Evet bu çok doğru ve hayatımızın manifestosudur. Hepimiz olduğumuzdan daha iyi bir konumda olmak isteriz, 1. iken oyunu yaratan olmak isteriz, kukla iken insan, insan iken de tanrı olmak isteriz. Buna cesaret edemeyenler ise melek olmak isteyerek kendilerini avuturlar. Hatta dinimizde melekte daha fazlası için başkaldırmıştır. Ve ceza olarak cennetten kovulmuş ve bu isteğini insanların arasına yayacağına yemin etmiştir. Evet hepimizin içinde bu var. Hepimiz elimizdekiyle yetinmektense daha fazlasını ve daha fazlasını isteyip kendimizi yüceltmekteyiz. Yalnızca kendimizi…
Halbuki bu gerçek değil bir yalandır. Sonuçta kendimizin eşsiz olması doğrudur ancak bu bir ayrıcalık değil bir oluşumdur. Yani hepimiz eşsiziz. Kimse bu özelliğe tek başına sahip değil. Ve kimsede bunu engelleyemez. Kimsede bu özellik ile kendini başkasından üstün görmesin. Yalnızca bir kere olsa da hepimiz kendimizi özel olarak değil de, genel olan insan olarak görsek? Beklide bu sayede fiziksel, kültürel farklılıklarımızı boş vererek yalnızca insanca davranarak gerçek birleşmeyi yada kardeşliği sağlayabiliriz. Belki bir karınca kolonisi olamayız, yada bir arı kovanı gibi olamayız. Zaten bu da insan olmamıza uyuşmaz. Yalnızca daha anlayışlı olsak? Yalnızca aynı bizim gibi olan insanların olduğunu da farz etsek ve ona göre davransak? Diğer insanlarında bizim gibi ihtiyaçlarının olduğunu farz etsek? Yada onların da aileleri ve hayalleri olduğunu? Dünya daha özel olmaz mı?
Alıntıdır...


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla



