Konu: Bazı dini kelimelerin açıklamaları

Bazı dini kelimelerin açıklamaları


Her ilim, ıstılahları [deyimleri] ile öğrenilir. Bu bakımdan Türkçesi olmayan kelimeleri öğrenmeniz şarttır. Bildirdiğiniz kelimelerin açıklamaları şöyle:
Abid: İbadetle meşgul olan.
Akıl-balig: Ergenlik çağına ulaşmış olan.

Akika: Çocuk nimetine karşılık, Allahü teâlâya şükretmek niyetiyle kesilen hayvan.
Arefe: Zilhiccenin 9. günü. Kurban bayramından önceki gün. Başka güne arefe denmez.

Aşere-i mübeşşere: Cennete girecekleri, dünyada iken ismen müjdelenen on Sahabi.
Ateist: Allahü teâlâya inanmayan, dinsiz.

Bid'at: Sonradan ortaya çıkan şey. Zararlı olmayan âdetlerdeki değişiklikler günah olmaz. İbadette, bid'at yasaktır. Mesela papaz elbisesi giymek günah değil, haç takmak küfürdür.

Caiz: Yapılmasında mahzur, [sakınca] olmayan şey.

Dar-ül-Harb: İslam ahkamının tatbik edilmediği yer. Kâfir diyarı. İslam ahkamının tatbik edildiği yere, İslam diyarına Dar-ül-İslam denir.

Edille-i şeriyye: Dinimiz için esas olan ve bunlara bağlı olan deliller. Edille-i şeriyye dörttür. Bunlar, Kitap [Kur'an-ı kerim], Sünnet, İcma ve Kıyastır.

Eshab: Peygamber efendimizin mübarek arkadaşları. [Allahü teâlâ, Kur’an-ı kerimde hepsinden razı olduğunu ve hepsine Cenneti vaat ettiğini bildirmiştir.]

Fasık: Harama önem verdiği halde emir ve yasaklara uymayan günahkâr.
Feyz: İlahi ihsan, lütuf, manevi nimetler.

Fıkıh: Dinde yapılması ve yapılmaması gereken işleri bildiren ilim. Bu ilimden kendisine lazım olanları öğrenmek farzdır.

Fakih: İctihad derecesine varmış âlim.

Fitne: Bölücülük yapmak, insanları sıkıntıya, belaya düşürmek.
Fuhş: Çirkin söz ve iş.

Gayrı müslim: Müslüman olmayan. Daha çok hıristiyan ve yahudilere denir.

Hacamat: Deriyi keserek kan alma. Sülükle de olabilir.

Halife: Resulullah efendimizin vekili ve bütün müslümanların reisi veya bir tasavvuf büyüğünün vazifelendirdiği talebesi.

Halvet: Yabancı bir kadınla bir erkeğin, bir yerde yalnız kalması.
Hasenat: Güzel işler, iyilikler. Seyyiat ise bunun zıddıdır. Kötülükler, günahlar demektir.

Hatem-ül-enbiya: Peygamberlerin sonuncusu Muhammed aleyhisselam.
Hubb-i fillah ve Buğd-i fillah: Allah için sevip Allah için düşmanlık etmek.

Hurmet-i musahere: Herhangi bir kadına, şehvetle dokunmakla hasıl olan durum. Bir kadının herhangi bir yerine şehvetle dokunmak, hurmet-i musahereye sebep olur. Yani o kadının neseb ile ve süt ile olan anası ve kızları ile, o erkeğin evlenmesi haram olur.

Hüsn-i zan: İyi zan.
Su-i zan: kötü zan.

İctihad: Müctehid âlimlerin Kur'an-ı kerim ve hadis-i şeriflerden çıkardıkları hüküm.

İddet: Boşanan veya kocasının ölümü ile dul kalan kadının başka erkekle evlenebilmesi için beklemesi gereken zaman.

İhlas: Bütün iş ve ibadetlerini yalnız Allah için yapmak. İhlas sahibine muhlis denir.
İrtidad: Müslüman iken, İslam dinini terk etme. Terk edene mürted denir.

İskat ve Devir: Ölen müslümanı, namaz oruç gibi borcundan kurtarmak için yapılan iş.
İstiğfar: Allahü teâlâdan mağfiret, af dilemek.

İstihare: Bir işin hayırlı olup olmayacağını anlamak için, iki rekat namaz kıldıktan sonra, rüya görmek üzere uykuya yatma.

İstihaza: Adet ve lohusalık dışında gelip oruca, namaza mani olmayan hastalık kanı.

İtikad: Peygamber efendimizin, Allahü teâlâ tarafından, Peygamber olarak bütün insanlara getirdiği ve bildirdiği hususların hepsini kalben tasdik ederek inanma.

Kefaret: Yanlışlıkla veya kasten işlenen bir günahın affı için dinin emrettiğini yapma.
Kelime-i Tevhid: "La ilahe illallah Muhammedün resulullah" sözü.

Kelime-i Temcid: "La havle vela kuvvete illa billah" sözü.
Kerahet: İşlenen amelin sevabını gideren şeyler. Buna mekruh da denir.

Mahrem: Nikah düşmeyen kimse. Namahrem, yabancı, kendisiyle evlenilmesi haram olmayan demektir. Herkese söylenmeyen gizli şeylere de mahrem denir.

Mahşer: Kıyamette bütün mahlukatın dirildikten sonra hesap için toplanacakları yer.
Mendub: Yapılması halinde sevap, yapılmazsa günah olmayan şeyler.
Mubah: Dinimizde yapılması emir olunmayan ve yasak da edilmeyen şeyler.

Müdahene: Gücü yettiği halde, haram işleyene mani olmamak.
Müdara: Dini veya dünyayı zarardan kurtarmak için, dünya menfaatinden vermek.

Mümin: Resul-i Ekremin bildirdiklerinin hepsini beğenip, kalbi ile kabul eden, inanmayıp inkâr edene münkir veya kâfir denir.

Münafık: İnanmadığı halde, müslümanları aldatmak için, müslüman görünen kimse.

Riyazet: Nefsin isteklerini yapmamak. Nefsin istemediğini yapmak ise mücahededir.

Ruhsat: İslamiyet’in meşakkat ve zaruret gibi sebeplere bağlı olarak, ibadetlerde ve diğer işlerde tanıdığı izin ve kolaylık, kolaylık yolu, azimetin zıddı.

Salih: Ehl-i sünnet itikadında olup genel olarak günah işlemeyen kimse.
Sapık: İtikad veya ibadetlerde Ehl-i sünnetten ayrılan.

Sütre: Namaz kılanın önüne diktiği yarım metreden uzun çubuk.
Tahmid: "Elhamdülillah" sözü.

Riya: İki yüzlülük, Allah’tan başkası için ibadet etme.
Nifak: Münafıklık.

Şikak: Uyuşmazlık.
Nefs-i emmare: Kötülük yapmak isteyen nefs.

Rüşdü hidayet : Doğru yolu arayıp bulma.
İstikamet: Doğru yol.

Erzel-i ömür: Başkalarına muhtaç olunan sıkıntılı ihtiyarlık dönemi.
Murat: Seçilmiş kimse.
Muhlas: Devamlı ihlas sahibi.

İsar: Cömertlik, kendine ihtiyacı olmayan şeyleri vermek, isar ise, kendine gereken şeyleri vermektir. Yani başkalarını kendine tercih etmektir.

Amel-i kesir: Namazı bozan çok hareket.

Rükün: Namazın içindeki bir farz.
Rüku: Namazda, elleri dize koyup yaklaşık 90 derece eğilmek.
Necaset: Gaita, idrar, kan gibi pislik.

Teganni: Teganni, ırlamak, sesini hançeresinde tekrarlayıp türlü sesler çıkarmaktır. Yani, musiki perdesine uydurmak için, hareke, harf ve med [uzatmak] eklemek veya çıkarmak suretiyle kelimeleri bozmak demektir.

Tefekkür: Allah’ın varlığını birliğini ve yarattıklarındaki hikmetleri düşünmek demektir.
Dimağı yorulur: Beyni yorulur demektir.
İtidal: Orta yol, aşırılıklardan uzak olmak demektir.

Kelimenin dini veya dini olmayanımı olurmuş..!

Bu bir terimdir..

dini konularda nedense bildiğimiz dil yerine ısrarla arapça yazılır ve dini terim diye kutsallaştırılır.
Türkçe veya anlaşılan dille telaffuz edildiğinde böyle bir kelime ortadan kalkar.
Ben dini konularda yukarıda sıralaranların yerine Türkçesinin yazılmasından yanayım. Zira ne dediği anlaşılmadığı gibi manası bilinmeyen bir şeyi söylemeninde bir anlamı olamaz.

ya bırakın artık şu arap düşmanlığını ..bıkmadınız mı?

