BİLGİ VERİCİ: Sürekli işlevi, hiç önemsemezmiş gibi bir havayla, sevilen varlık konusunda sıradan, ama aşık öznenin bu varlığa ilişkin imgesini bulandıran bilgiler vererek özneyi incitmekmiş gibi görünen dost betisi.

1. Gustave, Léon ve Richard bir küçük birlik oluşturur; Urbain, Claudius, Etienne ve Ursule bir başka birlik; Abel, Gontran, Angéle ve Hubert başka bir birlik (bu adları bir adlar kitabı olan "Paludes"ten alıyorum). Bununla birlikte, Léon bir gün Urbain'le tanışır, o da Angéle'le tanışır, ayrıca o da Léon'u biraz tanımaktadır, vb. Böylece bir burç oluşur; her özne bir gün en uzak yıldızıyla ilişkiye girmeye ve onunla bütün özneleri konuşmaya çağrılır:
sonunda her şey rastlaşır (bitmez tükenmez bir kumpas, bir güldürü aüı olan "Geçmiş Zamanın İzinde"'nin (Proust) deviniminin ta kendisidir bu). Kibar çevre dostluğu bulaşıcıdır: herkes bir hastalık gibi yakalanır. Şimdi bu ağın içine, ötekiyle arasında hiçbir şey sızdırmayan, arı (el değmemiş), kutsanmış bir uzaklık bulundurmaya susamış bir acılı özne saldığımı düşünün; ağın etkinlikleri, bilgi akışı, yakınlıkları, girişimleri birer tehlike gibi görülür. Ve hem budunbilimsel bir köy, hem de bulvar güldürüsü, hem aile yapısı, hem de gülünç karmaşa olan bu küçük toplumun ortasında, Bilgi Verici dikilir, hiç boş durmaz ve "her şeyi" "herkese" söyler.
Bilgi verici ister saf olsun ister sapkın, olumsuz bir işlevi vardır. Bana ilettiği bildiri ne denli sıradan olursa olsun (bir hastalık gibi), ötekimi yalnızca bir öteki olmaya indirger. Onu dinlemem zorunludur ("kibarlık gereği olarak" kızgınlığımı gösteremem), ama dinlememi donuk, ilgisiz, sanki anlaşılmaz kılmaya çalışırım.


2. Benim istediğim yalnız "biz ikimiz"in (resimli bir duygu dergisinin adı) oturduğu küçük bir "evren"dir (zamanıyla, mantığıyla). Dışarıdan gelen her şey bir tehdittir; ister sıkıntı biçiminde olsun (ötekinin bulunmadığı bir dünyada yaşamak zorundaysam), ister yaralanma biçiminde (bu dünya bu öteki konusunda saygısız bir söyleme girişiyorsa).
Bana sevdiğim konusunda önemsiz bir bilgi vermekle, Bilgi Verici bana bir gizi açar. Bu derin bir giz değildir; dışarıdan gelir: ötekinin eskiden benden gizlenmiş olan dışıdır. Perde tersinden, içli dışlı bir sahneye değil, halkın bulunduğu salona açılır. Ne derse desin, bilgi bana acı gelir: donuk, nankör bir gerçek parçası düşer üstüme. Her olguda aşk inceliğine karşı saldırgan bir şey vardır: bayağı da olsa, bir "bilim" kırıntısı girer İmgelik'in içine.


Roland Barthes
Bilgi Verici
Bir Aşk Söyleminden Parçalar
Metis Yayınları