Konu: Okullarda şiddet konusunda neler yapabiliriz?

OKULLARDA ŞİDDET
Okullarda şiddet; etrafımda gördüğüm okulların birçoğunda var olan okulda şiddet olaylarının iç ve dış etkileri vardır.
Neden şiddet kullanıyor çocuklarımız?
-Bunlardan en önemli sebep bu yaş grubu öğrencilerde var olan büyüklük hissi, hükmetme duygusudur. Bunun içerisine birde kız arkadaş olayları girince iş iyice çığrından çıkıyor. (Artık kız öğrencilerimizin de bu tip olaylara karıştıklarını unutmamamız lazım)
-Sokakları devlet olarak çok başı boş bırakmamız bir başka sebep, çünkü sokaklarda bulunan okumayan ve öğrenciler arasında çete diye tabir edilen grupların varlığı bu işleri tetikleyen başka bir husus. Bu çeteler okul öğrencilerinden beslenmekte, onlara darp ve gasp etmektedirler. Olaylara yatkın bazı öğrencileri de yanlarına alan bu gruplara bağlı öğrenciler dışarıdan aldıkları bu gücü içeriye de yansıtmaktalar ve burada bir güç unsuru olmaya çalışmaktadırlar.
-Bu sokak çetelerinin bir başka geçim kaynakları uyuşturucu ve zararlı madde satışlarıdır. Bu konulardaki rant paylaşımları da özellikle okul dışlarındaki şiddeti tetiklemektedir.
-Devletimizin bu konudaki en büyük yanlış ve eksikliği ise okulları insan yığınakları haline getirmesidir. Okullarımız ve sınıflarımızın kalabalık olması nedeniyle okul idareleri ve öğretmenlerin kontrolünden çıkmıştır her şey. Dışarıdaki çetelerin okul idareleri ve öğretmenler üzerinde kurduğu baskı ayrı bir sebep olarak karşımıza çıkmakta, okul idareleri ve öğretmenlerin dahi korkulu rüyası haline gelen bu durumlara göz yummak zorunda kalmaktadırlar.
Olası olaylara gösterdikleri tepki, disiplin cezası gibi uygulamaların sonucunda ya darba uğramaktalar, ya tehdit edilmekteler, ya araçları çizilmekte, taşlanmakta yada okulun camlarına veya binalarına zarar verilmektedir.
Bu durum okul idarelerini ve öğretmenleri geri çekmeye zorlamaktadır. Öğretmenlerimizin olaylara pedagojik yaklaşımları noktasında ise Öğretmen Yetiştirme sistemindeki yanlışlıklardan dolayı öğretmenlerimizin dahi çok büyük eksiklikleri bulunmaktadır.
Bunun yanı sıra okullarımızda PDR hizmetleri yeterli olmadığı gibi bu kadar büyük kalabalıklara da hitap etmek mümkün değildir.
Eğitim sistemimizde 2 unsur vardır. Bunlardan birincisi öğrenci faktörü ikincisi ise öğretmen idareci faktörüdür. Öğretmen öğrencilerin geleceği için mücadele ederken bile yanlışlıklar yapabilmekte, pedagojik olmayan davranışlar içerisine girebilmektedir. (Şiddet, notla tehdit, sorunlarla ilgilenmeme, görmemezlikten gelme gibi…).
Okullarımızda ülkenin geleceğini oluşturacak bireylerin yetişmesini sağlamak hedefi tek hedef olduğu halde yukarıdaki iki unsur sürekli çatışma içerisindedir. Öğrenci öğrenmek için, öğretmen öğretmek için var olması gerekirken bu hedeflerden sapılmakta, birbirine düşman iki grup varmış gibi ortaya çıkmaktadır her şey.
Çocuklarımıza maalesef okulları sevdirmeyi başaramıyoruz, onları birer amaca yönlendiremiyoruz, onlar amaçsız olunca dışarıda onlara amaç belirleyen birçok unsurdan birine veya birkaçına yönelmektedirler.
Öğrencilerimizin yaşları yükseldikçe veli ilgisi de iyice azalmakta, bu durum öğrenci, öğretmen, veli üçgeninde büyük uçurumlar yaratmaktadır.
Neler yapabiliriz:
-PDR Hizmetleri çalışmalarını arttırmalıyız.
-Okullarımızı insan yığınları olmaktan kurtarmalıyız, daha az öğrencili okul ve sınıfları oluşturmalıyız.
-Öğretmenlerimizin PDR konularında bilinçlendirmeliyiz.
-Velileri mutlak suretle bilgilendirmeliyiz.
-Öğrenci-veli-Okul üçgenindeki bağları kuvvetlendirmeliyiz.
Okullarımızdaki en küçük sorundan en büyüğüne kadar hepsine aynı ciddiyetle yaklaşarak, ertelemeden, kulak arkası etmeden pedagojik yaklaşımlarla çözmenin yollarını aramalıyız.
Amacı olan insanlar yetiştirmenin yollarını aramalı, okul idarelerimizden başlayıp, üst düzey yönetimlere kadar her kademeyi işin ehline teslim etmeli, ülkenin geleceğini ilgilendiren eğitim konusunda asla ve asla siyasi olmamalıyız.
M. BALMUK
PDR: Psikoljik Danışma ve Rehberlik

