Konu: Cevabınız ne olacak ?

Ölüm Bir insanın yada biz insanların olmazsa olmazıdır hepimiz biliyoruz bunu değil mi ? O halde Korkmamız ne ifade ediyor hiçbirşey ölüm gene ölüm ....

Doğduk bilmiyorduk doğacağımızı ama öleceğiz biliyoruz
Ve herkes bir dine mensup oluyor büyük oran doğduğu aile hangi dine mensup ise o dine göre yaşıyor yada çok nadir olan şeydir başka bir dini benimsiyor ve o dine yöneliyor...Hiçkimse bir inancı olmadığını iddaa edemez bu iddaa bile bir inançtır... Buna hazır mı ? Buna hazırmıyız... ?

Biz öleceğiz bunun başka yolu yok buna hiçbirşey hiçkimse engel olamayacak olamıyor ve biz nereye gittimizi bildiğimizi iddaa edenlerdeniz büyük bir çoğunluk için söylüyorum bunu

Ne yapacağız nasıl cevap vereceğiz
Çok samimi olalım lütfen cevaplarımızda

Yarın öleceğinizi biliyorsunuz şu andan itibaren neler yaparsınız ?
Neler yapmazsınız ?

Yok Eğer birşeyler yapacaksanız neden yarın öleceğinize kesin emin olduktan sonra yapıyorsunuz ?
Eğer yapmayacağınız şeyler varsa neden bu satten sonra yapmıyorsunuz ?

Sadece samimi olalım lütfen...
Düşündüklerimizi yazalım eminim ki herkes bir eksiğini bulacak
Yada fazlalığının farkında olacakBurda gerçek olan kazanacağımızdır...

Samimi yazına aynı samimiyetle cevap yazayım.

Yarın öleceğinizi biliyorsunuz şu andan itibaren neler yaparsınız ?
Neler yapmazsınız ?

Beynimde bir tümör var. 6 ay'lık bir dönem sonrasında ölebileceğim söyleniyor. Bir çok doktor bunu iddea ediyor. Öleceksin... Bunu öğrendiğimde hiç birşey değişmedi diyebilirim. Yine aynı ben olarak devam ettim. Çocukluğumdan beri bu tümörle yaşıyorum. Zaten hayatımın belli amaçları vardı. O amaçlar dahilinde yaşıyordum. Neler yapıyordum?

Ölümden korkmakdan söz etmişsiniz, ölümden korkmamak ya da ölümden korkmak nedir gibi bilgilere ulaşmaya çalışıyordum. Acı nedir ? Ölüm gibi duygulardan korkmamıza sebep nedir? Bana teşhis koyulmadan öncedeyde korkmazdım. Şimdide ölümden korkamam. Ölüm değildir zaten bizi korkutan. Bilmediğimiz, tanımadığımız ve hissetmediğimiz her yanımızdır bizi acıtan. İntehar edicem ama ya ölmez sakat kalırsam düşüncesi. Bileğimi kesicem ama ya ölmez elimi kaybedersem. Hissetmeden bilmeden yaptığımız her eylemin sonunda korku oluşmakta. İnançlarımız doğru mu ? Neyi savunuyoruz ? Ne için mücadele veriyoruz ? Ne biliyoruz ? Hayatı ve kendimizi tanıyor muyuz ? Ölüm ve doğum neden olur? Kimiz ve nerden geliyoruz... Nasıl konuşmaya başlarız ? Konuşup da derdimizi anlatamayız ? nasıl yürümeye başlarız ? Yürümeye başlar ve hep düşeriz. Neden okula başlayacağımız ilk yıl okulumuza gitmek istemez korkarız? Okul ve toplum niçin bize gençliğimizde ergenlik sorunları yaratır ? İş bulmak, kendini bulmak, aileni kurmak vs. derken Hayatı bulabiliyor muyuz ? Satırlarca soru çıkar hayatın içinden anlamamız ve düşünmemiz gereken...

Doğuştan itibaren neyi istediğini bilmiyorsa bir insan ya da yeniden doğmayı kullanamıyorsa hayatı için, o hayat korkularla engellerle geçebilir. Kendini tanıyan bir insan olarak, yarın öleceğimi öğrensem yine değişmezdim diyorum. 6 ay sonra öleceğimi öğrendim yine değişmedim. Kendini tanımakla başlıyor hayatın o harkülade yaşanabilirliği ve birçoğumuz bunu keşfetmekten korkar bir halde yaşam sürmekteyiz... Seçimlerimiz zor sevgilerimiz kolay olmalı. Düşüncelerimiz zor sözlerimiz kolay olmalı. Ayna karşısında tek kişilik gösteri yapabiliyor muyuz ? Başkasını suçladığımız gibi kendimi ? Başkasına laf attığımız gibi kendimize? Tüm öğütlerimizi kendimize de yöneltebiliyor muyuz ? Bir başka deyişle hayat şovumuz da tek kişilik mutluluk oyununu oynamayı başarabiliyor muyuz ?

