Konu: Tomurcuğun hikayesi

TOMURCUĞUN HİKAYESİ

Hayat anlam kazanıyordu onda.gökyüzünden toprağa inen su,yeni bir cana hayat veriyordu.kökleriyle anası suyu emiyor ve hepsini doyuruyordu.ilkbaharın o serin günlerinde iyiden iyiye yeşermişti.çiçek açması an meselesiydi.bazı dallardaki kardeşleri açmıştı bile.o neden açmasındı?birden yanına arkadaşı geldi.adını miniş koymuştu.o bir serçeydi.zaten başka da arkadaşı yoktu.ondan devamlı dışarıdaki hayat hakkında şeyleri dinlerdi.köydeki insanları,muhittin amcanın oğlu İsmail in uçurtmasını,İbrahim dayının traktörünü hep ondan duymuştu.gerçi anlattıklarını gözüyle görmemişti ama olsundu.az çok aklında canlandırıyordu.yola biraz yakında olsa belki görürdü traktörü.o en çok denizi merak ediyordu.denizi serçe de görmemişti.ona da ölen annesi anlatmış.o kadar çok su nasıl toplanmıştı?acaba çok mu yağmur yağmıştı?bunları miniş e de sormuştu ama o da bi şey bilmiyordu ki.sadece su olduğunu biliyordu denizde.keşke ayakları olsaydı.keşke yürüyebilseydi.gidip görürdü şu denizi.uzak olsun.gene giderdi.dinlene dinlene giderdi gene varırdı denize.

3 gün sonra aniden kar yağdı.kardeşlerinin çoğu ölmüştü.o ise şanslıydı.biraz üşümüştü ama ölmemişti.kardeşlerine çok üzülmüştü ama ne yapsındı?elinden bir şey gelmiyordu ki.hayat bu demek ki dedi.bazıları ölüyor ki bazıları yaşıyor diye düşündü.birden miniş aklına geldi.o ne yapmıştı acaba?ona bir şey olmasındı.zaten bir tane arkadaşı vardı.böyle düşünürken bir anda miniş geldi.miniş in gelmesi kardeşlerinin acısını unutturmuştu.
-nerelerdeydin kaç gündür?merak ettim doğrusu seni?
-ismaillerin evin ordaydım.
-üşümedin mi?
-ismaillerin ahır var.oraya girdim.orası sıcaktı.arkadaşım bile oldu orda.
-kimle arkadaş oldun ki?
-sarıkızla,karakaçanla bir de fareyle.ondan korktum biraz ama.
-kimden?fareden mi?
-evet.biraz garip biriydi doğrusu.ani hareketler yapıyordu.beni korkuttu birkaç kez.
-ee başka haberlerin var mı?lak lak gelmedi mi daha köye.
-yok gelmemiş.buraya gelirken elektrik direğine baktım da yoktu.yuvası dağınıktı.gelmemiş anlaşılan.benim gitmem lazım tomurcuk.görüşürüz sonra yine.
-görüşürüz miniş.
Yine yalnız kalmıştı.hep yalnız kalıyordu zaten sonunda.gene düşüncelere daldı.Yalnız kalınca canı çok sıkılıyordu.Etraftaki degişime bakardı çoğu kez.bazen tilkinin biri geçerdi önlerinden.hey hop diyene kadar giderdi.İki dakika dursa burada ölecekti sanki.Miniş”i düşündü birden yine.bi sürü arkadaşı olmuştu.Kendisinin ise bir tek o arkadaşıydı.Lak lak gelirdi havalar ısınmaya yakınken ama.O da yavrularıyla uğraşırdı çoğu kez.Pek göremezdi.Önlerindeki Ayçiçek tarlasını da çok severdi.Çok gariplerdi ayçiçekleri.Gündüz kafalarını güneşe kaldırırken akşamaları eğerlerdi.Bu ona saçma geldi.Bir an düşününce kendisinin de hareketsiz olduğunu hatırladı.Üzüldü.Ama yapabileceği bir şey de yoktu bu konuda.
Derin derin iç çekti ve hayat devam ediyor dedi.Gülümsedi.Ve günün batışını izlemeye koyuldu..

don_carlione

gerçekten yüreğine sağlık diyorum başka bişi diyemiyorumm........

çok beğendiğim bi hikaye.tebrikler