Konu: Sevgisizlik Hikayeleri

Bir önerim var...
İsteyenler, içinden gelenler burada kendi "Sevgisizlik Hikayelerini" yazsınlar.
Ama belli kurallarımız olacak :
1.Sevgisizlik üzerine olacak.
2.Alıntı olmayacak, tamamen sizin veya çevrenizdekilerin yaşadıkları olacak.
3.Hiç kimse, bir başkasının hikayesi hakkında asla yorum yazmayacak.
Sadece içimizdekini yazacağız, kimseden yorum beklemeden, birbirimizin
içindekini göreceğiz. Bu bize, herkesin aynı şeyleri yaşadığını, yalnız
olmadığımızı, mücadele etmemizi öğretecektir diye umuyorum.

İkinci mesajda, ilk hikayemi yazacağım.
Kimse yazmasa da, ben kendi hikayelerimi burada yazmaya devam edeceğim.

Bu konuya nerden gelmiştik hatırlamıyorum. Ellerden konuşuyorduk.
İnsan elinden... Önce, avucumuzdaki çizgilerin hayatımızı ve karakterimizi
yansıttığını söyleyen birinden bahsettim. O kişinin, sol avucuma bakıp
sahip olduğum çizgilerin derinliği ve çoğu insandaki kadar karmaşık
olmayışından dolayı; kararlı ve etkin bir hayat yaşayacağımı söylediğini anlattım. Böylesi çizgilere sahip bir el daha önce hiç görmediğini söylemişti
o kişi...
Bu anlattıklarım pek ilgisini çekmiyormuş gibi davrandı, yada inanmamıştı.
Belki de kendi avuç çizgilerinin karmaşasına bakınca, inanmak istememişti.
Sonra, ellerimi güzel bulduğumu söyledim. Severdim ellerimi. Bir erkeğe göre
kibar ellerim vardı. Ama o ellerimin çirkin olduğunu söyledi. Duraksadım.
Şaşırmıştım. Çoğu insanın söylediği gibi güzel ellerim olduğu konusunda
gayet emindim. Üzüldüm. Çünkü çirkin olsalar bile, beni sevdiğini söyleyen bir
insanın bunu söylemesi hoş değildi bana göre. Sonra daha da üzgün
hissettim kendimi... Çirkin olmadıkları halde, öyle demişti çünkü.
"Güzel bakan güzel görür, çirkin bakan çirkin görür." sözü geldi aklıma.
Alışkanlığım olan hareketi yapmıştım farkında olmadan, ellerimi kavuşturup
bacaklarımın arasında tutmuştum oturduğum yerde.
"Ellerinin çirkinliğini mi saklıyorsun ?" dedi gülümseyerek.
Şaşkınlığım artarak devam ediyordu.
"Neden ?" diye sordum kendi kendime...
"Neden böyle konuşuyor ?"
Yıllar sonra anladım ki; komplekslerinin esiri olan insanlar, kendilerini mutlu
etmek için (buna rağmen mutlu olamadıklarını biliyorum) başkalarını kırmayı
tercih ediyorlar.
Ben, bir kızda ilk "ellere" bakan biri olmama rağmen, onun ellerinin gerçekten
çok çirkin olmasına rağmen, bana söylediği o sözlere rağmen, onu kırmamak
için hiçbir şey söylememiştim.
Şimdi çok daha iyi anlıyorum; söyleyememin ne kadar değerli bir erdemden
kaynaklandığını.Şimdi anlıyorum sevmenin ne demek olduğunu...
Sevgi içindeki sevgisizliğin, kendini daha çok sevmenin gerçekliğini...

çok güsel ellerine sağlık

Güzel olan bir şey yok. gerçek şeylerden bahsediyorum.
Yorum yapmayalım, sadece kendi hikayelerimizi yazalım demiştim üstelik.