Hayır... KOca bir HAYIR. Herşey olumsuz bir şekilde devam etmek de. En fazla 3 kere olumlu düşünebiliyoruz, sonrasında aa bu kadar da olmaz deyip. (intehar ediyoruz, arkadaşlıklarımızı dostluklarımızı bitiriyoruz, eğitimlerimizi bırakıyoruz, daha da önemlisi hayatı her yönüyle terk edip içimize kapanıyoruz) Tek kişilik mutluluk oyunu nedir ki ? Ben inançları olan biri olarak, Allah'ın bizi dünyaya mutluluğu onun huzurunda yaşamamız için getirdiğini düşünüyorum. Onu hissederek, onu düşünerek, onu zikrederek ve onu yaşayarak. Benim en büyük acım, kolumun kesilmesi ya da beynimde ki tümör, tümör'ün yarattığı diğer fiziksel sorunlar değil. En büyük acım düşüncelerimin, çevremdeki düşüncelerin kırık olması, kanıyor olması. Kolumu keserdim küçükken, nedir acı diye? her seferinde yaramın kapandığını gördüm daha da derinden kestim. Sonra doktorum uyardı, daha fazla bu şekilde derin kesersen iliğin kanına karışır ve yüksek ateş seni öldürür. ilik nedir? Yüksek ateş beni nasıl öldürür ? Evet şimdi bunları biliyorum. Şimdi hiç bir acı değil de Allaha karşı söylenmiş bir söz ve yanlış bir hareket sadece kanatabilir ve öldürebilir beni.

Bazen kanıyoruz, ruhumuz, bedenimiz ya da düşüncelerimiz. Bazen çok derinden geliyor kan ve çok canımız yanıyor. Hayatı anlamak, korkuların üstesinden gelip kanın nerden geldiğini ve sana neler yapabileceğini bilmek gibi diye düşünüyorum. Tüm korkularımı yenmek için tüm damarlarımı kanatmama gerek yoktu aslında. Hiç kanamadan da korkmamayı seçebilirdim, ama işte bu dünyamızda ki... Sevgiler..

Yarın öleceğimi bilsem onu arardım ..yanına giderdim...Gülümseyen bir poz verirdim...uzun zaman olmuş gülmeyeli...

başka kimseyi düşünmezdim sadece ona sarılırdım ve beklerdim yarını..şimdilik bunları ...yapardım..

ayrıca sözlerimde samimiyim...zor bir dönem beni,mkisi ondan bunları yapardım diyordum ...
Çok kısa oldu ama iyi oldu...

chesss tarafından gönderildi.

Yarın öleceğinizi biliyorsunuz şu andan itibaren neler yaparsınız ?Neler yapmazsınız ?

Yok Eğer birşeyler yapacaksanız neden yarın öleceğinize kesin emin olduktan sonra yapıyorsunuz ?
Eğer yapmayacağınız şeyler varsa neden bu satten sonra yapmıyorsunuz ?

Sadece samimi olalım lütfen...
Düşündüklerimizi yazalım eminim ki herkes bir eksiğini bulacak
Yada fazlalığının farkında olacakBurda gerçek olan kazanacağımızdır...

yaşam ölüm kadar gerçek bir olgu. her ne kadar o geldiğinde orda olmak istemesekte bir şekilde bizi kendi pençesi altına alacaktır. bizler her gün bir önce ki günü düşünerek hayatımızı ilerlettiğimiz için bir sonra ki günü hesaba katmıyoruz galiba. ..



her halde yarın öleceğimi bilsem bu günden farklı bir şey yaşıyor olmazdım. çünkü zaten her gün benim için sabah kalktığımda hala nefes alabliyorsam,ayaklarımı yere bastığımda üzerlerinde bedenimin ağırlığını hissediyorsam,aynaya baktığımda hala kendimi görebiliyorsam,camı açmaya dermanım var ise,gözlerimi açtığımda güneşi görebiliyorsam hala yaşıyorum demektir. insanın için de inanışları kırılmış olsa dahi umutları hiç bitmiyor. hani belkiiiii sözcükleri o son ana kadar bizi bırakmıyor.

bir şeylerin değerini anlamak için ölümün ensemizde olmasını beklememize gerek yok. bilmediğimiz bir şey var o zaten her saniye ensemizde. ve bizler zaten her gün yarını yaşayacağımız garantisi ile açmıyoruz gözlerimizi.ister hastalıktan son gününü yaşa , istersen 10 sn sonra ecelin ile öl. şimdi söyleyemediğim yada şimdi yapamadığım şeyleri o saniyeler yada dakikalar arasına sıkıştırmaya kalkmak her halde o anki ölüm halinden daha fazla incitir insanı.

not: ne kadar alakalı oldu bilmiyorum sadece içimden gelenleri yazdım.

biz nereye gittimizi bildiğimizi iddaa edenlerdeniz

Evet çünkü Kutsal Kitabımızda yazılanlara mutaassıp bir tavır sergiliyoruz...

Peki ya yoksa ? ( evet mutlaka mantıksız geliyor ama ) YA YOKSA ?


Ya hiçbirşey olmayacaksa. Ne huri ne meyve ne de sorgu sual...

Çoğu zaman düşündüm bunları ve tövbeler sonraları !

Sonra yaşamak çok manasız geliyor. Çok kez, sadece ölümü düşünmüşümdür.

Yalnızlık gibi olursun, ilk defa ve çok kez zikrettiğin yalnızlığın ne demek

olduğunu da işte o zaman anlarsın. Ne aşk ne meşk ne sevgi hiç cazip gelmez

o an...

Sarılırsın, sarılırsın yalnızca yalnızlığına...

Akıl dediğimiz uslu durmuyor ve usuna sığmayacak fikirler üretiyor bazen ...

Dikkat edip fazla kurcalamamak lazım bu gibi konuları...

Cevap verebilmek için önce cevap almak lazım ! Yani ne kadar öğrenir ne

kadar anlarsak o kadar cewap hakkımız doğar...

Velhasıl benim cevabım şööle
Her başlangıcın sonu bitiş !

Oysa biz başlamak için bitiyoruz !

Bitmek için başladığımız gibi !

Başladı ve bitti

Ölmek içinm yaşadığım gibi

SONRASI İÇİN YAŞAMAK gibi

yaşadım ben..