Gittin… Ve bugün gidişinin ikinci senesinin bilmem kaçıncı ayının bilmem kaçıncı günü… Ben hala seni düşünüyorum. Sen kim bilir kaçıncı rüyadasındır…
Gitmeseydin keşke… Böyle karanlıklarda kalmazdım. Sen en aydınlık yıldızdın gecelerimde. Bana yolumu gösteren fenerdin, denizler ortasından kurtaran. Oysa şimdi okyanusun ortasında yapayalnız aysız,yıldızsız savunmasızım…
Gitmeseydin keşke… Sen beni terk ettin, ben kendimi. Bedenim başı boş kaldı. Oradan oraya savruluyor. Beynim her kelimeye farklı anlamlar yüklüyor. Kendince bir lügat yaptı ve her kelimenin bir yada birkaç anlamında mutlaka sen varsın. Her şeyde sen varsın. Devrik cümlelerimde, kavgalarımda düşüncelerimde… Alakalı alakasız ne varsa içindesin…
Gitmeseydin keşke… Gitmeseydin ben sana virgülleri alkollü noktaları esrarlı bu satırları yazmayacaktım. Şu an sigaramı içime çekmeyecektim. Hatta sigaraya hiç başlamayacaktım…
Artık sevmediğin şeyleri yapmaya başladım yada sevdiğin şeyleri yapmamaya. Gitmeseydin işte… Gitmeseydin sabah gördüğüm kedi yavrusu yaşıyor olacaktı en azından onu ben öldürmeyecektim. O kadar sevimliydi ki… Ama sen kedileri seviyorsun diye öldürdüm onu. Başka bir suçu yoktu! Senin sevmenden başka… Benim de başka suçum yoktu seni sevmekten başka…
Gitmeseydin keşke… İnsanları kandırmayacaktım çok mutluyum diye. Sahte gülüşler saçmayacaktım etrafa… İçimden gelerek gülebilecektim. En önemlisi kimsenin hayatını altüst etmeyecektim. Sayısını hatırlayamadığım kadar kişiyi sırf sana benzemiyor, senden bir şeyler taşımıyor diye terk ettim…
Gitmeseydin keşke… Gelemiyorum gittiğim en uzak yerlerden. Şakaklarımda gidişinin zonklaması,kulaklarımda sesin ve yüreğimde yüreğin. Aklımdan cinayetler geçiyor, bir sen bir ben ölüyorum. Seni yakıştıramıyorum ölüme ama bana yakışıyor, biliyorsun siyah beni açıyor…
Gitmeseydin keşke… Daha yapacak çok şeyimiz vardı. Seninle denize açılacaktık, uçurumun kenarına gidecektik… Koşacaktık en ıssız bozkırlarda. Yüreğimi açacaktım sana. Bilmediğin beni, sana bunları yazabilen beni gösterecektim. Oysa kanattın beni sevda yerimden. Vurdun beni… Sen bilmezsin yaranın ne olduğunu. Nasıl kanamasının durduğunu. Nasıl kabuk bağladığını. Sen bilmezsin bebeğim sen bilmezsin…
Gitmeseydin keşke… Kimse görmeyecekti depresif yanlarımı. Kimse bilmeyecekti ne kadar sevdiğimi,kimse duymayacaktı sesimi…
Gittin ve bitirdin… Daha doğrusu sen öyle sandın. Gördüğün gibi, içimde yaşadığım bu girdapta,hala anafikri sen,sonuç cümlesi vs. sen olan yazılar yazıyorum. Gitmeseydin keşke… Gitmeseydin bilmeyecektin seni bu kadar sevdiğimi…
by Gazoz_Kapagi


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla



