Konu: fightclub11 'den Seçmeler

Şimdi Sevgilim

Aşkı avuçlarına al hadi sevgilim
Aşk yitirmektir...
Dokunamadan yitirmek avuçlarına
Aşkı avuçlarımda büyüttüğüm


Üzülme git hadi veda etmeden sevgilim
Aşk kaybetmektir...
Yaşayamadan kaybetmek tam kazandığımda
seni;düşlerimde yaşattığım

Küsme bana,hadi gülümse sevgilim
Aşk gülümsemektir...
Cehennemde baharın, tam açtığında
sevgiyi,gönlümde yücelttiğim

Şimdi vazgeç;hadi siliver iki yılı
Aşk silebilmektir...
tam sevdiğinde delicesine
sevmeyi,ömürboyu apansız...

SEN BENiM KARIMDIM

Bugün seni hiç düşünmedim
Düşlemedim
Hiç aklıma gelmedin nedense
Ve gözlerim dalmadı uzaklara bugün
Ve bugün hiçbir şarkı saramadı ruhumu
Alıp götüremedi beni
o uzak tılsımına

çok zamandan beri
ilk defa
inan ilk defa
eğmedim başımı önüme
yürüdüm diktik
ayaktaydım yine
öyle aylak aylak gezinmedim sokaklarda
Bütün gün koştum koşuşturdum
Birazda yoruldum
Ama kimse yadırgamadı beni bugün
Ve bugün hiç kimse garib garib bakmadı yüzüme
Bende sıradan bir insandım bugün
Herkes gibi
Sen gibi
Onlar gibi
O eski ben gibi
Ne bir ayrıcalığım
Nede bir farkım vardı artik
O insanlardan o kalabalıklardan
sanki unutmuştum seni


Ama aksam olduğunda
Uzakların yamacından
Yıldızsız bir gece iner yüreğime
İste o an
o kara sessizlik
Bir mavzer mermisi gibi
Birdenbire!
Alır götürür sol yanımı
Kara sevdan
Yeşil gözlerin gelir aklıma
Ve o güz güllerinin sessiz hüznü
Nasılda sarar tüm bedenimi
Bak nasılda deli eser rüzgâr
Dışarısı sonbahar

Sonra çok geçmeden
dalar gözlerim uzaklara
yağan yağmurun sesine
ne o sevincim kalır birden
ne o neşem
Sen gittin ya
Karanlıklar çöküyor içime
Bitmek tükenmek bilmeyen her günün sonunda
Sensiz gecelerin karanlığında
Nasılda savurur beni anılar
acımasızca
kaç zamana
ve kaç imkânsıza


Derdim yalnız seni sevmek
Bilmem bilmekte misin?
Bitmiş bir hayatın derdini, çilesini
Sen çekmedin hiç
Uzaklarda firarında olmak kolay gerçeklerin
Zor olan ölmek değil
savaşmak kendinle
kaybettiğini bile bile
unutulmak atılmak bir köşeye
yitirmek umutları
dönememek geri
zor olan

sen hep bende kalacaksın
ta şuramda
kor mührünle
kul olmuş yüreğimde
biliyorum
Çalacaksın yarınlarımı
Çalacaksın yıllarımı
Unutmam gerek seni
Onuda biliyorum
ama istemiyorum
Yaşadığım tek anlamsın çünkü
Yaşadığım şu anlamsızlıklarda
Seni de unutursam ne kalır bana
Sensiz kalan bu şehirde.

Sen benim yarınımdım
Sen banım kadınımdım
İki çocuk
Birde karımdım
nefesim yetmiyor simdi hayata
soluk solumayayım
Zaten gereği de yok artık
Kala kala
Üç beş adım kaldı şurda vuslata
Öyle bir yere geldim ki
anladım
Yazık etmişim ömrüme
Yasamadığım hayata
Hayallerime
En çokta “bendeki sana”…

(alıntıdır)

Gözyaşları damla damla mısralaşan şiir,
Sevincin-kederin, ümidin-ye’sin nağmesi.
Bazen hicranla yanar insan, mum gibi erir..
Ve gözyaşlarına dönüşür soluğu, sesi.
Bazen çocuklar gibi coşar, sevinçle ağlar,
Görünce dört bir yanda tüllenen şafakları..
Bazen âdeta bir kor ciğerlerini dağlar,
Kaplayınca zulmet ve kederler ufukları.

