Konu: insan her türlü acıya dayanır, her duruma alışır!!!

bütün insanların birbirine benzer yada farklı korkuları vardır.

kimi terkedilmekten korkar.
kimi, hasta olmaktan.
kimi başarısız olmaktan.
yalnızlıktan....vs.

yaklaşık 8 yıl önce bir arkadaşım, canımın sıkkın olduğu bir gün bana "insan herşeye dayanır" dediğinde ne demek istediğini anlayamamıştım. Ta ki o arkadaşımın içinde bulunduğu çaresiz ve çözümsüz durumu öğreninceye kadar.

herşeye rağmen, yaşama olabildiğince sarılıyordu.

benzer birşekilde, çok kısa bir süre önce hayatımda karşılaşabileceğim en kötü şeylerden biriyle karşıkarşıya kaldım. DAha önce bu olasılık aklıma gelseydi, bütün hayatımın altüst olacağını düşünür ve sadece düşüncesi bile beni kahrederdi.

ancak şimdi bu gerçekle yüzyüzeyim. tahmin edilemeyecek kadar hızlı bir şekilde alışıyorum. ilk günden itibaren, yoğunluğu ve içeriği değişen karmaşık,tuhaf, tarif edilmez duygular yaşadıktan sonra yeni bir uyum süreci başladı ve gerçekten hayat devam ediyor.


siz bu konuda neler yaşadınız????

birisi sizin elinizden hayatınızı almadıkça herşeye dayanıyorsunuz..nefes almak istemediğiniz anlar da geliyor,can sıkıntısından yataklara da düşüyorsunuz,herşey bazen anlamını yitirmek için aklınızla savaşıyor.ama yine de dayanıyorsunuz işte..zaman denildiği üzre ilaç oluyor ,unutturmuyor ama üzerine yeni yeni kalıplar diziyor.altta kalanlar sizin geçmişiniz oluveriyor bir zaman içinde..

nasıl dayanırım dediklerimiz bazen alıştıklarımız oluveriyor..belli bir süre sonra acı veren şeylerle yaşamak bile normal bir hale bürünüyor..

insanoğlu sağlam bir yaratık vesselamistedi mi herşeyi başarailecek bir güce sahip(her ne kadar bazen bunu yadsısa bile)

zaman geçtikçe bizler de yenileniyoruz..bazen başımıza gelen birşeyin bizim hayatımızı için bir son olduğunu düşünürken farkediyoruz ki aslında çevrede daha da beter felaketleri yaşayan,ama yine de hayatları sona ermeyen insanlar var.o zaman biraz daha dikleşyoruz sanki.ve diyoruz ki(yada ben hep diyorum bunu)'başkalarının hakkı iken sitem etmek,benim ne haddime!!'(sanırım bunu demeyi öğrenmeliyiz)

annem hep derdi bana üzgün olduğum zamanlarda..bazen çıkış yolunu kaybettiğimi düşündüğüm zamanlarda..:

'kızım allah insanların derdini dağlara vermiş,dağlar çatır çatır çatlamışlar..insanoğlu işte böyle kuvvetlidir'


bir de bir arkadaşım şöyle derdi:

'allah kimseye kaldıramayacağı kadar yük yüklemez'

hayat insana her türlü yüzünü göstermeye devam ediyor. acı da bunlardan sadece bir tanesi. düşünüyorum da şöyle bir, eger acılarımız olmasa nasıl olgunlaşabiliriz? yada başkalarının çektikleri sıkıntılara nasıl ''seni anlıyorum'' diyebiliriz ki? biliyorum şimdi diyeceksiniz ki ,bir başkasını anlamak için ille de acı mı çekmek gerekiyor? hayır kısmen değil, ama muhtemelen düşünürsek evet bi yerde yaşanmışlıklar insana bir şeyleri öğrettiği için karşımızdakinin acısıyla kendi yaşadığımız acılar içerisinde bağ kurmaya başlıyoruz her ne kadar acı kendine göre büyük başkasına göre küçük görünsede çıkış ve varış noktası yine aynı yerde bunuda çok iyi biliyoruz.

