Diyorum ki...alıp başıma gitsem.Kimsenin beni bulamayacağı bir yerlere.Günlük kaygılar içinde yaşamayı ihmal etmeyeceğim biryerlere.unutmaya çalışırken geçmişi birilerinin gözüme-gözüme sokmayacağı biryerlere.....
Evet birşeyler ters gitmeye başladığında herşey üstüne üstüne gelir ve sen kendini iyice zayıf hissedersin.ve bir o kadar da yalnız.Bizi anlayacak bir dost inanılmaz lüks gelir sonrasında biri kafa sallayarak bile onaylasa yetiniriz.salya sümükken ve hırçınken nasılda özlenir hala sevdiğin ama artık eski dediğin sevgilin.ve hayat sanki senle düşmandır o saniye.işte böyle kötü zamanlarımdan biri.böyle zamanlarımda kendimden kaçmak istiyorum ama yapamıyorum.kendi kendime zor gelirken başka hayatlara sızmaya çalışıyorum.Kafamda acayip bir mahkeme kuruluyor ve bir tek suçlu ben çıkıyorum.herkesi affetmek için ürettiğim nedenler kendimde geçersiz oluyor.ya çok fazla kendimi beğeniyor hatalarımı hoşgöremiyorum ya da kendimi hiç sevmiyor hatalarımı kabullenemiyorum.Yaşlanıyormuyum acaba birşeyler elimden kayıp giderken buna seyirci olmak mı canımı yakıyor.BİLMİYORUM.
İçime dalıpta çıkamadığımda çok öfkeli oluyorum, ama sadece kendime ve hayata.işte bu süreci yaşamak istemiyorum.kendimden nasıl kaçarım, nereye giderim,kısa süreli hafıza kaybı varmıdır....işte ne bileyim alıp başımı gitmek istiyorum beni boğan zaman zaman nefes almamı güçleştiren şeylerin olmadığı bir yere.Giden yada bilen varmı...???


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
