Konu: çocuk gelişim ve psikolojisi

Küçük çocukların bol besine, yeterli uykuya, güvenli oyun yerlerine ve çok çok sevgiye ihtiyaçları vardır. Bu etkenler çocukların yaşama iyi bir başlangıç yapmalarını ve ileride sağlık problemleri veya öğrenme güçlüğü ile karşılaşma risklerinin azalmasını sağlar. Çocuklar için iyi bir sağlık doğumdan önce iyi bir prenatal (doğum öncesi) bakımla başlar. Buna ek olarak, annenin besleyici yiyecekler yemesi, alkolden, tütünden ve diğer zararlı ilaçlardan uzak durması ve bol bol istirahat etmesi gerekir.

Kendilerine dikkat etmeyen gebe kadınların, aşağıda belirtilen etkilerin ortaya çıktığı çocuklar doğurma ihtimali artmaktadır:

Yaşam boyunca sağlık ve öğrenme problemlerine yol açabilecek düşük doğum kilosu;

Astım gelişmesi ve ölüm riskinin artması;

Zeka geriliği;

Konuşma ve dil problemleri;

Dikkati toplama sırasının kısalığı; veya

Hiperaktif (aşırı faal) olma.

Doğumdan sonra çocuğun sağlığı dengeli bir diyet ile devam eder. Okul yaşına gelen çocuklar beslenme açısından dengeli yemekler yedikleri taktirde derslerine daha iyi konsantre olurlar. Ekmek, tahıl ve diğer taneli ürünler; meyve ve sebzeler, kırmızı et, tavuk eti, balık ve buna alternatif yiyecekler (yumurta, kuru fasulye ve nohut gibi); süt, peynir ve yoğurt yemelidirler. Çok fazla yağ ve tatlı ile konserve gıdalardan kaçınılmalıdır.

Yaşları 2-5 arasında değişen çocuklar genellikle yetişkinlerle aynı yemekleri, daha küçük porsiyonlar halinde olmak şartıyla, yiyebilirler. Okul öncesi dönem çocuklarına egzersiz yapma ve fiziksel koordinasyonu geliştirme fırsatı verilmelidir. Çocukların daha büyük kaslarını kontrol edebilmeleri için top atma, koşma, zıplama, tırmanma ve müzikle dans etme gibi hareketleri yapmaları gerekir. Özellikle el ve parmaklardaki küçük kasları kontrol edebilmeleri için boya kalemi ile boyama yapmaları, parçalı bulmacaları birleştirmeleri, ucu küt makas ve fermuar kullanmaları gerekir. Erken müdahale, özürlü çocukların tam potansiyellerine ulaşabilmelerini sağlar.

SOSYAL VE DUYGUSAL HAZIRLIK

Öz saygı: Çocuklar kendileri hakkında iyi şeyler hissetmeyi ve başarabileceklerine inanmayı öğrenmeleri gerekir.

Güven: Kendine güveni olan çocuklar yeni işlere atılmaya daha heveslidirler ve ilk seferinde başaramadıklar taktirde, tekrar denerler.

Bağımsızlık: Çocuklar ayrıca bir ölçüde bağımsız olmayı ve kendi işlerini nasıl görebileceklerini öğrenmelidirler.

Motivasyon: Çocuklar öğrenmeyi istemelidirler.

Merak: Çocuklar doğal olarak meraklıdır ve öğrenme fırsatlarının çoğunu yakalamak için bu merakları devam etmelidir.

Sabır: Çocuklar başladıkları işi bitirmeyi öğrenmelidir.

İşbirliği: Çocuklar başkaları ile iyi geçinmeyi, paylaşmayı ve sıralarını beklemeyi öğrenmelidirler.

Öz kontrol: Okul öncesi dönem çocukları vurma ve ısırma gibi bazı hareketlerin yanlış olduğunu anlamalıdırlar. Kızgınlığı ifade etmenin kabul edilebilir ve kabul edilemez yollarını öğrenmelidirler.

Başkalarını anlayabilme: Çocuklar başkalarına ilgi duymayı ve başkalarının ne hissettiğini anlamayı öğrenmelidirler.

Çocukların bu becerileri geliştirmesi için herkesten fazla ailenin yardımcı olması gerekir. Çocuğunuzun olumlu nitelikler kazanması için yardımcı olabileceğiniz bazı yollar aşağıda belirtilmiştir:

Gençler birinin kendilerini gözeteceğine inanmalıdırlar. Çocuklarınıza onlara değer verdiğinizi gösterin. Aileleri veya onlara bakan başka insanlar sevgi dolu ve güvenilir olduğu zaman çocuklar çok iyi gelişirler. Küçük çocuklara özen gösterilmesi, cesaretlendirilmesi, bağıra basılması ve kucakta bolca zaman ayrılması gerekir. Sevildiklerini hisseden çocuklar kendilerine daha çok güvenirler.

