Ilık Bir Rüzgar Olabilseydin!
Ilık bir rüzgar olabilseydin keşke; senden geriye kalan parçaları ,esintine bırakır bir parça da olsa rahatlardım böylece.
Ellerimi tutan yumuşak ellerin kadar yüreğin olabilseydi keşke.
Nasır tutmuş kalbini kasırganın ortasına bırakarak ayakta kalabileceğini mi sandın?
Bak! Kasırga dindi; geride bana seni hatırlatacak hiçbir şey kalmamış.Kül oldun gittin hayatımdan; gürültüler çıkararak.
Son kez sana kocaman bir dert olduğunu söylediğimde:
‘Anlıyorum, Allah’a emanet ol.’ dedin, o an yandı mı- bir saniye de olsa –bağrın?
Ilık bir rüzgar olsaydın keşke...
Keskin bir ayaz olduğun için mi böylesi sevildin acaba, canımı bu kadar acıttığın için mi özlendin? Şimdi şarkılar çalıyor dört bir yanımda, seni hatırlamaya çalışıyorum ama ‘sen’li günleri daha çok.Aklımda bir tek, son vedamız kalmış nedense! Oysa, sana defalarca veda etmek zorunda kaldığım gecelerde, ağlamaklı girerdim evimin kapısından içeriye. ‘Bir daha göremezsem?’ sıkıntıları çekerdim sabahlara kadar Bu kadarını hatırlayabiliyorum: ) Aslına bakarsan güzel geçen ve beni delicesine sevdiğin dönemleri de hatırlıyorum.Kötü günlerden sıyrılmak istiyorum artık.
Bir daha seni hiç görmeyeceğim; ağlamak gelmiyor içimden, gözlerim dolmuyor kokunu duyduğum yerlerde, burnumun direğiyse hiç sızlamıyor uzun zamandır.
Umudun gemisine miço oldum.
Ilık rüzgarlar estiriyorum dört bir yanıma.
Şimdi, beş dakika kadar önce bir fincan kahvemi alıp döndüğümde bilgisayar ekranı karşına, seni affettim.Yaptıklarını, yaşattıklarını her şeyini affettim inan! Bir daha senden bahsetmemecesine, seni hiç sevmemecesine affettim.
AFFEDİLDİN!
BİNNUR EDİSAN


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
