Konu: Aşk mı Sevgi mi?

Siz olsaydınız nasıl sonlanırdı bu hikaye? Bitirirmiydiniz? Yarım mı kalırdı? Haklı haksız varmı sizce? Kimi nasıl yargılardınız?


Aşk mı sevgimi?

- Alo ablacığım merhaba, ben Ziya,
- Merhaba canım, ne hoş sesini duymak
- Seni özledim ablacığım biraz vaktin var mı?
- Elbette, sesin çok coşkulu geliyor, bir o kadar da hüzün dolu sanki yanılıyor muyum?
- Aşığım
Telefonlarda ses kesildi birden. Bir asır gecmiş gibiydi, Ziya devam etti.
- Aşığım !

Zihninde bir sürü soru ile kalmıştı ablası. Ziya evliydi Lale’yle. Mutlu da evlilikleri vardı bildiği. On yıllık birlikteliklerine üç yıl önce kızları Serra katılmıştı. Bermuda Şeytan Üçgeni derdi onlara, mutlulukları bu üçgenin içinde saklıydı ve onlar da onun içinde kaybolmuş gibiydiler yıllardır. Neler olduğunu anlayabilmek için sordu ;

- Lale’ye ne oldu? Ne geçti aranızda?
- Lale iyi ablacığım hemde çok iyi.
- O halde neler oluyor Ziya?
- Ah ablacığım nereden başlasam bilemiyorum.
- Anlat bakalım vardır bir başlangıcı...
- Bir iş toplantısında tanıdım onu. İlk gördüğüm anda beden kimyam değişti sanki ve tüm benliğim ona aktı. Kontrolden çıkmıştı herşey, ben ben değildim. Kulaklarımda uğultular, tüm bedenim kasılıyordu. Neler olduğunu anlayamadan ilk kahve molasında kendimi onun yanında derin bir sohbette buldum. Çok güzeldi bana göre, gözlerinde sevgi pınarı vardı her an çağlayacak gibi ve yıldızların pırıltısı.. Bakınca derinlerde kendimi buldum. O bendi. Sanki diğer yarımı bulmuş gibiydim ve sanki bir olmuştum yanında. Dokunduğumda tek bir vücut oluyorduk, elektrik akımında gibiydim durduramadığım bir titremeyle gelen hazzı yaşarken. Daha ne anlatayım ablacığım ben ona aşığım. Aklımın, mantığımın devreleri attı çalışmıyorlar artık. Ve ben onu yaşıyorum onunla da onsuzda…

Ablasının tüm değer yargıları altüst olmuştu bu duydukları karşısında. İçinden haykırmak geliyordu “Dur! Ne yapıyorsun? Melek gibi karın, kızın var... Oldu mu bu şimdi? Çok ayıp Ziya yakışır mı sana!” demek geçiyordu ama sustu. Her şey o kadar başkaydı ki anlatılanlarda. Bu bir ihanet değildi, bu bir arayış sonunda bulunan sevgili de değildi. Bu ilahi sevgiydi. Ruh eşini, bir diğer yarısını bulmuştu Ziya mitolojide anlatılalar gibi. İçindeki dişi ve erkek enerjiyi bütünleştirmişti bu karşılaşma. Ne denilebilinirdi ki bu durumda… Ama bir şeyler söylemeliydi.