ben çekilen sıkıntıların acıların vs... gibi durumları genellikle olması gereken olarak görüyorum. yani ne onlarsız oluyor, nede onlarla oluyor.her halde biz insanoğlunun yaptığı en büyük hata acıya sarılmak acıya tutunmak diyebilirim sanki acıdan zevk alabilme halleri.insan acılarını yaşamadan sevinçlerinin kıymetini nasıl anlayabilir ki?düşünün;sevdiğiniz birini kaybetmenin acısı bir başkasına verilecek olan değeri daha agır kılıyor. yani birini kaybederken farkında olmadan aslında bir başkasını kazanmış oluyoruz nasıl mı?daha önce anımsamadığımız günü birlik konuşmalarda ismini bile telafi etmekte zorlandığımız kişileri, bunlar arkadaşlarımız olabilir yada en yakın dostlarımızda olabilir bir anda değer yükseltme inançına giriyoruz.

diyebileceğim şu ki,sevinçler acılarla yoğrulmadıkça hep yarım kalıyor ... bi yerde kazanmak bir yerde kaybetme riskini beraberinde getiriyor. önemli olan acıyı yaşamak yada yaşamamak değil. yaşanılan acıdan dahi kendine bir pay çıkarabilmektir diye düşünüyorum.. çünkü biliyorum ki bazı acılar kadar büyük olursa olsun muhakkak içinde iyi bişeyler barındırıyordur.

Bir yunan bilgin '' HERŞEY AKAR'' demiş zamanında...

Evet herşey akar acı dolu anlarda vardır zamanın durmasını istediğimiz anlarda vardır...

Her ikisinin sadece ortak bir yanı vardır...
Zaman faktörü ?
Ne kadar sürdüğüdür aslolan bu bir gerçek Dünyanın en dayanılmaz acınısının bile dahi bize ayrılan kısıtlı zaman dışında bize verebileceği acı yoktur...
Biz artık onu istesekte o acı verbileceği bir can bulamaycaktır...

Mutlulukta öyle biz onunla ne kadar barışıksak ve acıya ne kadar nefretliysek
Her ikiside bizde kalmak istedikleri kadar kalırlar...
Gözle görülmez elle tutulmaz zincire vurulmaz depolanmaz birşeydir her ikiside


( İnsan bir meydandadır sanki benim gözümden 2 tane boğa var orda sadece biri bize saldırır acı kötü olan bizim peşimizdedir ve biz ondan kurtulmak için diğerine mutluluk diyelim ona koşarız onun üstünde güvenliyiz bu ikisi aynı şeydir aslında farkında olmayanlar için hastası varken üzülmeyen için beklentisi olmayan kötü boğa gel der al benden ne alabiliyorsan fakat beklentisi olan birilerinin birşeylerin farkında olan için her ikisi farklıdır başka tatları vardır ötekine doğru koşar son gayretlerle belkide yakalarım der...)

Acılar insanların ölüme bir adım daha yaklaştıkları yerde karşılarına çıkar.. Ölüme hazır olan her insan acının ehemmiyetsizliğini kavrayacak durumdadır..

Ben neyaşadım biliyormusunuz..brisi için çok değerli olduüumu düşünüyordum öyle hissettirmişti..ama arkamdan kullandığı bir cümle bütün düşüncelrimi yıktı dmeyeyim soruya tabi tuttu acaba bana rolmü yapmıştı diye düşünmeme neden oldu...ikilimi oynadı diye düşünmeme neden olduki bu konuda haklı olduğumu düşünüyorum...

Belki başkasına kızmıştı ama burada benim suçum yokken kullandığı kelimeyi öğrendiğimde tamamen down oldum diyebilirim...yaptıklarım için kendime salaksın sen dedim...aslında hala sinirliyimm ki ne sinir...

Her türlü acıya alışır insan... Öyle ki ;

Acır bile bazen... !

Acılıdır...

Önemli olan belki de,

acılı olsan da, can yakmadan sindirilmelisin


alperkaya...