Bir çocuk heycanıyla döneceğin günü bekLedim.Biliyordum sen beni bu kadar üzmezdin en masum gülümsemenle gelirdin. İstanbul sessiz , İstanbul soğuk , İstanbul sensiz..
Güneş bir kez daha battı ve birgün daha bitti gelmeyişinin ardından . . .
Her sabah yeni birgüne yeni bir hayata başlarken hep seni diliyorum ve her battığında güneş seni getirmediği için kızıyorum ...
Sonra unutuyorum herşeyi ya yarın gelirse diyorum kendime yeni umutlar bağlıyorum yeni geLen güne...
Hiç anlamadın beni oysa kimse kadar küçük sevmedim seni. Ya da küçük kalbe sığdırmaya çalışmadım sevgini bütün bedenimle , ruhumla sevdim seni..
Oysa sen seni en ufak,en minik sevenleri gerçek sandın
Gittin...
Yokluğuna alışırım sanmıştım olmadı , başaramadım ...
Hiçbirşey yapmasamda en azından bekliyorum ..
Ve biliyormusun bebeğim...
BeLki senin için ölemiyorum ama senin için yaşıyorum....
14.12.2005 17.00


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla


Ayrılıklar ancak bu sadelikte anlatılır. İsatanbul'da hep hüzün ve ayrılıklar.
