Konu: Derdini paylaşanlardan mısın yoksa... ?

Bir derdimiz olduğunda dostumuza ve ya ailemize bahsetmekten çekiniriz. N e d e n ?

Ben Tanımadığım birine anlatmayı daha çok severim ama görüyorum ki çoğu kişiler güvenden kaynaklanan ya da alay ederler benimle gibi duygularla sorunlarını içinde büyütüyorlar halbu ki paylaşım olsa çözüm bulması koalylaşır ya da içini bir başkasına dökmek deyiminde ki gibi rahatlama yaşıyabilir.
Lütfen cevaplarken dürüst olalım !

dök ıcını rahatla derlerr kısmen yapıyoruz bunu dostlarımıza kardesımıze annemıze belkı ...
kendı adıma sorunlarımı anlatmam anlattıklarım bır kısmıdır bu yasına yasadıklarına gore degısırr ortaokul lısede herseyını anlattıgın bırı vardırr...
sanırım buyudukce tanıdıkca ınsanları sorunlarını kendınde bırakıyorsunn...
tanımadıgım bırıne hıc denemedımm... ancak lıseden berı hergun olmasada ayda bır kac sayfa yazdıgım bır defterım var ... kımseyle paylasmamıs olmuyorum bellı bır olgunluga gelınce kendıne baska dostun olmadıgını anlıyorsun...
bundan kastettıgım gunluk sorunlar degıl tabıkı kahve ıcerken anlattıgım sorunlar degıl yanıı onu tabıkı paylasıyorsun ...
hayatı tek yasıyoruz sahıden buyuk sorunlarıda kendımızden baskası cozemez...

ya iyi de anlatırım şıkkı neden yok

derdini anlatan kimseyle dalga gecinilecegini sanmiorum ama eger yok burnumun ustune bir sivilce cikti naapmalyim dersen kimse ciddiye almaz
ben genelde kimseye anlatmam birsekilde kendim cozmeye calisirim ama eger bu dert bana fazla uzuntu vermeye baslarsa bir buyugume acilirim ama bazen tamamen yabanci biride olabiliyor

arsenic derdini anlatırım seçeneği koymadığım çünkü eğer anlatıyorsan derdini buraya da tatlıbela gibi yazılacağını düşündüm. Bu düşünceme göre tatlıbela dertlerini anlatmayı seviyor. Sadece bir teori tabi ki . Günlük tutmanın ne kadar güzel olduğunu bende biliyorum. Hele her güne bir de o günü anlatan şiir yerleştirirsen harika oluyor. Bende çocukluğumdan beri günlük tutarım. Günlüklerin insanları içine kapanık yaptığı söylenir ama ben tam aksine günlüğüme yazdığım çoğu şeyi öğrenmek isteyen herkesle paylaşırım.

burnumun ustune bir sivilce cikti naapmalyim dersen kimse ciddiye almaz

Bunu bir cildiye doktoruna ya da güzellik uzmanına söylersen seni çok fazla ciddiye alır. İŞte benim için dert de böyle birşey. Anlayacak bir doktorunu bulduğunda (ki her zaman doktora yapmış olması gerekmez ) anlatmak büyük zevk.

dertler derya olmuş bende bir sandal devrilip batmışım boğulmuşum ben

sabah sabah aklıma şu söz geldi derdini anlatmayan yi yapar bide onun derdiyle uğraşamayız.

valla açık olmak gerekirse , zaten bizler sorunlarımızı yada dertlerimizi daha karşımızdakiler sormaya başlamadan anlatmaya geçtiğimiz için ortada gerçekten dert denilebilecek bişey kalmıyor. dertler sorunlar artık güncel konuşma olayımız oldu kadınlar artık evlerinde gün yerine yakında dertlerimiz ve iz diye bi grup kurarsa hiç şaşırmam...

şaka tabi ama herkesin kendine göre o kadar çok sorunu var ki kimse kimsenin derdini dinlemeye meilli değil. o yüzden ben onca sorun için de kendim de bir sorun olma taraftarı değilim... anlatarak içime atanlardan da değilim sadece paylaşmanın da anlatmanın da yeri ve zamanını beklerim.

Başkasının çözebileceği derdimi anlatmaktan çekinmem ama buna inanmazsam kendi iç dünyamda halletmeye çalışırım. Ama hallederim ama halledemem...

Sorunun paylaştıkça azalır mutluluğun paylaştıkça artar demişler.Benim bir sorunum olunca dostumla paylaşırım.

dertleri dostunla paylaşmak önemlidir, zira dosttan dert saklanmaz saklanırsa o senin dostun olamamıştır demekki, her insanın dosta ihtiyacı vardır, çoğu zaman dost aileden önce gelir, çünkü ona her şeyini anlatırsın, ama ailene herşeyi anlatamazsın,