bugün yine bizi düşledim..
sana rağmen kırdığım zincirlerim bizi alıp götürdü senin cesaret etmediğin uzaklara, yamaçlarında kokunu duyduğum dağlara yasladım bu kez “biz yokuz!”larını ve belki de ilk kez öptüm olmayışını. “merhaba isyan!” diye haykırdığım gökyüzü grisinden hiç ödün vermedi..
ama..
yine de düşledim..
“yanımdasın uzun bir zamandan sonra yine.., ellerin, gözlerin, sıcaklığın, kokun.. her şeyinle benimsin hala.. gel bir sarılayım sana şöyle sıkıca.. öyle özledim ki seni.. yokluğunda hep cümlelerinle avundum, en sevdiğimiz şarkıları dinledim, yürüdüğümüz yolları işledim bir bir adımlarıma, her yağmurda sevdan aktı kalbime, sırılsıklam oldum yine.. sorgusuz sualsizce sevdim seni gidişine inat, kızmadım sana yokluğunda kimliksiz kaldım diye, kelepçesiz, hücresiz bir tutsak gibiydim, kazdığım her tünel sana çıkıyordu, susuşlarınla sağır oldum, tırnaklarımı geçirdim kalbime kanattım sonra gerdim çarmığına yokluğunun.. azad ettim ölü umutlarımı, nefes aldım.. çaresizce yığıldım çoğu zaman hüzünlerime, gözyaşlarımda boğularak öldüm her gece.. ve bazen.. sensizlik canımı öyle yaktı ki dayanamadım sökmek istedim senle dolu yüreğimi.. affet beni..
sokul yüreğime, sar beni..
yine eskisi gibi..”
gece sardıkça benliğimi, susuşlarını ilmek ilmek dokuyorum..
yıktığın bu şehir üstüme çöküyor, yinede acıtmıyor kalbimi,
her karanlıkta defalarca gidiyorsun ya benden,
son bakışlarında boğuluyorum, sendeliyorum ölümlerde..
görüyorsun ya işe yaramıyor gidişin, sessizliğin..
gel bul beni..
ALINTIDIR....
bu arada hiç bir zaman düşlemeyi aksatmayın belki de bir umut olur o sizin kocaman yüreğinize![]()


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
