Sonra...ama çok sonra, yani bana göre, çok çok sonra bile, sana seslenmeden durabilme ve sana gel(e)meme, ve buna dayanabilme sınırlarımda, içimin hala kırılmasına, tuzla buzluğuma, yine sendin sebep diye düşündüm ...
insanın içine bile sindirtmiyorsun ne anılarını ne isyanlarını ne tutkularını ne kabullenmişliklerini ...
bak hala susuyorsun ...
Şımarık oyun çocukları gibi küsüp küsüp gidip, sonra da sessiz sessiz köşelerden izliyorsun ...
neymiş ... ne halin varsa göreymişsin (artık görebilirsin) ... neymiş insanlar yanından çekip gitsinmiş (çoktan gittiler farkında bile değilsin)...
olaydı o kadar kolay, neden hep yürüdün de durmadın ? sadece ben gibi duraklarda soluklandın (korkak ...! )... sonra yine koştun sana rağmen yollarına ? yasamalı diyorum ya, anlasana ...!!! yasamalı en ucunda düşmeleri ... düşün düşün boktur işin misali düşünürsün düşüne düşende düşün ...
düşün düşün boktur isin ...!!!
Duvarlar ve ayna, en yakınken bana, ve çığlıklarım, ve sesim, ve hüzünlerim çarpıp çarpıp döndükçe ... bir onlara bir bana, bir süre daha yalnızlık çekmedim ... çünkü hala hesaplaşmalardaydım içimdeki ben ve bendeki sen ile ...
haklıydım ...
haksızdın ...
haklıydın ...
haksızdım, hükümlerinde gitti geldi kelimeler ...
yasamalı diyorum yasamalı insan, en ucunda her duyguyu, seviyi, nefreti, isyanı ... eskidi maskelerim takıp çıkartmaktan sana ...
bu suskun duruşum ...
bu karsı duruşum ...
anlatabilir mi sana ... ben ile seni ? Bilin(e) meyeni ... Bile bile gidilemeyeni ...?
kaynak : anonim


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla
