Konu: ölüm ile ilgili

Biliyorum çoğu insan bunu konuşmayı sevmez ,istemez... belki de gerçekten konuşulması sevimsiz bir konudur bu... Ama var olan en büyük gerçeklerden biridir ölüm...
ölüm hep böyle kötü bişey midir???? hep korkunc bir son mudur??? yoksa güzel bir başlangıç mı????
"ÖLÜMÜN EN SON İYİLİĞİ, BİR DAHA ÖLÜMÜN OLMAMASIDIR..."
Ölüm...
Son mu ????
Başlangıç mı???

Ölüm soğuk bir kelime, bir ömrün tükenişi, dönüşü olmayan eşik, sıfır noktası, dünyaya son bir bakış, ilişik kesme anı, fanilikten ebediliğe göçüş, ödünç alınan nimetin sahibine teslimi...Her şey ama her şey sonlu!.. Her şey doğup gelişip ölüyor. Sanki görünmez bir el fişi çekiyorda hayat böylece duruyor. Öyle yaşıyoruz ki, ömrümüzü öyle harcıyoruz ki; mutlaka uyanacakmış gibi yatıyor, hiç ölmeyecekmişiz gibi büyük bir hırsla güne başlıyoruz. Gelecek ümidiyle bu günü yaşıyor, bir gün diye diye yılları, ayları, günleri, nihayet koskoca bir ömrü geride bırakıyoruz.

Kimimiz erişemeyeceğini bile bile rüyalarının hayallerinin peşinde ömür boyu sürüklenip dururken, kimimiz vur patlasın çal oynasın nidaları ile hayatı peşinden sürüklüyor. Kimimizde öyle bir hırsla sarılıyoruz ki hayata sanki dünyayı avuçlarımızın içine alıp, suyunu çıkaracakmışız gibi!..
Mal, mevki, şan, şöhret derken deli rüzgarlar gibi savrulup gidiyoruz.
Ne gariptirki insanın yaşı ilerledikçe zaman daha bir süratli akıyor. Dünyalığını çoğalttıkça zamanı azalıyor. Peşinde koştuğu, uğrunda ömrünü harcadığı şeylerin esas değerini anladığında geri sayma başlıyor. Çarklar tersine dönmeye, kalan bir avuç ömrü hızla öğütmeye başlıyor. Netice... Bütün yollar ölüme çıkıyor!..

Ve gerçek... İnsan ölümü unutsada, ölüm insanı unutmuyor.

Gerçi bu konu bu bölümde tartışılmış olsa bile yine de bir şeyler tıkırdatayım...

Ölümden değil ama yaşlılıktan ürktüğümü söyleyebilirim... Günde iki paket sigara beni ürkmeye zorluyor...

Neyse şaka bir yana ölümün korkulacak bir yanı yok.. Çünkü yalnız size mahsus değil.. Herkes ölüyor.. Bence de iyi bir şey çünkü yaşa yaşa nereye kadar be kardeşim.. İnsanın canı sıkılıyor bir müddet sonra

o duyguyu tatmadığımız için korkunç geliyor, birde işin içine mezar toprak yılan mılan girince insan nede olsa ürküyor.
ölümün yüzü soğuk
ama gerçekten ölümün güzel yanları var,mesela bir daha ölmemek gibi yada yeni bir başlangıç gibi.

Bence ne inanırsak inanalım bilinmeyen insanda bir korkuya sebeb olduğun düşüncesindeyim

tekila_idil tarafından gönderildi.

Ve gerçek... İnsan ölümü unutsada, ölüm insanı unutmuyor.

bu söz senin sözün mü
yorumlarını begenerek okuyorum... akıcı bir dilin var... Umarım yeni yorumlarını okumak ta nasip olur

Ölüm hayatımızın gerçeği... doğum ile başlar ölüm... yaşamın bir yakası doğum, diğer yakası ölüm... hayatın bize verdikleri ile yetinmesini biliyorsak , ölümün de hayatın verdiği birşey olarak algılayıp korkmamayı da öğreniriz... Ama hayatın bize verdikleri ile yetinemezsek , o zaman korkunç bir son bekler bizi... Çünkü o zaman , "daha herşeyi yaşamadım..." ya da " daha yaşayacak çok şeyim var" diyerek , hani tabir-i caiz se gözü arkada gitmek te var...

bir dolmuş şöförü arabanın içine şu yazıyı yazmıştı...
"Hani sen doğarken , Herkes gülmüş, sadece sen ağlamıştın ya...
Öyle bir hayat yaşa ki;
Sen öldüğün zaman, herkes ağlarken , YALNIZ SEN GÜL..."

Umarım hiçkismenin, son nefesinde arkasında bırakmak istemediği bişey olmaz...

ben ölümü fikrini yenmeye çalışıyorum. mesleki geleceğimde de kendimi bu yöne vermeyi planlıyorum. evet ölümsüzlük.. bence mümkün olacak. umarım fazla yaşlanmadan olur ama.