Gözyaşları ateşleri söndüren bir iksir,
Cehennemlere karşı yırtılmayan bir sera..
Ve gönüldeki mânâlar onlarla yeşerir,
Onlarla cennetlere döner bütün bir verâ...

Yaş döken gözler, serhaddeki gözlere denktir;
Görmez gayyâları Allah için ağlayanlar.
İçten ağlama kalb sadakatine mihenktir,
Anlar bunu ancak gönlünde Hakk’ı duyanlar...

Gönlüm her zaman bir gamlı haberle buğulu,
Uçup gidiyor sevdiklerimiz birer birer.
Hislerim buruk, gözlerim yaşlarla dopdolu,
Bir bir gelmeler, bir bir gitmek içinmiş meğer..!

Hayat hep zahmet ve yaş varınca elli beşe,
Sararıyor arzu ve emeller yaprak yaprak;
Sistemler açılıyor birden meçhul inişe,
Ve az ötede hislere çarpıyor son durak...

Ufukta hem bir kanlı şafak hem de sonsuz nûr,
Mü’minler durmadan yürürler hep O’na doğru;
Sonra, ak-kara, va’dolunanlar eder zuhûr,
Bazıları zift gibi, bazıları dupduru...

Şimdi pürmelâl ellerim arasında başım,
Ümit çiçeklerimde kırağı endişesi;
"Son"un, bilmem ne kadar yakınına varmışım
Azrail’le söyleşir gibi rûhûmun sesi...

Herkesle beraber yürüyoruz öbek öbek,
Salmışız kendimizi ukbâ mûsıkîsine;
Rûh sonsuza doğru pervaz eden bir kelebek,
Kaptırmış kendini zevâlin en nefisine...

Tıpkı bir ney gibi bütün ömür boyu zâr zâr,
Ne gurbeti biter, ne gurûbu hiçbir zaman.
Mecnûn gibi hep ağlar dolaşır O’nu arar,
Gözleri hicranla dolu, gönlünde hafakan...

Ağla gözlerim ağla, ırmaklarda gün dönsün!
Ağla, vâdiler Nil, dağlar "Tûr-i Sînâ" olsun!
Ağla ki, İbrahim’i saran ateşler sönsün!.
Ve yeşeren asâ ile sihirler bozulsun.!

Şak şak olsun "Kafdağı", hayat suyu fışkırsın!
Dirilsin ölüler gözyaşı kurnalarında;
İradenin kollarındaki zincir kırılsın..
Görünsün yeni fecrin ışıkları ard arda..!

Yaşamayı bileydim yazar mıydım hiç şiir?

Yaşamayabileydim yazar mıydım hiç şiir?

-Yaşama!

-Ya bileydim?

Yazar: Mıydım

Hiç: Şiir.

söz vermiştik hani
baş koyduğumuz yoldan ayrılmayacağımıza
arkadaşlık,dostluk yemini etmiştik hani
birbirimize hep yürek olacağımıza

suya yazmıştık hani
biz gibi dost olmayacağını
dağlara haykırmıştık hani
asla birbirimizi unutmayacağımızı

güneşin batışı gibi hüzünlenmeyecektik hani;
elbet doğar diye, ümit edecektik hergün.
ışığımızı söndürmeyecektik hani
yolumuz, hepp aydınlık olacaktı.

ama sen ne yaptın
geceyi sabaha bağlayan günlerde
yıldızların güzelliği önünde
ağlatmadın mı beni?

sen değilmiydin bırakıp giden?
sen değilmiydin herşey boş diyen?
sen değilmiydin ümidimi kırıp giden?
sen değilmiydin uğurlar olsun diyen?

selamlar olsun arkadaş
yolun açık ola!!!

Yine coktu karabasan gibi,
Gecenin karanligi ustume.
Acilar icinde kivranmaktayim,
Uyutmuyor sensizlik.
Cunku ozlenen sendin.

Bir yildiz kaysa burkulur yuregim,
Gozlerim dalar gider uzaklara seni arar.
Bak dinle......
Gokyuzu bile agliyor sensizligime,
Cunku ozlenen sendin.