- Anlattıkların beni çok etkiledi. Peki şimdi ne olacak? Lale biliyor mu bu durumu? Dünyevi bir cevaptı ablasının ki sonucu öğrenmek istemişti hemen bildik bir davranışla. - Hiç dedi Ziya hiç!
- Nasıl yani, bir karar almalısın bu böyle devam etmez ki.
- Ablacığım nasıl anlatacağım sana yüreğimdekileri. Ben Lale’yi sevmiyor değilimki, “ onu çok seviyorum ” Ta ilk günden beri sevdim karımı. O dünyanın en iyi kadını, çocuğumun annesi. O benim eş kimliğimin paha biçilmez değerli varlığı. Onu üzmek aklmın köşesinden bile geçmez. Ben onunla büyüdüm, geliştim. O benim herşeyim.
- Ziya anlattıklarında çelişki yok mu? İki ayrı insan aynı zamanda nasıl oluyor?
- Oldu işte! Karım benim eş, baba kimliğime karşılık gelirken Sevda sevgili kimliğimi kucakladı. Karımla artık sevgili olamıyorum. Sevda ile yaşadıklarım bambaşka. Sevda ile de karımla yaşadıklarımı yaşıyamıyorum. İkilem içinde gözüksemde ben ne yaşadığımı biliyorum.
- Peki Ziya bana söylermisin nasıl çözülecek bu bilmece?
- Sustu Ziya cevap vermedi.
- Ziya?

Ziya telefonu kapamış ve gitmişti.

hikayemiz bundan ibaret. Haydi siz çözün bu bilmeceyi. Bir yanda sevgi bir yanda AŞK. Siz olsaydınız nasıl sonlanırdı bu hikaye? Bitirirmiydiniz? Yarım mı kalırdı? Haklı haksız varmı sizce? Kimi nasıl yargılardınız? Karar sizlerin..

ahanda bu tür sorunlardan nefret ediyorum
insan içinde önce kendini bulmalı! bence sorumluluk almış ve sorumluluğunuda yerine getirmeli dimi ruh ikizini bulduğunu anlatıyor fakat karısınla zaten bütünleşmiş bence sevgi diyorum sevgi hiç birşeye değişilmez!!!

bir kere sevgisinde bile yine bencillik ediyor burası kesin.karısını seviyor ziya.öyle diyor.ama semek zarar verici olamaz.aşık olmak belki olabilir
neyse
neticede biine önem verince yani sevince onun gibi bakmayıda öğrenirsin durumlara.bu tarz bir olay karşısında karısının ne hale geleceiğini düşünebnilmeli.her gece bir başkasına aşık bir adamla aynı yatakta uyumak...buradan yaklaşabilmeli..

birde karısının yerine koymalı kendini.çünkü sevmek bunları gerektirir..
ayrıca bu durumda birazda şöyle oluyor.istemem biriniama yan cebe koy..
dışardan çok yüzeysel yaklaşmış gibi görünebiir.ziyanın gönlü başkasına kayabilir.bu durumda hiçbir sorun yok bu olabilir bir durum.ancak ya karısının gönlü.o nerelere kayar onuda düşünmek gerekmez mi?

Ziya'Nın destekçisiyim...adam aşık hayatında yaşaamdığı tatamadığı duyguyu tatmışş karısını sadece sevmiş nasılki bir insan bir bitkiyi sever ona gözü gibi bakar buda o misal..ama aşk ayrı bişey ve bu durumdazaten karısını bırakmıyor onabağlı ama aşkı tatmak onunda hakkı ziya nemutlu sana aşkı yakalamışsın bırakma onuderim lale senin için üzgünüm...biraz bencilce yaklaşacağım ama Ziyanın aşkı yaşamasını istiyorum bu onun en doğal hakkı peki laleyi ne yapacak o onun hayatının bir parçası olmuş vazgeçmeyecek tabiii bırakıp gitmek nankörlük olur...her ikisinide idare etsin..bu laleye haksızlık değilmidir belki evet belki hayır peki bu ziyaya haksızlık değilmidir onu bu aşktan mahrum etmek...

sınavda hoca iki soru sorar ve birisini seçin der...ben seçtim hocadan başka cevabımı gören yok...böyle kalsın

peh..! ziya'ya bak....aynı kalpte iki farklı duygu..ikiside farklı kadınlara duyulan hisler...

asla kabul etmiyorum..! hatta ziya'yı reddediyorum..! aldatmak için kılıfı hazırmış..! aşk ı bulmuşmuş..!

hikayenin sonu: Ziya o riyakar hali ile evine,eşine,çocuğuna geri dönecek..! ve ziya kesin orta yaş krizi geçiren biriymiş..!