Konu: kabul olmuş bir dilek masalıdır

Sensizliğin sığ sularında boğuluyorum sessiz çığlıklarla... Seninle olmak bugünde ve yarınlarda.. senin olmadığın dünler yaşanmadı hiç..

Sen benim her zaman dileğimdin. Gökten bir yıldız kaydığında ya da doğumgünü pastamdaki mumları üflerken içimden haykırırcasına dilediğimdin.. olmazımdın aslında, imkansızımdın.. “sen imkansızsın sensizlik imkansız” ezgilerindeki notalar arasından süzülen imkansız aşkımsın.. İmkansızlığın bile güzel gösteriyor sevmediğim bu dört duvar hayatı artık bana...

Varlığın ısıtıyor asırlardır ayazda kalan kalbimi.. ruhum seninle durgun.. şizofrenliğim seninle gerçek... hayal ile gerçek arasına sıkışıp kalan beynimin her bir hücresi senin varlığını doğruluyor neşeli zıplayışlarla.. “aklımı başımdan aldın” sözünde yaşanılanlar bu olsa gerek

Hüzün ertelenmiş köhne yalnızlığıma, “yalansız dolansız bu benim” diyerek ortak olan cesur yüreğini yüreğime ekledim sevgili.. tek yürek atımı..tek ruh... tek vücut... sende ben.. bende sen...

Yaşanmamış ne varsa aşka dair, sana dair.. bir gülümsemenin tadında şimdi.. uzaklara bakmaktan acımıyor artık gözlerim. Şu zavallı yüreğimin yıllardır birikmişlerini aspire etti sözlerin.. ahh o sözlerin. Beni her seferinde yeniden ve yeniden sana aşık eden sözlerin. Yalnızlığım o kadar da acı vermiyor artık ruhuma.. Korkutmuyor beni artık hiçbir duygunun esareti.. tüm üşümüşlüğümle sığınıyorum sana..

Sözümde durdum sevgili.. şimdi ve sonra.. yazılanlar ve yazılacaklar. Hep sana dair..
Yoktu senden öncesi.. ben yoktum..
sen geldin.. ben oldum...