Konu: YaŞadiklarimdan ÖĞrendİĞİm Bİr Şey Var

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var;
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevdiğin bitkin kalmalı sevilmekten,
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği.
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne,
Denize saatlerce bakabilir,
bir kusa, bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kökler salmaktır oraya.
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını, Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mi bir kez sımsıcak kumlara,
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir tas gibi dinleneceksin.
İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine, Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatin,
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına.
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar, Butun kitapları okumak, butun hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın.
Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu,
Fakat ne kadar sevinç varsa yasamak özlemiyle dolmalısın.
Ve kederi de yasamalısın, namusluca, butun benliğinle,
Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insani Kanın karışmalı hayatin büyük dolaşımına,
Dolaşmalı damarlarında hayatin sonsuz taze kani. Yasadıklarımdan öğrendiğim bir şey var; Yaşadın mı büyük yaşayacaksın,
ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına,
Çünkü omur dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.
ATAOL BEHRAMOGLU

kim derseki ben yaşadıklarımdan 1 şey öğrendim.ona çok güvenmeyim her kimki yaşadıklarından 1 çok şey öğrendim derse ona güvenin.....ben bunu bu yazının içeriğiyle öğrendim..

Yaş 5
Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu ögrendim.

Yaş 7
Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.

Yaş 12
Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.

Yaş 13
Annemle babamın elele tutuşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.

Yaş 15
Bazen hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla ısıttığını öğrendim.

Yaş 18
İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ızdırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim .

Yaş 24
Aşkın kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim.

Yaş 33
Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.

Yaş 36
Önemli olanın baskalarının benim için ne düşündükleri değil, benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu ögrendim.

Yaş 38
Eşimin beni hala sevdigini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim.

Yaş 41
Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.

Yaş 44
Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim.

Yaş 46
Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.

Yaş 49
Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.

Yaş 50
Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim.

Yaş 53
İnsanların bana, izin verdiğim biçimde davrandıklarını öğrendim.

Yaş 55
Küçük kararları aklımla, büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini öğrendim.

Yaş 64
Mutluluğun parfüm gibi olduğunu, kendime bulaştırmadan başkalarına veremeyeceğimi öğ rendim.

Yaş 70
İyi kalpli ve sevecen olmanın, mükemmel olmaktan daha iyi olduğunu öğrendim.

Yaş 82
Sancılar içinde kıvransam bile başkalarına başağrısı olmamam gerektiğini öğrendim.

Yaş 90
Kiminle evleneceğin kararının hayatta verilen en önemli karar olduğunu öğrendim.

Yaş 95
Öğrenmem gereken daha pek çok şeyler olduğunu öğrendim.

Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum.

demiş Özdemir Asaf:A





kendimi hep küçük ve değersiz bişey gibi görürdüm ama büyüdüğümde en değerli şeylerin küçük kutularda saklandığını öğrendim

süper paylaşım gerçektenn....

yaşadıklarımızdan çok şey öğreniyoruz ama sadece öğrenmekle kalmak yetiyomu işte o merak konusu..