Konu: Ben hala sendeyim,senleyim

Giden olmak mı zordu, kalan olmak mı? Üç yılın içine ne çok tekil yolculuk sığdırmıştıkta bir kez bile birlikte yolculuk edememiştik.Oysa İstanbula birlikte gidecektik söz vermiştin.Kız kulesine karşı çay içecektik dudaklarımzda karşımızda kız kulesi kollarımda sen şarkısıyla.Olmadı.Sen hep giden bense kalandım.Ama o son sahne.Giden bendim sense kalan.Gİdiyordum işte hem de İstanbula hem de sensiz.Dönüşü olmayan bir yolculuktu benimkisi.Giden olmama rağmen terkeden sendin, terkedilen ben.Bir sürgünün başlangıcıydı.Hasreti hala gözümde tüten şehrimizden, yüreğinden,yaşamından sürgün edilendim.

Otobüse binerken yanımdaydın.Sarıldığında her hücren gitme diyordu ama sen susuyordun.İşte o suskunluk anlatıyordu terkedilişimi.Giden olmama rağmen terkedilen olduğumu bilerek yaşayacaktım artık ve kendimle hiç uzlaşamayacaktım bu yüzden. Ve bunu da geçen yıllar anlatacaktı bana.

Kendimi sende kaybetmiştim.Sende ve sensizlikte.Seninleyken gözlerimde milyonlarca yıldızın parladığını, sesimde kuş cıvıltılarının duyulduğunu, gülüşlerimin bir çocuğunki kadar içten, gerçek ve bir şelale kadar canlı olduğunu söyleyecekti senli günlerimin Tanık Ağacı.Geçen yıllarda sensizliğiminde Tanık Ağacı olacaktı.

Gitmeliydim.Evet kaçıyordum senden ve sana dair herşeyden.Sana söylemiş miydim hatırlamıyorum. Otobüsü beklerken kafamda dönüp duran cümleler vardı.Bilmez kimse söylemem pek mahremdir aslında kaçışım.Bu seferki kaçışım kendimden değil sendendi.Her kendimden kaçışım bir dönüştür aslında puslu karanlığıma. Hem yalnızım hem korkuyorum.Lakin erdem olmalı serde susuyorum.Bu sefer o puslu karanlığın içinde sende kaybettiğim beni bulmaya gidiyorum.
''bir yaraya kabuk olmayı kabullenmek gibi
eksik, yarım, farkına varmaktan kaçınılan''(1)
bir şeydi seni sevmem.Ve becerememiştim.O yaraya kabuk olamamıştım.Olmuştum belkide kendi yüreğime de taşımıştım o yarayı hep kanamaya mahkum,hiç kapanmayacak yaram olmuştun.İşte bundan kaçıyordum.Hiçbir şey için savaşacak gücüm kalmamıştı.Belki de mutluluk için önce sende kaybettiğim kendimi bulmalı ve onunla barışmalıydım.İşte bu yüzden giden bendim.Terkeden sen.

Ve geçen yıllar bir şeyi daha öğretecekti bana:
Kendimi bulabilmek için seni kaybetmeyi seçtiğim halde kendimi de kaybedecektim koskoca bir hiçlikte.Ben seni öyle çok uğurlamıştım ki sonsuzluklara ve her seferinde bir yanımıda göndermiştim seninle.Sonraları kendimin olabilecek bir kendim kalmamıştı geriye.Ve yine giden olmama rağmen o otobüsle uzaklaşırken ben bedenim.Kalandım aynı zamanda sana kalandım,sen de kalandım,senle kalandım.

Yıllardır boşa arıyorum kendimi.....Ben hala sendeyim,senleyim ama sen NEREDESİN?

Yüreğine sağlık canım

Ben hala sendeyim,senleyim.... çok güzel yaaa
yüreğinin güzelliği şiire yansıması..

SaLLinaS tarafından gönderildi.

......................
........................................................................
......................................................................

Yıllardır boşa arıyorum kendimi.....Ben hala sendeyim,senleyim ama sen NEREDESİN?

çok güzl bir yazı paylaştıgın için saol yüregine sağlık

Guzel bir yazi,tesekkurler..