Bence, ilk önce televizyondan başlamalıyız, öncelikle şiddet içeren dizler, çizgi filmler, kaldırılmalı. Önceden pikachular vadrı, şimdi de Polatlar, mematiler var. Hal böyle olunca şiddetin önüne geçmekte zor oluyor tabiiki.

bence ilk öncee insanların bilinçlendirilmesi şidddet uygulayarak hiç bi yere gelemeyeceğimizi anlatmamız bunları beyinlerine yerleştirmemiz lazım.....
büyüklerin ailelerin eğitmenlerin daha dikkatli olması her hareketine ve davranışına dikkat etmesi lazımm.......
çünkü yetişrn nesiller büyükleri örnek alıyor bunu unutmamak gerekk.........

inş. artık şiddetsiz bi toplum olma yolunda ilerleriz......

paylaşımın için çok saol abicim.............

Böyle bir toplumda yetişen çocukların böyle şiddet makinası olması gayet doğal.İnsanlar sorunu sadece televizyondaki dizilere atıp sıyırıyor kendini ama önce aileler kendine bakmalı.

Anne, babadan dayak, öğretmenden dayak, askerde dayak sonuç: Şiddet odaklı insanlar.

Bence Eğitim Sistemimizdeki dayağın temel nedeni milli Gelirimizin düşük olması, Gelir dağılımının bozuk olması, Eğitim sistemimizin bozuk ve çarpık olması. Bir öğretmene sene sonunda , senin başarın niye % 50 nin altında diye hesap soruluyorsa , sürekli sınıf geçirme sınavları yapılıyorsa, o öğrenciye bir şey öğretmeniz mümkün olamaz, onu kontrol edemezsiniz. Sınıf başarılarını ödüllendiremiyoruz. Bütün bunlar öğrenci motivasyononu sıfırlıyor. Sonrası ......

OKULLARDA ŞİDDET
Okullarda şiddet; etrafımda gördüğüm okulların birçoğunda var olan okulda şiddet olaylarının iç ve dış etkileri vardır.
Neden şiddet kullanıyor çocuklarımız?
-Bunlardan en önemli sebep bu yaş grubu öğrencilerde var olan büyüklük hissi, hükmetme duygusudur. Bunun içerisine birde kız arkadaş olayları girince iş iyice çığrından çıkıyor. (Artık kız öğrencilerimizin de bu tip olaylara karıştıklarını unutmamamız lazım)
-Sokakları devlet olarak çok başı boş bırakmamız bir başka sebep, çünkü sokaklarda bulunan okumayan ve öğrenciler arasında çete diye tabir edilen grupların varlığı bu işleri tetikleyen başka bir husus. Bu çeteler okul öğrencilerinden beslenmekte, onlara darp ve gasp etmektedirler. Olaylara yatkın bazı öğrencileri de yanlarına alan bu gruplara bağlı öğrenciler dışarıdan aldıkları bu gücü içeriye de yansıtmaktalar ve burada bir güç unsuru olmaya çalışmaktadırlar.
-Bu sokak çetelerinin bir başka geçim kaynakları uyuşturucu ve zararlı madde satışlarıdır. Bu konulardaki rant paylaşımları da özellikle okul dışlarındaki şiddeti tetiklemektedir.
-Devletimizin bu konudaki en büyük yanlış ve eksikliği ise okulları insan yığınakları haline getirmesidir. Okullarımız ve sınıflarımızın kalabalık olması nedeniyle okul idareleri ve öğretmenlerin kontrolünden çıkmıştır her şey. Dışarıdaki çetelerin okul idareleri ve öğretmenler üzerinde kurduğu baskı ayrı bir sebep olarak karşımıza çıkmakta, okul idareleri ve öğretmenlerin dahi korkulu rüyası haline gelen bu durumlara göz yummak zorunda kalmaktadırlar.
Olası olaylara gösterdikleri tepki, disiplin cezası gibi uygulamaların sonucunda ya darba uğramaktalar, ya tehdit edilmekteler, ya araçları çizilmekte, taşlanmakta yada okulun camlarına veya binalarına zarar verilmektedir.
Bu durum okul idarelerini ve öğretmenleri geri çekmeye zorlamaktadır. Öğretmenlerimizin olaylara pedagojik yaklaşımları noktasında ise Öğretmen Yetiştirme sistemindeki yanlışlıklardan dolayı öğretmenlerimizin dahi çok büyük eksiklikleri bulunmaktadır.
Bunun yanı sıra okullarımızda PDR hizmetleri yeterli olmadığı gibi bu kadar büyük kalabalıklara da hitap etmek mümkün değildir.
Eğitim sistemimizde 2 unsur vardır. Bunlardan birincisi öğrenci faktörü ikincisi ise öğretmen idareci faktörüdür. Öğretmen öğrencilerin geleceği için mücadele ederken bile yanlışlıklar yapabilmekte, pedagojik olmayan davranışlar içerisine girebilmektedir. (Şiddet, notla tehdit, sorunlarla ilgilenmeme, görmemezlikten gelme gibi…).
Okullarımızda ülkenin geleceğini oluşturacak bireylerin yetişmesini sağlamak hedefi tek hedef olduğu halde yukarıdaki iki unsur sürekli çatışma içerisindedir. Öğrenci öğrenmek için, öğretmen öğretmek için var olması gerekirken bu hedeflerden sapılmakta, birbirine düşman iki grup varmış gibi ortaya çıkmaktadır her şey.
Çocuklarımıza maalesef okulları sevdirmeyi başaramıyoruz, onları birer amaca yönlendiremiyoruz, onlar amaçsız olunca dışarıda onlara amaç belirleyen birçok unsurdan birine veya birkaçına yönelmektedirler.
Öğrencilerimizin yaşları yükseldikçe veli ilgisi de iyice azalmakta, bu durum öğrenci, öğretmen, veli üçgeninde büyük uçurumlar yaratmaktadır.
Neler yapabiliriz:
-PDR Hizmetleri çalışmalarını arttırmalıyız.
-Okullarımızı insan yığınları olmaktan kurtarmalıyız, daha az öğrencili okul ve sınıfları oluşturmalıyız.
-Öğretmenlerimizin PDR konularında bilinçlendirmeliyiz.
-Velileri mutlak suretle bilgilendirmeliyiz.
-Öğrenci-veli-Okul üçgenindeki bağları kuvvetlendirmeliyiz.
Okullarımızdaki en küçük sorundan en büyüğüne kadar hepsine aynı ciddiyetle yaklaşarak, ertelemeden, kulak arkası etmeden pedagojik yaklaşımlarla çözmenin yollarını aramalıyız.
Amacı olan insanlar yetiştirmenin yollarını aramalı, okul idarelerimizden başlayıp, üst düzey yönetimlere kadar her kademeyi işin ehline teslim etmeli, ülkenin geleceğini ilgilendiren eğitim konusunda asla ve asla siyasi olmamalıyız.
M. BALMUK
PDR: Psikoljik Danışma ve Rehberlik

Sağol bilgi için..

Bunun için topyekün bir seferberlik başlatılmalı. Öğrenciler hedefsiz ve gelecek kaygısı yok çok boşlar. Televizyon kanallarında yer alan şiddet içerikli ve öğrencileri disiplinsizliğe özendiren diziler kaldırılmalı. MEB her sene çıkardığı aftan vazgeçmeli. İşlenen suçun mutlaka cezası verilmeli. Suç işleyen kişi mutlaka cezalandırılacağını bilmeli. Ceza caydırıcı olmalı.