Konu: Biz kimiz?

Her şey, yıllar önce adamın birinin kafasına düşen elma ile başladı... Aslında ondan önce de vardı doğayı kurallara uymaya zorlayanlar; ama o hepsinden çok daha fazlasını başardı. Yeryüzüyle gökyüzüne aynı kuralları getirdi ve böylece insanı gökyüzüne çıkardı.

(Aslında yaptığı tam olarak bu değildi; gökyüzünü yeryüzüne indirdi demek daha doğru olur. Bundan sonra da insanı yeraltına indirdi zaten.)

Zekaya kavuştuğundan beri sürekli anlamadığı birşeylerle karşılaşan ve bunlardan korkmayı alışkanlık haline getiren insanoğlu için bulunmaz bir fırsattı bu. Sağa sola kurallar koymaya ve bu kurallarla korkularını yenmeye başladı.

"Dünya dönüyor, hızı bilmem ne, demekki bilmem ne günü saat bilmem kaçta güneş tutulması olacak. Korkacak bir şey yok."

"Bulutlarda biriken statik elektrik yeryüzüne boşalabilir, bu esnada da yıldırım dediğimiz şey oluşur. Kormayın."

"Küçük canlılar vücudunuza yerleşip sizi hasta edebilirler. Biz size iki hap verelim, siz rahat bir uyku çekin."

Belki de insan binyıllardır yaşadığı ezik hayatın acısını çıkartıyordu herşeyi kurallara bağlayıp önceden bilerek. Boşa yaşadığını anladığı korkularını aklı sıra böyle yenecekti.

(Hepsi de böyle yapmıyordu aslında. Mesela biri "Durun kardeşlerim, boşverin bu kuralları; yarın Güneş'in doğmayacağını nerden bilebiliriz?" demişti. Ama kurallarından mutlu olan ayaktakımı onu asla ciddiye almadı ve burnunun dikine gitmeye devam etti.)

'Şeyleri' ve hayvanları incelediği gibi kendini de inceleyen insanoğlu sonunda aslında kendisinin de kurallara bağlanabilir, hesaplanabilir ve öngörülebilir bir varlık olduğu anladı. Bunu ilk anladığında korkmadı; hatta kendisini daha iyiye ve daha güzele götürebileceği için mutlu bile oldu.

Ama sonunda birilerinin kafasına dank etti: Madem insanı doğa yasaları belirliyordu, o halde insanın belirlediği ne vardı?

Veee; son olarak da özgürlüğü, yani seçim yapabilmeyi kendi varlığı ile özdeşleştiren birisi sordu:

"Yaşadığımız onca şey beynimizdeki o salgılar yüzündense biz kimiz o zaman?"

Alıntı

rabbini bil, kendini bil, tekamül et!


Kendini bilmek ya da tanımak, insanın değişmesi zorunluluğunun doğal bir uzantısıdır. Değişmek, uyanmak, şuurlanmak için fazlalıkları terk etmek, içsel bir mücadeleye ve çalışmaya girişmek, özdeşleşmeyi kolaylaştıran bağımlılıklardan uzaklaşmak gereklidir. İnsanlığın içinde bulunduğu şuursuz, otomatik uykuda vazife yapma aşamasının sonunda ortaya çıkacak olan şuurlu vazife hayatı, yani uyanmak, başka bir ifadesiyle kendini bilmek, Dünya Okulu'nda yapılacak olan en son eğitim ve uygulamadır. Kendini tanımada, kendini bilmede, hayatın anlam ve amacını, eşyanın kökenini bilmede ve anlamada gereken bilgileri elde edebilmek ve uygulamaları yapabilmek için bir yol ve öğrenim yöntemi gereklidir.

TEKAMÜL

Bütün yaratılanlar tekamül eder. Bütün insanlar, bütün cisimler, bütün olaylar, kısaca bütün yaratılanlar değişir, başkalaşır, çeşitli hallere girerek gelişir. İnsanlıkta temelde daima bir ilerleyiş ve gelişme vardır; bu, tekamülün gereğidir. Yaşama karışıklık değil, bir düzen ve ahenk hakimdir.

Tekamülün sonu yoktur. Çünki hayat sonsuzdur. O halde varlık ne kadar gelişirse gelişsin, tekamülünün sonuna varamayacaktır.

Dünya, sonsuz evrende bulunan tekamül okullarından biridir. Tanrı nasıl sonsuzsa, Tanrı'nın Bilgisi ve tekamül ortamları da sonsuzdur. Evrende her yer varlıkla ve hayatla doludur. Her ortam bir tekamül yeridir ve varlıklar burada yaşayarak bilgi ve tecrübe edinirler. Dünya okulundan diploma alana kadar tekrar tekrar doğulur. Tekrardoğuşlar tekamül için konulmuş bir Tanrı kuralıdır.

"kendini bilen rabbini bilir"

(parapsikolojik yaklaşım)

Belki de hayat sadece varsayım ve tahminler üzerine kurulu bir tekdüze gidişat. Belkiler, keşkeler ve inşallahlarla renklendirmeye çalıştığımız. Boş
materyallerle süsleyip bezediğimiz sadece görmek istediğimiz gibi göstermeye çalıştığımız kimiz, neyiz, ne yapıyoruz yaşama amacımız ne diye düşünmeden mi yoksa toplumun çoğunlukta onayladığı insanlar olma çabası mı yaşantımız
Hangisi doğru hangisi gerçek hangisi gerekli?Gerçek olan ne biz olan kişiliğimiz mi Yoksa kaybettiğimiz varlığımızın gerçekliği mi Neyi tartışıyoruz, neyi kovalıyoruz, neleri kaçırıyoruz yaşamın tren katarında makinist miyiz yoksa yolcu mu? Nereye götürüp hangi durakta indirirlerse kabul etmek midir yaptığımız sadece...Neyiz biz düşünen yaşayan yaşatan ve hisseden mi? hangisi yoksa değer yargılarına mahkum güdülenler mi Yok mu kendi değer yargılarımız, Yok mu bir çizgimiz. Bu kadar mı silikti benliğimiz ki hemen toz bulutu gibi bir dağılıyor bir havalanıyor.




bi gün sitede dolaşırken şu yazıyı okumuştum siziznle paylaşmak istiyorum.

Gördüklerim mi bunlar?
Yoksa görmek istediklerim mi?
İki tane binin altında mı yaşıyorum?
Yoksa ikibinaltı’da mı?

Yani anlatmak istediklerim, biz neyiz?

Şuanda mağara döneminde avından dönen yorgun bir tüketici miyim?
Yoksa kredi kartları borcu yüzünden teknolojik bir matik’e,
mektup içinde,
cebindeki paraları tüketen miyim?
Mektubumu güvercin mi aldı?

Yani anlatmak istediğim, biz kimiz?

Uyurken gördüklerim mi yaşadıklarım?
Yoksa yaşadıklarım mı rüyalarım?

Şuanda bunları gerçekten yazıyor muyum?
Yoksa düşündüklerimi yazıya döken bir alete mi bağlıyım?

Yani anlatmak istediğim, biz nerdeyiz?

Bin yıl öncede miyim?
Bin yıl sonrada mı?
Bunu bana kim ispatlayabilir?
Söyleyin?!

Yaşadığımızı sandığımız her şey bir rüyamı?
Biz hangi yıldayız?
Dünya 6milyar önce mi yaratıldı?
Yoksa dün mü?

Belki dünden beri,
Doğduğum anın ilk bir saatinden sonra uykuya dalmam,
Bir suçsa,
Ve şimdiye kadar yaşadığım her şey
Gördüğüm bir rüya olamaz mı?

Mağara devrini kim gördü?
İspatlayabilir misiniz?
Peki o ispatlarınızda benim rüyam olamaz mı?

Yani anlatmak istediğim, ben kimim?

Burası dünya mı?
Her şeyi yaratan ben miyim?
Aklım mı?
Yoksa Tanrı mı?
Yoksa?...
Yoksa?...
Bu yazıda 10 tane “yoksa” mı var?!

Bilmıyorum bana ters gelıyo ,"Uyurken gördüklerim mi yaşadıklarım?....Yoksa yaşadıklarım mı rüyalarım?" denmsı cunku bu cumleyı soledıgımde aslında ınandıgım hıc bısıyın gercek olmadıgını ve tanrıyı ınkar ettıgımı bılıyorum ve bunları dusunmuyorum.cunku bılıyorumkı tanrının varlıgına ınanan bı kısı ıcın bu cumleler sadece ınsanı guldurmeye yarıyor.

biz büyük bir armağan kazananlardanız...
dünyaya gelerek yaşamaya başlayan ama dünyaya geldiği andan itibaren ölmeye başlayanlardanız...

Biz bazen olayların içinden sıyrılıp biz kimiz diye soranlardanız.. ?