Konu: Siz hiç annenizi sevdiniz mi?

21 senelik evlilikten sonra "aşk ışıltısını"
canlı tutmanın yeni bir yolunu buldum.
Bir süre önce, başka bir kadınla çıkmaya
başladım ve bu aslında eşimin fikriydi. Bir gün eşim, beni çok
şaşırtarak:

"Biliyorum ki Onu seviyorsun" dedi

Şiddetle itiraz ettim:

"Ama ben seni seviyorum!!!"

"Biliyorum ama aynı zamanda onu
da seviyorsun. Ona da zaman ayırman gerekiyor"

Karımın, ziyaret etmemi istediği "Öbür
kadın", 19 yıldır dul olan annemdi. İşimin yoğunluğu ve üç çocuğumun
beklentileri sebebiyle annemi görme fırsatım pek olamıyordu. O akşam
annemi yemeğe ve ardından sinemaya davet ettim. Endişelendi ve
hemen;

"İyi misin, her şey yolunda mı"
diye sordu.
Annem de geç saatte gelen bir telefonun veya sürpriz bir davetin mutlaka
kötü bir anlamı olacağından şüphelenen tipte kadınlardandı.
"Seninle beraber ikimizin biraz zaman
geçirmemizin güzel olacağını düşündüm" diye yanıtladım.

"Sadece ikimiz mi?" dedi. Biraz
düşündü ve;

"Çok isterim" diye cevap verdi.
O Cuma, iş çıkışı onu almaya giderken
kendimi biraz gergin hissediyordum. Eve vardığımda fark ettim ki o
da, randevumuzdan ötürü hafif gergin görünüyordu. Kapısının önünde,
paltosunu çoktan giymiş bir şekilde bekliyordu. Saçlarını yaptırmıştı
ve üzerinde babamla kutladıkları son evlilik yıldönümlerinde giydiği
elbise vardı. Bana melekler kadar ışıltılı bir yüzle
gülümsedi. Arabaya bindiğimizde;


"Arkadaşlarıma oğlumla dışarı
çıkacağımı söyledim ve gerçekten çok etkilendiler" dedi.
"Randevumuzun nasıl geçtiğini duymak için sabırsızlanıyorlar."

Gittiğimiz restoran, çok şık olmasa da
sevimli,sıcak ve servisin kaliteli olduğu bir mekândı. Annemse, bir
kraliçe edasıyla koluma girdi.


Yerimize oturduktan sonra ona menüyü
okumam gerekmişti,çünkü küçük yazıları göremiyordu. Ben daha menünün
ortalarındayken annemin nemli gözlerle ve nostaljik bir gülüşle bana
bakmakta olduğunu fark ettim:

"Eskiden, sen küçükken, menüleri okuyan
bendim, sense meraklı bakışlarla beni dinlerdin" dedi.



Ben de gülümsedim:

"O zaman, şimdi senin rahat
rahat oturma sıran ve ben de okuyarak borcumu ödeyebilirim"
dedim.
Yemek boyunca muhabbetimiz çok güzeldi,
sıra dışı hiçbir şey olmadı ama eskilerden ve hayatlarımızdaki
yeniliklerden bahsederek kaybettiğimiz zamanın birazını telafi etmeye
çalıştık. O kadar çok konuştuk ve
eğlendik ki film saatini kaçırdık.Akşam annemi bırakırken;

"Seninle tekrar çıkmak isterim ama
ancak bu sefer benim seni davet etmeme izin verirsen" dedi ve bir
akşam tekrar buluşmakta karar kıldık.
Eve geldiğimde eşim yemeğin nasıl geçtiğini
sordu:
"Çok güzeldi" dedim. "Düşünebileceğimin çok
üstündeydi".
Birkaç gün sonra annem aniden ciddi bir
kalp krizi sonucu vefat etti. Bu o kadar ani gerçekleşmişti ki onun için
bir şey daha yapma şansım olmamıştı.
Birkaç zaman sonra evime,annemle yemek
yediğimiz restorandan,ödenmiş iki kisilik bir yemek faturası ve
üzerine iliştirilmiş bir not yollandı:
"Oğlum, bu faturayı önceden ödedim, çünkü
seninle kararlaştırdığımız randevu gününe gelemeyeceğimden neredeyse
yüzde yüz emindim. Yine de iki kişilik bir yemek ayarladım çünkü bu sefer
eşinle beraber gitmenizi istiyorum. Seninle olan o günkü randevumuzun
benim için ne anlam ifade ettiğini bilemezsin. Seni Seviyorum."
O esnada;

