bir bir ortadan kayboldukları, duyarlığın güdükleştiği, hayat gücünün
zayıfladığı, görüntülerin solduğu, izlenimlerin etki yapmadan gelip geçtiği, günlerin gittikçe daha hızlı aktığı, olayların önemlerini kaybettiği ve her şeyin renksizleştiği görülür. Günlerin yükü altında sallanarak yürür insan ya da bir köşeye çekilip dinlenir. Geçmiş varlığının gölgesi ya da hayaleti haline girer. Kendinden geçme, sonsuz uyku haline dönüşür bir gün.

(...)

Dante, dile getirdiği cehennemin örneğini ve konusunu, bizim gerçek dünyamızdan başka nerede arayabilirdi? Nitekim, bize çok eksiksiz bir cehennem görüntüsü sundu. Ama cenneti ve cennetin mutlu hayatını dile getirmesi gerektiği zaman, aşılması olanaksız bir güçlükle karşılaştı. Çünkü içinde yaşadığımız şu dünya ile cennet arasında, hiçbir benzerlik yoktu. Cennetteki mutlu hayatı anlatacağı yerde, atalarının, sevgilisi Beatrice'in ve çeşitli ermişlerin verdiği bilgileri iletti bize.

İçinde yaşadığımız dünyanın, ne biçim bir dünya olduğu, böylece açık bir şekilde anlaşılıyor, değil mi ?

(...)

Şu dünyayı Tanrı yarattıysa, onun yerinde olmak istemem doğrusu. Çünkü, dünyanın sefaleti yüreğimi parçalar. Yaratıcı bir ruh düşünülürse, yarattığı şeyi göstererek
ona şöyle bağırmak hakkımızdır: "Bunca mutsuzluğu ve boğuntuyu ortaya çıkarmak uğruna, hiçliğin sessizliğini ve kıpırdamazlığını bozmaya nasıl kalkıştın?"

(...)

İstemek, temeli bakımından acı çekmektir ve yaşamak, istemekten başka bir şey olmadığına göre, hayatın tümü, özü bakımından acıdan başka bir şey değildir.

İnsan ne kadar yüceyse, acısı da o ölçüde fazladır. İnsanın hayatı, yenileceğinden hiç şüphe etmeksizin, var olmaya çalışmak için harcanmış bir çabadır.

Arthur Schopenhauer

bence mutluluklar kuruntu değildir,mutluluk vardır ve gerçektir. üstelik bu gerçeği yakalamak imkansız değildir.

"Mutluluk geçicidir, acı gerçek..." F. Nietsche

mutluluk da gerçek olabilir ancak ben de geçici olduğuna inanıyorum ve insanı asıl eğiten tecrübelerinin ve yarattığı duygudurumun "acı" olduğunu düşünüyorum.

Yıldız KENTER'in bir sözü ile katılmak istiyorum.
"Mutluluk yaşanmaz, sadece hatırlanırmış."

dr.op tarafından gönderildi.

"Mutluluk geçicidir, acı gerçek..." F. Nietsche

mutluluk da gerçek olabilir ancak ben de geçici olduğuna inanıyorum ve insanı asıl eğiten tecrübelerinin ve yarattığı duygudurumun "acı" olduğunu düşünüyorum.

ama tecrübeler sadece acıları yaşatmaz, mutluluklarıda yaşatabilir,ve acı olmasaydı mutluluğun ne olduğu bilinemezdi.

Acı iyi bir öğretmen

Acı ne kadar gerçekse mutlulukta öyledir ve ikisi de geçicidir evrendeki her şey gibi

evet fani dünyada hiçbirşeyin kalıcı olmadığı bi gercek olduuna göre mutluluk da acı da geçici duygulardır ama her ikisini de yaşarken sanki sonsuza dek sürecekmiş gibi gelir
ama şu da bi gercek
acılar paylaştıkça azalırken mutluluklar paylaştıkça artar

samarkande tarafından gönderildi.

evet fani dünyada hiçbirşeyin kalıcı olmadığı bi gercek olduuna göre mutluluk da acı da geçici duygulardır ama her ikisini de yaşarken sanki sonsuza dek sürecekmiş gibi gelir
ama şu da bi gercek
acılar paylaştıkça azalırken mutluluklar paylaştıkça artar

keşke bu gece TV de felsefe temalı bir kanala çıksaydın.İşin içine romantik unsurları da katmışsın öyle acılar paylaştıkça azalır

keşke bu gece TV de felsefe temalı bir kanala çıksaydın.İşin içine romantik unsurları da katmışsın öyle acılar paylaştıkça azalır

uno_momento dostum neden olmasın ama romantizm ve aşk da felsefik olgular değilmidir sence?:4