Konu: Sevgİye Ve Terke Daİr

AŞK ve TERKE DAİR

Bazen öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki, ne sevebilir, ne terk edebilirsiniz. Kör kütük bağlanmışsınızdır aslında... En
güzel yıllarınızın, acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır; iç çekişmelerinizin müsebbibi, yazılarınızın ilhamı,
sohbetlerinizin konusudur. Göz yaşlarınız da, bilinçaltınızda, kahkahanızdadır. Korkunca saklandığınız bir sığınak,
coşunca öptüğünüz bir bayrak... Sevdanız riyasız, çıkarsız, karşılıksızdır. Sınırsız ve nihayetsiz; "Ölmek var, dönmek
yok"tur. Lakin gün gelir anlarsınız; içten içe bir şeylerin kanadığını... Tutkulu sevdaların gizli hançerleri başlar
parıldamaya... Şurasından, burasından eleştirmeye koyulursunuz: "Şöyle görünse, öyle demese, değişse biraz ya da eskisi
gibi olsa..." Başkalarını örnek göstermeye, "Bak onlar nasıl yaşıyor" demeye başlarsınız. Hem birlikte yaşayıp, hem özgür
olmanın yollarını ararsınız. Aşkınızın gözü kör değildir artık, yanlışını görür düzeltmek istersiniz. "Eskiden böyle miydi
ya..." diye başlayan sohbetlerde açılır eleştirinin kapısı; açıldıkça, bastırılmış itirazlar yükselir bilinçaltından...
Böyle süremeyeceğini bilirsiniz. Değişsin istersiniz. O, sevgisizliğinize yorar bunu... İhanete sayar. Tutkulu ilişkilerde
ihanetin bedeli ölümdür. "Ya sev böyle ya da terk et" diye gürler...Bir zamanlar bir gülücüğüyle alacakaranlığı ışıtan o
rüya, bir kabusa dönüşür birden... Kapatır gönlünün kapılarını, yasaklar kendini size... Hoyrattır, bakmaz yüzünüze...
Zehir akar dilinden, konuşturmaz, suçlar, yargılar mahkum eder. Mühürler dudaklarınızı, yırtar atar yazdıklarınızı, siler
sizi defterden... "İyiliğin içindi hepsi, seni sevdiğim için..." dersiniz, dinletemezsiniz. Ayrılırsanız yaşamayacağınızı
bilirsiniz, lakin böyle de sevemezsiniz. İhanetten kırılmıştır kaleminiz; severek, terk edersiniz... "Madem öyle..." nin
çağı başlar ondan sonra... Madem ki siz böylesine tutkunken, o hep başkalarını seçmiştir, madem ki kıymetinizi bilmemiştir,
o halde "günah sizden gitmistir". Lanet ederek bu karşılıksız aşka, çekip gitmeleri denersiniz. Aşkın göçmenlik çağı başlar
böylece... Daha özgür olacağınız limanlara demirlerseniz bir süre... Ne var ki unutamaz, uzaktan uzağa izlersiniz olup
biteni... Etrafı bir sürü uğursuzla dolmuş, kurda kuşa yem olmuştur. Deli kanlılar, eli kanlılar, uğruna ölenler, sırtına
binenler sarmıştır çevresini... Gurur duyar onlarla, koynunda besler, gözünü oysunlar diye...Uğruna kan dökenleri sever,
yoluna gül dökenlerden fazla... "Bana ne...kendi seçimi" diye omuz silkmeye çabalarsınız bir süre...



Ama sonra... ansızın kulağımıza çalınan bir şarkı ya da kapı aralığından süzülüp gelen bir koku, hatırlatır onu yeniden...
Yaban ellerde, başka kollarda ondan bahseder ağlarsınız. Kokusunu özlersiniz; türküsünü söylemeyi, şarkısını dinlemeyi,
yemeğini yemeyi, elinden bir kadeh rakı içmeyi... Karşı nehrin kenarından hasret şiirleri haykırırsınız, sular kulağına
fısıldasın diye... Dönüp "Seni hala seviyorum" diye bağırmak geçer içinizden... Dönemezsiniz. Göremedikçe bağlanır,
uzaklaştıkça yakınlaşırsınız. Anlarsınız ki bir çaresiz aşktır bu, ne onunla olur, ne onsuz... Hem kollarında ölmek,
kucağına gömülmek arzusu, hem "Ne olacak sonunda" kuşkusu... Böyle sevemezsiniz, terk de edemezsiniz. Sürünür gidersiniz...

CAN DÜNDAR

eline yüreğine sağlık aslı-hanım

Okudukça, yıllar öncesini hatırlattı bana.

Aslında en fazla 2 sene öncesi ama, artık bu 2 sene bana o kadar çok uzak ki.
Teşekkür ederim elinize gönlünüze sağlık ASLI_HANIM

Bana daha bir yıl öncesini hatrılattı valla aslı hanım senin ellerine can dündarın yüreğine sağlık ne diyim bu adam öldürüyor her yazısında biraz daha beni

Paylaşımın için teşekkürler...

tutkulu ilişkilerde ihanetin bedeli ölümdür "ya sev böyle, ya da terket" diye gürler...
bir zamanlar bir gülücüğüyle alacakaranlığı ısıtan o rüya, bir kabusa dönüşür birden...
kapatır gönlünün kapılarını, yasaklar kendini size...
hoyrattır, bakmaz yüzünüze...
zehir akar dilinden, konuşturmaz, suçlar, yargılar mahkum eder.
mühürler dudaklarınızı, yırtar atar yazdıklarınızı, siler sizi defterden...
"iyiliğin içindi hepsi, seni sevdiğim için..."

