Konu: kelebek ömrü misali..

Dünyanın tam başındayım.Tıpkı anlattıkları gibi uzun,yüce bir ağaç, güneşi bindir renge boyayan bulutlar ve utançla kanatlarını saklamaya çalışan güllü dallı melekler...

Şimdi senin kollarında beni kimsenin bulamayacağı bir yerdeyim. Gittikçe sarılıyor hayalin. Ve sarıyor esintin baharı, nereye dönsem burnumda senin kokun. Goncalar açıyor kıyısında köşesinde kalbimin iterek dikenleri.. Teker teker mumlar yanıyor karanlık ormanlarımın patikalarında.Önden biz arkadan sevdamız yürüyor...

Dünyanın tam ortasındayım.Tıpkı anlattıkları gibi çorak topraların uzandığı bozkırlar,yapraklarını kaybetmiş ağaçlar, sessiz çığlılar...

Şimdi senin hayalinle beni kimsenin bulamayacağı bir yerdeyim Başımda aşkın hevesi bir çırpıda dolaşıvermişim toprak ananın diyarını.Dolaşırkene yitirivermişim seni. Öyle yorulmuşumki arayamaz olmuşum. Bende bilmiyorum öyle anlattı kambur akbabalar.Hak verdim doğrusu, kalbim bile nazlanır olmuş atmakta, kapamış pencerelerini ışık bile girmez sensizlik dolu odacıklarına...

Dünyanın en sonundayım. Tıpkı anlattıkları gibi tüm nehirlerin gelip boşaldığı bir yar, martıların çığlılarını yutan kayalar ve dokunsam tutacakmışım gibi duran yıldızlar...

Şimdi senin yokluğunla beni kimsenin bulamayacağı bir yerdeyim. Kısa bir öykü gibiydi hayatım. Seninle doğdum, yürüdüm, dolaştım dünyayı ve senin yokluğunla bitti maceram.
Ayaklarımı yalıyor sonsuzluğun dalgaları, onlarca söz geçiyor aklımdan iki tanesini bir araya getiripte şarkılar uyduramıyorum. Gittikçe nefeste alamaz oldum. Galiba ben ölüyorum...

alıntıdır...

eline yüreğine sağlıkkk...

o yazan yurege ve onu yazan ellerine saglik cok guzel yazmissin.tebrikler canim