Konu: Dün, bugün, yarın...

Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki, zaman diye bir şey yoktu. İnsanlar, güneş doğup, batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.

Hayatı, bir daha hiç olmayacakmış gibi değerlendiniyorlardı hergün.
Derken, insan, zaman diye üç parçalı bir şey icat etti.
Bir parçasına “DÜN” dedi, Diğer parçasına “BUGÜN” Öteki parçasına da, “YARIN”…
Sonra, fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Yarını düşünüp telaşlandı. Ama, işin ilginç tarafı, tüm telaş ve pişmanlıkları, güneş doğup, batıncaya kadar yaşadı.
Farkında olmadan rezil etti bugününü.
Oysa, yarın, bugüne “DÜN” diyor, Dün ise bugün için, “YARIN”diyordu…Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, Diğer eliyle düne yapıştı, bugünü eline yüzüne bulaştırdı.
Mutsuz oldu insan ve ne gariptir ki, yarının telaşını da, dünün pişmanlığını da hep BUGÜN yaşadı…
Ama, bugünü hiç yaşayamadı; Ne YARIN, ne de DÜN…

Hüzünlerimiz sevinçlerimiz Gözyaşlarımız, ruhumuz... Onlar da dün ile yarın arasında pay edilmiş... Dünü anımsı***** yarını hayal ederek yaşadığımızı zannediyoruz Kavramlar yaratıyoruz kafamızda. Kendi kavramımızı temele koyup, üstünü inşa etmeye başlıyoruz... Oysa gerçek olan birşey yok... Dünün de yarının da bize ait olduğunu zannediyoruz... Ben de, sen de, o da... Halbuki bizler dünlere ve yarınlara aidiz... Bize ait olan ise sadece bugün... Değerini de bilmiyoruz ki... oda ayrı bir konu

Kavramsal ifadeler aslında bunlar..
Mesela biri sobaya "soba" demiş ve bizde soba deyince aklımıza bizi ısıtan alet geliyor.
Lakin zamanında sobaya "araba" dense idi aklımıza bindiğimiz taşıt değil; yine bizi ısıtan bir alet gelecekti.

Bana göre bu bugün vs.vs. gibi kavramlar kendimizi telkin etmek için türemiş..
Yani "yarın" aman yaparım vs.. deriz..
Yada "dün" o boşver geçmiş gitmiş deriz..

Ama her daim anı yaşayacaksınız.
Çünkü şu yazıyı yazdıktan sonra başımıza ne geleceği belli değil..
Anı yaşayıp hayatı akışına bırakmak gerek..

Güzel yazı için teşekkürler..

Bu günün değerini bilirsek;
yarın, dün diye baktığımız bu günü mutlu görürüz.
Hal böyle olunca, dün, bugün ve yarın hep iyi ve istediğimiz gibi olur..
Saygılarımla.

dün yok belki yarında yok.önemli olan günü güzel yaşamak,elde kalan sadece bugündür.

Dünden ders almak aynı hataları tekrar etmemek,şu anı belirlediğiniz güzel bir amaca yönelik dolu dolu eylemler ile geçirmek,gelecek uğruna şu anı endişe ile geçirip yazık etmemek vss...

önemli olan bugündür. yarının temelleri bugün atılır. ki bugünü güzel yaşarsan dününü de güzel hatırlarsın.
ellerine sağlık spiker06

en ortasında yeşil renkte olan eşit aralıkta dizilmiş uzunlamasına 21(attım) tane domino taşı düşünürsek..ve o domino taşlarının en başından ve sonundan salise farketmezsizin dokunulduğunu düşünürsek ortadaki yeşil taşın dimdik ayakta kalıp düşmüyeceğini göreceğiz..
yani o yeşil taş benim..dünüm geride kaldığı için yıkılmıştır,geleceğim görünmediği için yıkıktır..

ben günün adayımdır.Benim belli fikirlerim ,mantığıma uyan düşünceler vardır ve bazı arzularım.Bu şekilde günümü yaşarım huzurlu ve mutlu kendi mantık ve fikirlerim ölçüsünde.Dış dünyaya açık olduğum için kendimi geliştiririm.Bu prensip dahilinde hem arzularım gerçekleşir hemde kendi hayatımı günlük yaşarım.Genele baktın mı dün,bugün ve yarın yaşanmış oluyor!

Not : (n-1) gün yaşacağım ; n=tahmin ettiğim yaşam süresi

Yani pişmanlık ve telaşın yersiz olduğunu düşünüyorsun.
Ama dostum bugünü yaşamak için biraz dünün pişmanlığı ve gururu biraz da yarının telaşı lazım ki her gün aynı hataları yapmayalım ya da bahsettiğin gibi dün ve yarın icat edilmeseydi ve bu gün günlerden pazartesi olsaydı ne yapardık çocuklar her sabah kalkacak uykulu uykulu istiklal marşı babaları iş derdinde
-Haftasonu izninde pikniğe gidelim
-dur be bilader daha dünü ve yarını bulmadılar tutmuş bir de haftasonu diyorsun. Keşke kurban bayramını bulup çıkartıverseler aradan iyi olacak ama bu gidişle zor çıkmaz bi şey bunlardan varsa yoksa bugün.

Tabii dünün ve yarını yaşamak yanlış ama onları düşünmeden yaşamak da zaten yaşamak değil. Paylaşımın için teşekkürler.