Ellerine sağlık..

"Ansızın kulağınıza çalınan bir şarkı ya da kapı aralığından,
Süzülüp gelen bir korku hatırlatır onu yeniden.
Yaban ellerde, başka kollarda ondan bahseder, ağlarsınız.
Kokusunu özlersiniz, türküsünü söylemeyi, şarkısını dinlemeyi,
Yemeğini yemeyi, elinden bir kadeh şarap içmeyi... "


şu sözlerle o kadar güzel ifade etmişsin ki çok güzel bi yazı zevkle okudum sağol

Paylaşımın için teşekkürler...

çok güzel.

Öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki, Ne sevebilir, ne terk edebilirsiniz....
Kör kütük bağlanmışsınızdır aslında...
En güzel yıllarınızın, Acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır, İç çekişmelerinizin nedeni,
Yazılarınızın ilhamı, Sohbetlerinizin konusudur. Göz yaşlarınızda bilinçaltınızda,
Kahkahanızdadır.

Korkunca saklandığınız bir sığınak, Coşunca öptüğünüz bir bayrak...
Sevdanız riyasız çıkarsız, karşılıksızdır, Sınırsız ve nihayetsiz..
"Ölmek var, dönmek yok"tur.

Gün gelir anlarsınız; İçten içe bir şeylerin kanadığını, Tutkulu sevdaların gizli hançerleri baslar parıldamaya...
Şurasından burasından eleştirmeye koyulursunuz, "Şöyle görünse, öyle demese, Değişse biraz ya da eskisi gibi olsa.."
Başkalarını örnek göstermeye,

"Bak onlar nasıl yaşıyor" demeye başlarsınız.. Hem birlikte yaşayıp,
Hem özgür olmanın yollarını ararsınız.. Aşkınızın gözü kör değildir artık.
Yanlışını görür düzeltmek istersiniz. "Eskiden böyle miydi ya..."
Diye başlayan sohbetlerde açılır eleştirinin kapısı açıldıkça, bastırılmış itirazlar yükselir bilinçaltında... böyle süremeyeceğini bilirsiniz. Değişsin istersiniz
o, sevgisizliğinize yorar bunu.... ihanete sayar. Tutkulu ilişkilerde ihanetin bedeli ölümdür "ya sev böyle, ya da terket" diye gürler...

Bir zamanlar bir gülücüğüyle alacakaranlığı ısıtan o rüya,
bir kabusa dönüşür birden... kapatır gönlünün kapılarını,
yasaklar kendini size... hoyrattır, bakmaz yüzünüze...
zehir akar dilinden, konuşturmaz, suçlar, yargılar mahkum eder.
mühürler dudaklarınızı, yırtar atar yazdıklarınızı, siler sizi defterden...
"iyiliğin içindi hepsi, seni sevdiğim için..." dersiniz, dinletemezsiniz
ayrılırsanız yaşamayacağınızı bilirsiniz ama böyle de sevemezsiniz...
ihanetten kırılmıştır kaleminiz; severek terk edersiniz... "madem öyle..." nin çağı baslar ondan sonra... madem ki siz böylesine tutkunken o hep başkalarını seçmiştir.

madem ki kıymetinizi bilmemiştir o halde "günah sizden gitmiştir" lanet ederek bu karşılıksız aşka çekip gitmeleri denersiniz aşkın göçmenlik çağı baslar böylece... daha özgür olacağınız limanlara demirlersiniz bir süre ne var ki unutamaz, uzaktan uzaga izlersiniz olup biteni... etrafı bir sürü uğursuzla dolmuş, kurda kusa yem olmuştur deli kanlılar, eli kanlılar, uğruna ölenler, sırtına binenler sarmıştır çevresini... gurur duyar onlarla, koynunda besler,
gözünü oysunlar diye... uğruna kan dökenleri sever, yoluna gül dökenlerden fazla "bana ne... kendi seçimi" diye omuz silkmeye çabalarsınız bir süre...
ama sonra.... ansızın kulağımıza çalınan bir şarkı yada kapı aralığından
süzülüp gelen bir koku hatırlatır onu yeniden...

yaban ellerde, başka kollarda ondan bahseder ağlarsınız. kokusunu özlersiniz, türküsünü söylemeyi, şarkısını dinlemeyi, yemeğini yemeyi, elinden bir kadeh şarap içmeyi... karşı nehrin kenarından hasret şiirleri haykırırsınız sular kulağına fısıldasın diye.. dönüp "seni hala seviyorum" diye bağırmak geçer içinizden... dönemezsiniz göremedikçe bağlanır, uzaklaştıkça yakınlaşırsınız..
anlarsınız ki bir çaresiz aşktır bu ne onunla olur, ne onsuz...

hem kollarında ölmek kucağına gömülmek arzusu hem "ne olacak sonunda" kuşkusu böyle sevemezsiniz terk de edemezsiniz sürünür gidersiniz...

Bachardi