Konu: DÜŞÜnÜnce

Hanginiz bulunduğu yerden farklı bir yerlerde olmak istemez zaman zaman? hep aynı yerde kalacağım korkusu içimizde büyür büyür… durduramazsınız düşünceyi… çığ olur akar…
Hep aynı kulvarda koştuğumuzu düşündüğümüz insanlar aslında yan kulvardan bize gülerek yanımızdan geçer giderler…

Hayatta böyle değil mi? Ayak uydurmayı beceremediğimiz zamanlarda, yüzünde pis bir gülümsemeyle yanımızdan geçip gitmekle kalmaz bir de çelme takar. Düşersin. Kimse kaldırır diye düşündüğün oldu mu hiç? Boşuna düşünme. Kimse elini bile sürmez. Pis bir vebalıymışsın gibi, tiksinerek bakarlar sana…

Gece, şehrin kendini karanlığa teslim ettiği anlarda, sokaklarda sadece sokak lambaları ve sen yürüdün mü? Zihninde boş düşünceler. Taşlara vurdun mu? Sanki her biri sana acı çektiren birinin kıçı gibi…

Hiç genel bir tuvalette kilitli kalıp, bağırdın mı, kapıları tekmeledin mi? Ama kimse sesini duymadı değil mi? Ya sen ne yaptın? Klozetin üstüne basıp kapının üstünden atladın, öyle değil mi?
Bazen yataktan hiç çıkasın, işe gidesin gelmez. Sanki o yatakta bir ömrü geçirebilirmişsin diye düşünür durursun. Ya yemek ya sigara ya diğer ihtiyaçlar… ama yataktayken bunların hiçbiri gelmez aklına değil mi? Sanki dışarıdakilerden korunmak için bir savunma mekanizması gelişir o anda kafanın içinde bir yerlerde.

Sevdiğin bir hayvan var mı? Mesela ben kedilere bayılırım. Şöyle yumuşacık tüylerinin üzerinde elini bir dolaştırırsın, sinirlenir eğer istemiyorsa. Sen devam edersin ensesine dokunur, gıdısını kaşırsın ve birden,ani bir dönüşle tırnaklarını geçirir ellerinin üzerine ve kötü bir bakış atarak tıslar… Korkarsın. Aslında en sevdiğin şeydir kediye dokunmak. Çünkü rahatlatır. Ama O, o anda bunu istemiyordur ve sen bunu düşünmezsin…

Hiçbirimiz birbirimizi kendimizi düşündüğümüz kadar düşünmeyiz aslında. Ama bir türlü itiraf edemez insanoğlu. Öyle gururluyuzdur ki. Hep ben daha çok severim, hep ben düşünürümün altında zaten lanet olası bir bencillik vardır aslında…

Güzel bir yazıydı ...tşk...

ne kadar inkar etsekde benciliz bencil...başkalarına yaptığımız yapmak istediğmiz herşeyde kendimizi düşündüğümüz bir konu vardır..bir dilenciye sadaka verdiğimizde bile vicdanımızı rahatlatmak vardır...

ama bunun da bir alt birde üst sınırı vardır...farkında olarak yada olmayarak dengeyi tutturamadığımız zamanlar olmuyor değil...

Yazılanlar gibi kims ekimseyi kendini dşündüğü kadar düşünmüyor...

Baba fazla sigara içme seni düşünüyorum...bunun altında sana bişey olursa ben nasıl dayanırım...buarad yine kendimizi düşünmek vardır...bu herşeyde böyledir...

Sevdiğin bir hayvan var mı? Mesela ben kedilere bayılırım. Şöyle yumuşacık tüylerinin üzerinde elini bir dolaştırırsın, sinirlenir eğer istemiyorsa. Sen devam edersin ensesine dokunur, gıdısını kaşırsın ve birden,ani bir dönüşle tırnaklarını geçirir ellerinin üzerine ve kötü bir bakış atarak tıslar… Korkarsın. Aslında en sevdiğin şeydir kediye dokunmak. Çünkü rahatlatır. Ama O, o anda bunu istemiyordur ve sen bunu düşünmezsin…

bunun yerine şunu düşündüm aslında sevdiğiniz bi hayvan varmı derken başka türlü siz hayvana sevginizi verirsiniz ondan sevgi almak için o hayvan size sevgisini yeterince iletmiyorsa sizde ona sevinizi göstermezsiniz burdada bir bencillik var ama bencillik değil işte bu başka bişi