Konu: Şimdiki Aklım Olsaydı

Şimdiki aklım olsaydı; dünün acısını, bugünün sancısını, yarının kaygısını
yaşamazdım. Ulaşılmaz aşkların tartışılmaz üstünlüğüne inanmaz, tel örgüye
takılarak pantolonumu yırtmazdım.

Şimdiki aklım olsaydı; aşkın,"Sen benim erişilmezim, vazgeçilmezim,
unutulmazımsın" diyenlerin dayandıkları palavradan ibaret bir payanda
olduğunu bilir ve ulaşılmaz sandığımız yıldızların gerçekte bir taş ve kum
yığını olduğunu, yıllarca beni oyalayan aynanın arkasının katranlı kağıtla
kaplı olduğunu anlardım.

Şimdiki aklım olsaydı; yıllar sonra, "öyle değil, şöyle davransaydım sonuç
daha değişik olurdu"nun muhasebesini yapmanın faydasız olduğunu, dua
çiçeklerini ağlatmanın, gökkuşağının canlı renklerini soldurmakla eşdeğer
olduğunu anlardım.

Şimdiki aklım olsaydı; bir başkasıyla asla derken, sevdiğinizi bir
başkasıyla gördüğünüzde, bu kadarı da fazla demenin kendimi aldatmaktan
başka bir işe yaramayacağını, yeryüzündeki bütün yolların denize
çıkmadığını, bütün nehirlerin ummanına akmadığını öğrenmek olduğunu
bilirdim.

Şimdiki aklım olsaydı; içimde derin bir hüzün, kumsalda yürürken uzun uzun,
bir sarhoşun kafasında geçmişteki sancıların bilançosunu hesaplarken bu med
ve cezir bileşkesinin kimyasını bir simyacı gibi düşünmekten başka birşey
olmadığını anlardım.

Şimdiki aklım olsaydı; önümü görmeden hep geriye bakmaz
ve istasyonda oturup, giden trenin dönmeyeceğini bile bile dönmesini
beklemezdim.


Şimdiki aklım olsaydı,"Bir dönüp baktım ki geçmiş seneler, içimde birikmiş
neler neler olmuş kördüğüm, aynadaki gözlerimde gördüğüm, hala senin için
yanmakta ve ağlamaktayım," demez ve boş bir şişe içinde başarı kutlamazdım.

Şimdiki aklım olsaydı; en yaşlı totemi bu gece yaşantımdan çıkaracağım
derken, tapınağa her zamankinden daha çok gitmezdim.

Şimdiki aklım olsaydı; milyonların yaşadığı bu kentte, yamaçtan inen
huzursuz akşamların koynunda yalnızlığımı paylaşacak bir dost bulamamak,
caddeden geçen araçların motor gürültüsüyle sabahlamak, yeni bir güne
başlarken, bir gün döneceksin diye kaç yıl aç ve muhtaç kaldım sevgiye demek
yerine, yeryüzündeki bütün nehirlerin sevgidenizine akmasıyla ve sevgi
denizinin ummanına kavuşmasıyla son bulacağına asla inanmazdım.

Şimdiki aklım olsaydı; kumsalda büyük bir ateş yakıp, denizin yakamozlarını
seyrederken sabahlamazdım, martı çığlıklarını gitar mırıltısı sanıp
ağlamazdım, dalgaların kumsalı öperken çıkardığı hışırtıyı aşk ninnisi
sanmazdım.


Ve güzelim şimdiki aklım olsaydı, seni sevmezdim, nefret etmem gerekirken
seni övmezdim, denize bakıp bakıp sövmezdim.

Şimdiki aklım olsaydı...Ahh şimdiki aklım olsaydı...


ERDEN ERKİN...

şimdiki aklım olsaydı benimde geçmişteki birçok hatamı düzeltirdim

süper bi yazı:A
ölee içtenkiii okurken bi baktım sonuna gelmişimm....

saoll paylaşımın içinn...

şimdiki aklım olaydı geçmişe hesap sormas hakkım olabilirmiydi

yok

kendimi geliştirdim diye şimdiki aklım var

yaşadıkça kazanılır

güzel bir yazıydı diyemiycem ama aklını başına topladığına sevindimgeç olsun güç olmasın

insanın aklı herzaman başındadır ama tembellik daha ön plandadır mantığımızla değil mantığımızdan uzak gönlümüz o anki duruma rahat olan yoldan ilerleriz...ve dönüp geriye baktığımızda şimdiki aklım olsaydı.. gibi kelimelerle karşı karşıya geliriz! bence bu yazıyı okuduktan sonra yol çizgimizi biraz daha kırmamız gerekmezmi bu kelimeyi daha az söyleyebilmek için....