Konu: Bu Hikaye'den Nasıl Sonuç Çıkarırsınız?...

Birgün Zerdüşt, hava sıcak olduğu için kolları yüzünde, uyuyakalmıştı bir incir ağacının altında...Derken bir engerek geldi ve boynundan soktu...Öyle ki Zerdüşt ağrıdan bağırdı...Kolunu yüzünden çekince, yılanı gördü; ve yılan tanıdı gözlerini Zerdüşt'ün...Beceriksizce kıvırlıp kaçmaya yeltendi...

-"Olmaz" dedi Zerdüşt..."Daha teşekkürümü almadın ki!...Beni vaktinde uyandırmış oldun, yolum daha uzun"...

-"Yolun kısa" dedi engerek üzgün üzgün..."Benim ağım öldürücüdür..."

Zerdüşt gülümsedi...

-"Ejderin, yılan ağısından öldüğü nerde görülmüş?.." dedi..."Geri al şu ağını!... Sen bunu bana armağan edecek kadar zengin değilsin..."

O zaman yılan yine sarıldı Zerdüşt'ün boynuna, yarasını yaladı...

Bu hikayeden alınacak ders sizce nedir?... Nasıl sonuç çıkarırız?...

Böyle Buyurdu Zerdüşt'ten bir bölüm...

Gerçekten çok hoş.

yılanın amaçı aslında o anda zerdüş'ü öldürmek oluyor yani zerdüş düşman oluyor yılanın gözünde ama sonra onu tekrardan kurtarıyor. bu her halde yaşanılası en kötü olaylardan biri bu olsa gerek hepimiz yapmıyor muyuz aslında yani karşımızdaki insanaları daha degerlendirmeden,tanımadan hemen düşman gibi davranarak onları kendi yaptıklarımızla cezalandırmaya çalışıyoruz. daha sonradan bunun farkına varıp kendi yaptığımız pislikler içinde boğulup gidiyoruz. şöyle bir düşündümde kendimce bir anlam çıkardım burdan.. birine bir kötülük yapmadan önce, karşımızadaki insanların en zayıf anlarında yakalamak için uğraşmamak gerekiyor. çünkü herkes kendi pisliğinde ölüyor ve kendi bataklığında boğuluyor.

İnsanlar doğası gereği mücadele eder hayatla..Kendi olanaklarını aşmak ister zaman zaman..Bunu yaparken de karşısına çıkanların birazdan ona aşağıdan bakacaklarını düşünerek,ama düşüncesizce hareket eder.. Fakat öyle değildir. Varolmasının gereğini yükseklerde arayanlar ,sevgisini ve iyi niyetini bir kenara atmış ,herkesin suçlu ve ezilmeyi hakeden birer varlık olarak görüldüğü mapushanede elinde zehirli kamçısı ile dolaşan birer gardiyandır.. Yüreği küf tutmuş bu insanlar sanırlar ki geride bıraktığı her son kendisinin haketmediği şekildedir.. Ama bu öyle olmadığı sürece de ebediyete kadar o mapustaki zehirli kamçı ile ruhunda iz bırakılan suçlulardan biri olarak kalacağı kaçınılmaz bir gerçektir..

Bazen de öldürücü olan fikirlerdir. Hiçbir zehir bir kelime kadar yeterince ağır değildir...