Vakt-i_Saadet tarafından gönderildi.

ya bırakın artık şu arap düşmanlığını ..bıkmadınız mı?

Hiçbir ırka düşman değilim ama şunuda unutmamak lazım.
bir örnekle;
İsrail bize müslüman araplardan daha yakın mesafede, daha dost ve daha açık..

Akil ve mantik olarak bakarsak: Allah lanetledigini dost secmek demek, onlari dost secen kiside lanetlene bilir.

Onlar, mü’minleri bırakıp kafirleri dost edinen kimselerdir. Onların yanında izzet ve şeref mi arıyorlar? Halbuki bütün izzet ve şeref Allah’a aittir.

Ey iman edenler! Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden dininizi alaya alıp oyuncak edinenleri ve öteki kafirleri dost edinmeyin. Eğer mü’minler iseniz Allah’a karşı gelmekten sakının.

Vakt-i_Saadet tarafından gönderildi.

Onlar, mü’minleri bırakıp kafirleri dost edinen kimselerdir. Onların yanında izzet ve şeref mi arıyorlar? Halbuki bütün izzet ve şeref Allah’a aittir.

Ey iman edenler! Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden dininizi alaya alıp oyuncak edinenleri ve öteki kafirleri dost edinmeyin. Eğer mü’minler iseniz Allah’a karşı gelmekten sakının.

BlackPanther Knuyu saptırmak istemiyorum ama.. Allah hiçbir ırkı lanetlemedi lanetlemezde.. neden önce yaratıp sonla lanetlesin ki?
Güç sahibi olan kendisi lanetleme gereği duymadan isteseydi yok eder ve konu biterdi.

Sadet vakkti kardeşim ne yazık ki Müslüman araplar bize dost değil.. Hatta yunanistan kadar bile dost değil...

Kafirleri dost edinenler diye bana veya bir başkasına dersiniz ama bunu hocaefendiniz dinlerarası diyalog dediği ve papayı öperek dost edindiğinde sesiniz nedense çıkmaz. Kısacası bunlar farklmı ve uzun mevzular ve bu konu ile ilgili değil..

Ben Anladığımız dilin dışında, din veya tıp ne olursa olsun farklı terim kullanılmasından yana değilim.. benim gibi milyonlarda aynı düşüncede.
arapça tanımlar ve ibarelerin sık kullanılması DİNİMİZİ ANLAŞILIR OLMAKTAN ÇIKARTIYOR. açık ve net olan dinimiz; İmamların, hocaların, din bilginlerinin dini haline geliyor.

Düşünebiliyormusunuz; kendi içinde Kur'an apacık olduğunu söylediği halde mealini çıkartıyorsunuz ve meali yapılırken içine gene ağır arapça ibareler sokarak anlaşılırlığını azaltıyorsunuz. birde onun için tefsir gerekiyor.

NO_ESCAPE+ tarafından gönderildi.

BlackPanther Knuyu saptırmak istemiyorum ama.. Allah hiçbir ırkı lanetlemedi lanetlemezde.. neden önce yaratıp sonla lanetlesin ki?
Güç sahibi olan kendisi lanetleme gereği duymadan isteseydi yok eder ve konu biterdi.

Sadet vakkti kardeşim ne yazık ki Müslüman araplar bize dost değil.. Hatta yunanistan kadar bile dost değil...

Kafirleri dost edinenler diye bana veya bir başkasına dersiniz ama bunu hocaefendiniz dinlerarası diyalog dediği ve papayı öperek dost edindiğinde sesiniz nedense çıkmaz. Kısacası bunlar farklmı ve uzun mevzular ve bu konu ile ilgili değil..

Ben Anladığımız dilin dışında, din veya tıp ne olursa olsun farklı terim kullanılmasından yana değilim.. benim gibi milyonlarda aynı düşüncede.
arapça tanımlar ve ibarelerin sık kullanılması DİNİMİZİ ANLAŞILIR OLMAKTAN ÇIKARTIYOR. açık ve net olan dinimiz; İmamların, hocaların, din bilginlerinin dini haline geliyor.

Düşünebiliyormusunuz; kendi içinde Kur'an apacık olduğunu söylediği halde mealini çıkartıyorsunuz ve meali yapılırken içine gene ağır arapça ibareler sokarak anlaşılırlığını azaltıyorsunuz. birde onun için tefsir gerekiyor.

şunları bir oku kimin dost olduğunu bir daha düşün

http://mail.google.com/mail/?view=at...a4249a28d92c5b