Yine habersiz yalnizim,
Yine yorgunum ve cagresiz.
Sen benden uzakta,
Ben senden habersizim.
Yar bu yuzum gulmez oldu.
Cunku ozlenen sendin..

Sen Yoksun Artık!

Sen yoksun artık!
Papatyalar boynunu bükmüş
Toprağını terk ediyor!
Sarısında umutlarımı,
Beyazında sevdamı,
Beni de benden, bedenimden
Alıp gidiyorsun…

Sen yoksun artık!
Şehrimin yağmurları buruk,
Güneşi ayrı kasvette;
Karanlıklar öpüyor sokaklarını,
Sen diye adımladığım kaldırımlarını
Söküp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Sabahlar kederli,
Öğlen vakitleri na hoş,
Akşamlarımsa bomboş,
Gecelerimi hasrete
Döküp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Şiirlerimin dili lal,
İmgelerim kayıp;
Sensizliğe tüm yazdıklarımı,
Seninle içinde bulamadıklarımı
Bırakıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Zifir mavim yok; senlerim yok!
Siyahlar daha aydınlık
Uçurumlarım “-hadi be’”lerim,
Kör bir kuyuya beni
Atıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Yaşanmamış nice sevdalarda,
Düşlerde; hele ki rüyalarda,
Anlamsız riyalarda,
Hayalini gözlerimde
Yıkıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Çıkmazlarım çoğalıyor,
Umutlarım dağılıyor,
Gitme deyişim boşuna.
Beyhude çırpınışlar
Binlerce atın koşumuna,
Gemi azıya
Çekip gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Annesiz yavru gibi;
Bükülmüşlerimde seni beklerken,
Gözlerine son kez gülerken,
Aşkına, sevdaya açılası kapıyı
Çarpıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Sensizlik çok pahalı;
Ödeyemem bedelini,
Bulamazsın benden sevdalı
Pazarlıkta çektin artık elini
Umudumu üç kuruşluk hasrete
Satıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Mekanım cennet olsa ne olur?
Beni ateşine attın ya!
Cehennem nedir ki mahşerde?
Ciğerimi cayır cayır
Yakıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Dilim dönmüyor hiçbir duaya;
Aklım ermedi gitti bu davaya,
Bir daha gelmezmişim gibi dünyaya,
Ölümümü bedavaya
Getirip gidiyorsun..

Cumhur Karaca Teşekkürler

Gitme...


Gitme kal bu sehirde benimle paylas yasami, birazdan toplanacak çöplerin içine atalim yalnizligimi eksik olan yarilarimizi tamamlayalim. Yeniden sekillendirelim bu sehrin arka sokaklarini iyiligini ve temizligini bulastiralim onlara. Sen den uzakta bu gece yüregim binlerce parçaya bölünüyor ve her bir parça milyon kere parçalaniyor gecenin karanliginda tam ortasinda. Ne olursa simdi olacak gerisi ötesi yok artik.
Saatler gece yarisini çoktan geçti birazdan sabah ezanlari haykiracak ulu çinarlar gibi yükselen minarelerden ve sensiz bir benin oldugu sehrin üstünde.
Gecenin tam ortasinda bir yürek haykiriyorsa susmali evren hiçbir ses bir yürekten daha anlamli ve derin konusamaz bu saatlerde.
Gitme kal bu sehirde ne olur, neler olacak bir bilsen gidisinle konusturtmazsin beni böyle uzun uzun.


