bir tarafta o, bir tarafta ben... asılmışız iki ucundan yaşama... çekip gidildiğinde kimdir kazanan zamana karşı yarışı ?...
zamanın ve ip(in) ucu...
o sanır ki, döner arkanı gidersin, veya bir yerlerden başka boşluklara bırakırsın, ama hep nedense, kanatlanırsın... becerememen onun zaferidir... durduğun an da... onun bilmediği asıl süpriz, zıplayabilmendir...
iki ucundan tutmuşlar çevirip duruyorlar ipi... ortada zıplayan biri...
ipin üstüne bastı... yandı... şimdi ipin ucunda o ve kendisi... yine asıldılar kendi yönlerinde... ha babam çekiyorlar...
ya bırakırsa ipin ucunu?
işte bir ipucu...
zıpla...
kaynak: anonim


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla

