KÖR KUYUDA OLSAK BİLE...

Günlerden bir gün köylerden birinde,adamın birinin eşeği kuyunun
birine düşmüş. Niye, nasıl diye sormayın eşek bu. Hayvancık
saatlerce acı içinde kıvranmış anırmış.

Sesini duyan sahibigelip bakmış ki vaziyet kötü. Zavallı eşeği
kuyunun dibinde inliyor. Üstelik yaralı.

Adam hemen köylüleri yardıma çağırmış. Ne yapılabilecekleri
hakkındaki konuşmalar havada kalmış. Sonunda kurtarmaya
değmeyeceğine, kuyuyu toprakla örtmeye karar vermişler.

Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun
içine toprak atmaya başlamışlar. Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları her
seferinde silkinerek dibe dökmüş. Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde
biraz daha yükselmiş ve sonunda yukarı kadar çıkmış. Köylüler
ağızları açık bakakalmış.
Hayat bazen bizim de üzerimize yüklenir. Üstümüzü toz toprakla
örtmeye çalışanlar çok olur. Bunların üstesinden sızlanarak
değil,
SİLKİNEREK geliriz.

KÖR KUYUDA OLSAK BİLE...