Geç Kalışım

Gece değildi senin yokluğun. Her an her dakika yaşadığım bir mahsen.Bir kördüğüm. Sen hep bir yerlere geç kalışlarımdın benim.
Hep geç kalışım. Hüzün vardı. Yaşanması zor bir acıydı. Her yeni güne aynı yerde. Hiç olmak istemediğim yerden merhaba demek.
Olmadık yerlerde uyuyup kalışım gibiydin. Uykuya bile geç kalışım.
Hiçbir şey yada herşey iki kelimenin odaklandığı yer değildi. Hiç olmadık yerlerde karşımda duruşun bir hayal. Yaşanması gereken bunlar değildi. Dilim varıpta herşeyi batırdığım. Ne bu hayatıma nede sana hiç bir zaman veda edemedim. Sen hiç bir zaman gitmek istemediğim yerlere geç kalışım. Gördüğüm her rüyadan telaşla uyanışım. Yataktan hiç bir kalkışım seni düşünmeden olmadı. Hiç bi gidişim telaşsız. Hiç bir cümlem adın olmadan kurulmadı. Bundan sonrası yok. Bundan sonrası bitiş. Bir bitiş daha nasıl anlatılabilir ki? Gözle görülmeyeni benimkisi. Dokunup hissedilmeyeni. Ağlamaktan titreyen ellerimin kaleme bastırarak bütün nefretini kağıttan çıkarırcasına. Yazılanların intihar mektubuna dönüşmesi. Suçlu ceza arası. nefretle arzunun tam ortası. Sen geç kalışlarımın tek yargısız kalanı.



Alıntıdır....

her aşkta bu tarz durumlar yaşandığı için bunu sizinle paylaşmak istedim umarım beğenirsiniz