Konu: Mesleki eğitimin sorunları çığ gibi

Eğitim gündemindeki yeri, katsayı tartışmalarının ötesine geçemeyen mesleki eğitimin, lise kısmı ve üniversite kısmı sorunlu. Yükseköğretim Kurulu’nun raporuna göre; mesleki eğitim hem iş dünyasından kopuk hem de dünyadaki örneklerinden.
Yükseköğretim Kurul mesleki eğitime ilişkin bir rapor hazırladı. Rapora göre, üniversitelerin meslek yüksek okulları ile mesleki eğitim veren meslek liselerinin birçok sorunu bulunuyor.
Gelişmiş ülkelerde işgücünün 4’te 3’ünde, liseden sonra iki yıl meslek eğitimi gören ön lisans mezunları çalışıyor. Türkiye’de ise aynı kadroları ilkokul mezunları dolduruyor.

Beş yıl öncesine kadar genel liselerden de çok sayıda öğrenci alan meslek yüksek okulları, ne sanayiinin beklentilerine yanıt verebiliyor ne de dünyadaki ortalamayı yakalayabiliyor.

MESLEK LİSELİLER ÖSS’DE BAŞARISIZ
2005 ÖSS’de meslek lisesi mezunları, 45’er sorudan oluşan 4 testte ortalama 2,38 matematik; 1,10 fen; 12,72 türkçe ve 6,72 sosyal bilimler sorusu çözebildi.

Meslek liselerinden yeterli donamını alamayan mezunlar, gittikleri yüksek okulda da yeterli fiziki mekanı, laboratuvarı ve ders araç gerecini bulamıyor. Öğrenci başına, üniversite genelinde 67 YTL makine ve teçhizat harcaması yapılırken, bu rakam meslek yüksek okullarında 15 YTL’ye düşüyor.

MYO’LAR İÇİN 7 BİN ÖĞRETİM ELEMANINA İHTİYAÇ VAR
Meslek yüksek okullarında, öğretim üyesi başına düşen öğrenci sayısı da 55. Bu sayı, Türkiye’deki ve dünyadaki ortalamaların çok üstünde. Ve Türkiye’deki meslek yüksek okullarının çok acil 7 bin öğretim elemanına ihtiyacı var.

YÖK raporunda mevzuatın ve eğitim programlarının güncellenmesi, okulların donanımlı hale getirilmesi önerildi. İşyeri açma ve istihdam sorununa acil çözüm istenen raporda köy enstitülerinde uygulanan eğitim modeli örnek gösterildi.

Türkiye'deki eğitim sisteminin elle tutulur yönünü gösteren varmı? hangi taşı kaldırsan altından hep aynı olumsuzluklar çıkıyor.bir öğrenci ilkokul birden ünüversite son sınıfına kadar ki tüm geçilen yolları incelesen hep içler acısı bir durumla karşılaşıyorsun (özel okullar ve üniversiteler hariç).şahsen ben geleceğe pek umutlu bakamıyorum(aslında bakmak istiyorum).zira 30yıldan beri aynı sistem... eski pantolana şurasına burasına yeni yama yapıp işte size yenilik deniliyor.inanmıyorum artık bu palavralara.ne zamanki dirayetli biri çıkarda eski pantolonu atıp yenisini imal iderse o zaman bir şeylerin değiştiğine vede değişeceğine inanırım.bu üniversite seçme sinavlarının olduğu ve bu dersanelerin ise mantar gibi çoğaldığı müddetçe hiç kimse eğitim sisteminin gerçekten eğitici olacağı konusunda iyimser olmasın.bu bir gerçek.vede iyiye gitmiyoruz ne yazık ki belli çıkar çevreleri ve bu işten ekmek yiyenlerin sayısı gün geçtikçe artığı müdetçe her geçen gün işler dahada zorlaşacağı kesin.sayı artıkça bunların aleyhine oluşacak her karar aynı şapka kanunu gibi sadece karar olmaktan öteye gidemeyecek.tırnağı olan başını kaşısın.olmayanlarda olanların yanında çalışır,ne yapalım güçlülerin yaşaması için güçsüzlerin o kesime çalışması gerekiyor. doğanın kanunu da böyle değilmi? büyük balık küçük balığı yutuyor. küçükler her zaman büyüklere yem oluyor.aradaki bu adaletsizliği ve dengesizliği biraz olsun düzeltmek olsun amacımız.inşaatı her halükarda inşaat mühendisi yapacak değil,usta,kalfa işçi olacak ki bir konsesyum kurulsun.bunlar hayatın acı gerçekleri maalesef.biz istesekte istemesekte bir döngüdür gidiyor.elbetteki bir avrupalı gibi yaşamak hayat standartlarımızı yükseltmek isteriz. bunun içinde çok çalışmak gerçekten tüketen değil üreten ülke olmak,kendimizi yetiştirerek ülkeyi yönetmeye talip olan kişileri daha bilinçli seçmek, kendi çıkarlarımızı değil ülke çıkarlarını ön planda tutmak, belli çıkar çevrelerinin hakları uğruna çoğunluğun haklarını gözardı etmemek.daima ileriye bakmak, günü kurtarmanın yollarına bakmamak ve benzeri gibi yollar izlemek gerekir.yoksa bir arpa boyu yol bile gidemeyiz.

eğitim aile de başlar.
eğitimin her aşamasında, eğitim kurumları büyük sorunlar yaşıyor.

meslek liselerinin çıkış saatinde okulun önünden geçilmiyor.

kız liselerinin önünde tuhaf tipler bekliyor.


okullarda kavga gürültünün haddi hesabı yok.


tüm bunların sorumlusu kim- kimler?

meslek liselerinin kaysayı problemi bana göre yok. 1999 da vardı. neden? çünkü sınav sistemi 30 temmuz 1998 de değiştiğinde, o yıl sınava girecek herkes ve liseye yeni başlamış olanlar dahil madur oldular.
ancak: 2002 den sonra liseye başlayanlar, meslek lisesine giderlerse hangi koşullarda sınava gireceklerini bilerek bu okullara girdiler.


YÖNETMELİKLERDE ÇOK AÇIK OLAN BİRŞEY VAR: meslek liseleri teknisyen yetişirir. imam-hatip liseleri imam yetiştirir. vs.. teknisyen yada imam olmak istemeyenler bu okullara gitmeyecek bu kadar açık


bence sorun insan yetiştirmekte. bu nedenle devletin önce, ana-baba okulları açıp ücretsiz eğitim vermesi gerekir türkiyenin her yerinde... gelebilene okulda, gelemeyene evinde... bu hiçde ütopik bir düşünce değil. BENİM ÜLKEMİN GÜCÜ BUNA YETER !!!