Kavgalar olmayacak artik bu sehirde, insan onuru ayaklar altina düsmeyecek, açliktan ölmeyecek hiçbir çocuk, bombalar patlamayacak ansizin gün ortasinda artik, gitme kal güzellikler seninle varolacak bu sehirde.
Çitirtilarini dinle yitirilmekte olan bahar aksamlarinin. Bir kadinin çigligi yükselecek birazdan beyoglunun arka sokaklarindan, bir genç kizin umutlari bes paraya satilacak karanlik pis odalarda, bir erkek olabildigince rezillesecek gecenin yarisinda, bir ana çaresizlikten sokak lambalarinin aydinliklarinda mendil açacak, gitme kal bak neler olacak sensiz yasadigim bu sehirde.
Katlanabilirim saniyordum gidisine zaten yoktun ki yanimda ve elinde olsa kalacagini bildigim için izin vermistim istemeyerek ama pismanim,yanilmisim, geri dön sensiz yasanmiyor bu sehirde.
Simdi uzaklarda bensiz bir yerlerde baska gönüllerdesin ama ben hüküm sürmekteyim senin gönül sarayinda biliyorum.
Gece bütün verdigim sözlerden geri döndürecek kadar deli akmakta yüregime, reddediyorum sensiz bir hayati ve hesap soruyorum seni benden ayiran kaderimden. Bana birileri bir seyler söylemek zorunda gecenin gözü kara, damarlarimda deli bir kizin kani dolanmakta ve her türlü felakete müsaitim bu gece. En dipsiz kuyulardayim bu gece sensiz, en deli hayaller düslerimde, ve korkuyorum bu gece ilk defa sokaktaki serseriden gecedeki bilinmezden degil bu gece kendimden korkuyorum.
Erciyes geri istiyorum sevdigimi senden duyuyormusun. Istersen buzlu tepelerinde yatarim günler geceler boyu ama geri ver sevdigimi bana. Erir buzun kalmaz hükmün aglatma beni geri ver sevdigimi bana.
Dinle sevdicegim sen dinle beni. Yüreginin kapilarini arala biz seninle konusmadan anlasirdik sadece beni hisset bu gece.
Baska elleri tutmasin ellerin, baska gözlere dalmasin bal rengi gözlerin, ve daim olsun saltanatim yüreginde dinle beni yalnizca beni dinle, bu gece senin olan yüregim parçalaniyor yoklugunda duyuyormusun ..?

Dokunmak İsterim, Dokunamam.

saçlarına düşerim,
kimliği belirsiz bir buluttan
çıplak bir yağmur olarak,
karanlık bir sokağın başından dönersin,
hızla yürürsün ıslanmamak için,
biraz daha kalmanı beklerim oysa,
beklerim yüzünün bakmasını bana,
kalbinin çarpışını kuşlar duyar,
toprak olurlar hüzünden,
ve yağmurun adıyla başlar,
bastığın her yer...

ve bastığım her yer seni hatırlatır bana,
aynaya bakarım yüzüm seni sorar,
fakir bir gözyaşı akar gözümden,
yumruğunu vurur dudaklarıma,
isyanına ortak arar,
özlemini çalar kalbimden,
ellerimle sildiğimde gözlerimi
avucumda kalırsın,
sımsıkı sıkarım sonra,
erir herbir damlası,
bulut olur,
gökyüzüne karışır...

dokunmak isterim dokunanam...
hırçın bir şiirdir tüm hasretim,
sözcüklere sığmaz,
istifa eder tüm mısralarımdan,
gözlerini arar sokak sokak,
koşar karanlığına,
umudu sorar korkularımdan,
güneşi bekler tüm duraklarda...
ellerini tutarım hayaliyle! *
gülümser, çocuksu bir gülümsemeyi,
dokunmak ister dokunamaz...

çerçeveye hapis bir resimde başlar aşk,
masalını nefesimde bulur,
sonra büyür de yanıbaşımda,
akılsız bir uyku düşümü bulur,
ama yine de sorgusuzdur bedenin,
alamadığım bir dokunuşumla yorulur,
benzersiz bir masumlukla, yalnızlığıma,
oyunlar kurmaya başlar çocukluğun...

sarılmak isterim, sarılamam...
pervasız bir hüzünde boğulurum, yalnız!
yalnız doğar gecem, sabahıma,
sesin şafaktan daha uzakta,
söyler ismimi fakat haykıramaz,
yinede bekler ulaşacağı günü kulaklarıma,
sıcacıktır oysa yüreği,
bebeğide tam karşısındadır belki,
sarmak ister ama saramaz...

ruhunu yazar kağıda elleri,
altına gözyaşı imza atar,
mektuba sığmaz belki kağıt,
taşar ıslaklığı her tarafından,
yinede bağlar güvercinin ayağına,
penceresinden son bir umutla uğurlar,
mevsimliktir oysa ilk bahar,
uçmak ister ama uçamaz...