Konu: Kendini, kendinden koru (sen..)

Yürüyorum... Yürüyorum... Hızlandıkça adımlarım daha hızlı düşünüyorum. Bazen bir semt'den diğerine, bazen şehir'den şehir'e yürüyorum. O kadar hızlı yürüyorum ki zamanı farketmiyorum bile. Tüm hayat hırslarımın yanından hızla geçiyorum. Bana birşeyler söylemeye çalışanlar olsada duyamıyorum. Bu dünyadan kendimi nasıl koruyacağım ki başka diyorum zaten. Sadece hızlı olmalıyım diyorum.

Bazen hırslarımla ve bana ait olan tüm araçlarımla hızlanıyorum. Arabama atlıyorum ve saatte 180 km hıza ulaşıyorum. Şİmdi yetişsin bana hayat diyorum. Sadece önüme bakarak hızlanırsam o kadar hızlı gözüküyorum ki kimseyi duymuyorum, görmüyorum hatta baktıklarıma bir anlam verememeye başlıyorum. Yanlışlıkla da olsa başımı yana çeviriyorum. Hız 180 belki ya da 220 ama aslında o kadar yavaş gözüküyor ki herşey. Aslında nereye gittiğimi bilmeden hızlanıyormuşum gibi gelmeye başlıyor. Diğer yana dönüyorum ve hala çok yavaş gibi. Gaza yükleniyorum... Şimdi biraz hızlandım diyorum. Kadran 240'da ama hala evler, insanlar, geçtiğim yerler yanımdan yavaşça geçiyor. Arkama bakmaya karar veriyorum. Az önce görebildiğim hiç bir şeyi göremiyorum şimdi. Arkamda beni görebilen de yok kaybolmuşum diyorum. Nerdeyim ? Niye bu kadar hızlıyım diye düşünmeye bile fırsat olmadan büyük bir hızla düşlerime çarpıyorum. Ve düşlerim kanıyor... Büyük bir hızla yok oluyor, artık 5 sene önce ki adam değilim diyorum. HIzla değişti cümlelerim ve düşüncelerim. Bu büyük kazadan sonra artık ben ben değildim de zaten.

Herşeyden kaçıyordum, aşk, düşünceler, insanlar, iş ve hayat. Belki korkuyordum onları görmekten belki de hiç korkmadığım için kaçıyordum. Ama kaçmak neydi bile düşünemeden. Kaçak olan ben değil, hayat diyor yakalamaya çalışıyordum. Hep sanki son saniyede birşeyler oluyormuş ve değişiyormuşum gibi geliyordu. Off diyor ve ne yapmalıyım demeye başlıyordum. TÜm yaşanmışlıkları, anıları hayatıma dair herşeyi silsem mutlu olaiblir miyim ? Tam kendimi silmeye karar vermiştim ki...

Bir ben çıkıyordu, bana beni silmemi engelleyen. Kendime ne kadar çılgınca davrandığımı ve korumam gereken hayata dair, arabam, evim ya da sahip olduğum diğer nesneler değil, benim diyordum. Kendimi kendimden koruyabilir miyim? Kazandığım herşeyi bir kenara bırakıp, sadece kendi yalnızlığımda yaşasam kendimi korumuş mu olurum ?

Hayır.. Hayır... Kendimi, kendimden korumamın tek yolu...

"Kendini, kendinden koru" adlı makalemden..

Arkadaşlar yaşadığımız bir çok sorunun kendi alışkanlıklarımızla çok bütünleşik yaşadığımız için olduğunu düşünüyorum. Kendimizi kendimizden nasıl koruyabiliriz sizce?

kendimi kenimden koruyabilirsem eğer,başka korkulacak bir şey kalacağını sanmıyorum zaten.
kendimi ne zaman bir çıkmaza sürüklenirken bulsam,işin içinde yine kendimin parmağı olduğu kanısına varıyorum.korkunç olansa doğru olması...
iyi sorgulanmış bana kalırsa...sağolun

Koruyamazsın.
İnsan, dünyaya hükmedebilir ama kendine zor.
O zor'u başarabilirsen zaten mükemmeldir herşey.
Su akıyor ve yolunu buluyor, dert etme..

Kendimi bazen en iyi dostum bazende en kötü düşmanım olarak görüyorum...
Dostum olarak görüyorum; ben herzaman benim yanımdayım konuşacak kimsem olmadığında yada öyle hissetiğimde herzaman beni dinleyen bir ben var...herkes beni terk etsede ben beni bırakmıyor...herşeyimi benimle paylaşıyor...acımı üzüntümü sevgimi mutluluğumu ...

Düşmanım olarak görüyorum; Bazen sözümü dinlemiyor kendi kafasına göre işler yapıyor kontrol edemiyorum..benden habersiz gidip aşık oluyor..olma diyorum ama oluyor ve acı veriyor...Bu alışkanlıklar kötü diyorum yapma zarar verir diyorum ama dinlemiyor...dinletemiyorum...bunun gibi bir sürü örnek...
beni yoruyor açıkcası sözümü geçirebilsem ona dinletebilsem hissetiklerimi çok daha mutlu olacağım ama yapamıyorum ben benden çıkıyor bazen...

İnsanın kendi zaten nefsidir..Sevgili peygamberimiz Hz.
Muhammed (sav) bile; "Ya Rabb'i şeytanın ve nefsimin şerrinden sana sığınırım." Derken, bizim yapacağımız ilk şey dualarımızda yalvarmak ve beynimizi göreceklerimizi algılayaıp devreye sokacak kadar geliştirmek...Aksi halde çok zor bir sınav...

Yazı diğerleri gibi harika olmuş..Sizi takdir etmekten yorulmayacağımı düşünüyorum..Teşekkürler..

aynaya bakıyorumda..iki tane kişi birbiri ile çekişip duruyor.burcumun olası bir özelliği diye düşünmek istemiyorum çünkü burçlara ve getirilerine göre kimseyi bir karaktere sınırlayamam.
ancak o kadar başkalar ki..ikisi ile de ayrı uğraşıyor gibiyim.sanki bir üçüncü oldum çıktım.yüksekten biryerlerden bu ikisini izliyorum.
işin komiği de ikiside beraber büyüyorlar.ne biri diğerinden eksik ne de diğeri ondan fazla.ikiside üçüncü oluveriyorlar.ve ben işte...yazıyorum....

Allahim Benİ Benden Koru...
İsveÇ AtasÖzÜ