İyi bir örnek oluşturun. Çocuklar başkalarından gördüklerini ve duyduklarını taklit ederler. Aileler egzersiz yapar ve besleyici yiyecekler yediği taktirde çocukların da aynısını yapma ihtimali artar. Aile başkalarına saygılı davranırsa, çocukları da muhtemelen aynı şeyi yapacaktır. Aile paylaşmayı bilirse, çocukları da başkalarının duyguları hakkında düşünceli olurlar.

Öğrenmeye ve okula karşı olumlu bir tavır takının. Çocuklar bu dünyaya güçlü bir arama ve keşfetme ihtiyacı ile gelirler. Bu özelliklerinin korunması isteniyorsa, ailenin bu merakı teşvik etmesi gerekir. Çocukların yaptıklarının övülmesi (“Harika bir resim çizmişsin”) başarılarından gurur duymalarını sağlar.

Tekrar etme fırsatı tanıyın. Emeklemek, yeni kelimeleri telaffuz etmek veya bir bardaktan su içmek çaba gerektirir. Çocuklar tekrarlamaktan bıkmazlar. Bunun yerine, öğreninceye kadar tekrarlamak çocukların yeni bir şeyi denemek için gerekli olan cesareti kazanmalarını sağlar.

Ölçülü disiplin uygulayın. Bütün çocuklar için belirli sınırlar konmalıdır. Ailelerinden sıkı ama sevecen bir disiplin gören çocuklar, çok az veya çok fazla sınır koyan ailelerin çocuklarına kıyasla, sosyal yaşamda genellikle daha yetenekli ve daha başarılı olurlar.

Çocukların faaliyetlerini yönlendirin. Ama gereksiz kısıtlamalar uygulamayın veya onlara tahakküm etmeye kalkmayın.

Çocuğunuzdan bir şey yapmasını istediğiniz zaman nedenini söyleyin. (Örneğin, “Ben ne diyorsam onu yap” yerine, “Lütfen kimsenin düşmemesi için oyuncak kamyonunu merdivenlerden kaldırır mısın?). Demeniz daha doğru olacaktır.

Çocuklarınızı dinleyin. Ne hissettiklerini ve özel bir desteğe gerek duyup duymadıklarını anlamak için çocuklarınızı dinleyin.

Kızdığınız zaman sevgi ve saygı gösterin. Çocuğun kendisini değil, davranışını eleştirin (Örneğin, “Seni seviyorum ama, duvarlara resim yapman doğru bir hareket değil. Bunu yaptığın zaman çok üzülüyorum.” diyebilirsiniz).

Seçim yapmalarında ve problemlerini çözmelerinde çocuklarınıza yardımcı olun. (4 yaşındaki çocuğunuza “Ahmet’in oyun bloklarının üstüne vurmasını önlemek için ne yapabiliriz? sorusunu sorabilirsiniz).

Olumlu ve cesaret verici olun. İyi yaptığı bir iş için çocuğunuzu ödüllendirin. Bir gülümseme ve cesaret verici sözler, iyi bir davranışın oluşmasında sert cezalardan daha iyi sonuç verecektir.

Çocukları birçok şeyi kendi başlarına yapmaya bırakın. Küçük çocukların yakından izlenmesi gerekir. Ancak, giyinme ve oyuncaklarını toplama gibi işleri kendileri yaptıkları taktirde, bağımsız olmayı ve kendilerine güvenmeyi öğrenirler. Onlar adına her konuda karar vermek yerine onları kendi seçimlerini yapmaya bırakmak çok önemlidir. Aslında sadece tek bir seçenek olduğunda onlara seçim hakkı vermeyi unutmayın.

Çocuklarınızı başka çocuklarla oynamaları ve aile bireyi olmayan kişilerle bir arada olmaları için cesaretlendirin. Okul öncesi çağdaki çocuklara, başkalarının da görüşlerini öğrenmeleri için sosyal fırsatlar verilmelidir. Başka yetişkinler ve çocuklarla, deneyimi olan çocukların okulda öğretmenleri ve arkadaşları ile geçinmeleri daha kolaydır.

kaynak: www.internerhatti.com

Saygılar
#findnewdreams#

ewt cocuk psikolojisinde ve gelisiminde ailenin buyuk bir onemi war ozellikle dogum oncesi cok onemli ama maalesef buna dikkat eden fazla kisi yok genede eski yıllara göre bu konulara dikkat edenler cogaldı bu sevindici bir durum ama bu yeterli deil bunun cogalmasıda egitimle olacak

gusel bir noktaya deginmissin paylasım icin tesekkurler

Aslında iyi kötü bir çok insanın bildiği şeyler ama bilmek yetmiyor,uygulamakta lazım.Sağol bilgiler için...

bilinçli ebeveynler lütfen..

ailenin büyük bir önemi war çünkü en iyi eğitimi aile werebilir.
iyi bir beyin gücü ile donatılmış iyi bir pisiko bilgisine sahip olan
anne baba nın yetiştirdiği çocuk ileride inanılmaz şeylere imza atıcaktır

elader tarafından gönderildi.

bilinçli ebeveynler lütfen..

:A :hm katılıyorum sana biliçlenme çok önemli :A