Konu: Dün, bugün, yarın...

Çok zaman önceydi...
O kadar zaman önceydi ki, zaman diye bir şey yoktu. İnsanlar, güneş doğup, batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Hayatı, bir daha hiç olmayacakmış gibi değerlendiriyorlardı hergün.Derken, insan, zaman diye üç parçalı bir şey icat etti...
Bir parçasına “DÜN” dedi, Diğer parçasına “BUGÜN” Öteki parçasına da, “YARIN”…
Sonra, fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Yarını düşünüp telaşlandı. Ama, işin ilginç tarafı, tüm telaş ve pişmanlıkları, güneş doğup, batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bugününü.
Oysa, yarın, bugüne “DÜN” diyor, Dün ise bugün için, “YARIN”diyordu…
Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, Diğer eliyle düne yapıştı, Bugünü eline yüzüne bulaştırdı. Mutsuz oldu insan ve ne gariptir ki, yarının telaşını da, dünün pişmanlığını da hep BUGÜN yaşadı…
Ama, bugünü hiç yaşayamadı; Ne YARIN, ne de DÜN…
Keşke bugün mutlu yaşamayı düşünse, dünden aldıklarını ve kaybettiklerini, yarına aktarabilseydi...

Aslinda gercekten bizim yaptigimiz "yarin" telaslari cok gereksizdir diye dusunuyorum.Hep "yarin"lari dusunup "bugun"u heba ediyoruz ve "yarin"lar oldugunda yine, ondan sonraki "yarin"lari dusunup, yine ayni sekilde "dun"un "yarin"ini(bugunu) heba ediyoruz.Her "bugun"umuz,"yarin"imizi dusunmekle gectigi icin ve "yarin"larin nezaman bitecegini bilemedigimiz icin "bugun"leri hic yasayamiyoruz..

"Yarin"lari dusunup her "bugun"umuzu heba ediyoruz yaslanana kadar.Yaslaninca da, "yarin"larimizin artik onceki "dun"ler ve "bugun"lerde oldugu gibi kiymetli olmadigini anliyoruz.Bazen de, "yarin"lari yasamayi hesab ederken, "bugun"unun "yarin"ini goremeden "yarin"(ve yarim) hayalerimizle birlikte gocup gidiyoruz..

Bilmem anlatabildim mi?

dün tarih sayfalarında kaldı,bir anı...yarınsa nostradamus kehanetlerinde, gerçek dışı...bugünü yaşıyoruz,önemli olan güzel değerlendirmek.

düne ait üzüntüler ve yarına ait korkularımız var, bugünü yaşamadan geçmişle gelecek arasında gidip geliyoruz...
Anı yasamanın güzelliğine pek az insan nail olabiliyor, çoğumuz bugünü es geçerek kaçırıyoruz hayatı hep bi yerlerinden.

aslında yarını düsünüp bir çok seyi ertelerken hep bugünümüze geç kalıyoruz. Belkide geç kaldığımız kendimizdir kimbilir...

dününü unutmak yarında kaybolmaktır, bugünü yarından önce yaşamak dünden sonra yaşamaktır zamanı,
herşey durmalı yerli yerinde, yaşanmışları, yaşanacakları bilmek ve yaşamak...
önemli olan unutmamak...

önemli olan geçmişte yaşamadan geçmişe tamamen takılıp kalmadan ondan sadece ders çıkarıp,elde bulunan günde bu tecrübelerden istifade etmek. dünkü ve bugünkü tecrübelerle yarına ulaşmak.

Çok güzel bir konu teşekkürler.

Günü, yani bu günü iyi yaşadığınızda, dün ve geleceğiniz için herhangi bir kaybınız sözkonusu olmayacaktır.

Dun,bugun,yarin,gelecek,gecmis...derken geldik 60 yasina(Yalnis anlasilmasin,60 yasinda degilim)

Omrumuz yarini dusunmekle geciyor be

Eklemek istedim, hayat felsefemdir; " Bir gün nasıl olsa, yaptıklarımızdan pişman olacağız. Bari yaptıklarımızdan olalım "
Sevgilerimle...

hayatımızı dün'ü ve yarını düşünerek bitiriyoruz bu yüzden sizde ve bende ASIL olan bugünü yaşayamıyoruz.
dün'e ait kaygıları bugüne taşıyoruz,yaşanmış ne varsa eskiden kalma bizimle birlikte onlarıda büyütüyoruz. biz büyüdükçe onlarda biizimle birlikte büyüyor ve biz bugünümüze hep bir önceki günden esintilerle başlıyoruz.