"Seni Seviyorum" demenin ve hayatta
değer verdiğimiz insanlara hak ettikleri zamanı ayırmanın önemini anladım.
Hayatta hiçbir şey ailenizden daha önemli değildir. Onlara
hakları olan zamanı ve ilgiyi verin çünkü böyle şeyleri
erteleyebileceğiniz "Başka bir zaman"ı her istediğinizde
yakalayamayabilirsiniz.


alıntıdır(mailimden)

Çok güzel bir yazı Özlem teşekkürler. 21 yıllık bir evlilik de eş bu sevgiyi özümsemiş ne kadar güzel. Anne ile çocuğun en güzel anları çocuğun büyüdüğünde anneye destek olduğu ve annenin çocuk gibi sevgi beklediği anlar oluyor. Bu anları çok yakışıyorum etrafda sevgiye bekleyen bir çok anne var. Bu yazılarıda çok seviyorum. Bir kez daha teşekkürler. Anne ile her anı biraz hayattan zaman ayırıp yaşamak gerekli. O koku o sevgi başka hiç bir yerde...

Siz hiç annenizi sevdiniz mi ? Bu soruya şöyle cevap vereyim. Hayır malesef ben hiç annemi sevmedim... Ama bütün anneleri kendi annem gibi seviyorum, bütün insanlara sevgi vermeye çalıştığım gibi annelerime de sevgi vermeye zaman ayırmaya çalışıyorum. Onların bakışları bile beni duygulandırmaya yetiyor bütün duygularım coşkulanıyor yanlarında. Saf aşk, saf sevgi gibiyim yanlarında. Önce sev sonra sevin... Cennet onların ayakları altında... Çünkü onlar Allahın hayata verdiği bizleri besleyen, koruyan ve yetiştiren kutsal varlıklar... Bize yıllarını ayıran kutsal kadınlara elbette ki kutsal yıllar, hiç olmazsa haftalar borçluyuz... Sevgiler..

Canım yazı çok etkileyici içim bir hoş oldu :A

Kayın valideleriyle anlaşamayan hatunlara örnek olsun.. Gereksiz kalıplaşmış duygular nelere mal oluyor..Bunları aşmak neler kazandırıyor görüyoruz..

Ben annemi bulduğum her fırsatta seviyorum sevme delisiyim..Anneme beni sorduklarında hep aynı cümlesi vardır onu hatırladım

"Nida delidir burnunun dikine giden bir kızdır ama aile dedin mi orada durur..Bugüne kadar ne gönlümü kırmıştır, ne üf demiştir nede ses tonunu yükseltmiştir.."

Ne zaman bu lafı duysam annemden hep içim sızlar ..Bundan sonrası içinde böyle olması için hep dua ederim...Rabbim anneme layık bir kız ve kayınvalideme layık bir gelin olmamı nasip etsin..

uff cok anlamlı güzel bir hikaye paylaştıgın için teşşekkürler

Cok guzel bir yaziydi osslem, paylasimin icin tesekkurler

Annelerin kiymeti herzaman icin bilinmeli bence...bu yuzdende hayatimdaki en onemli ve en sevdigim insan her zaman annem olmustur ve hepte annem olacaktir

harika bir yazı inanki gözlerim doldu okurken...
günümüzde insanların ilgi alanları vaya ililenmesi gereken kaonular okadar fazlalaştı ki bazen asıl hak edenlere sevgimizi vermekte gecikiyoruz...hayatım boyunca yanımda olmayan insanlarla olan iletişimim hep kopuk oluştu...çünkü birkere başladınızmı mazeretler ardı ardına gelir...hiç başlamamak...(mazeretlere)

yazmayacatım niyetim yoktu ama deniyorum içine bir damla gözyaşı akan bir sim bulsaydım kayacaktım ama yok.

fazla bişe söyleyemicem içim bi garip oldu
paylaşım için teşekkürler

Çok etkilenidm osslem gerçekten çok güzel bir o kadar da duygulu bir hikaye Bu yazı bana sevdiklerime yeteri kadar zaman ayıramadığımı hatırlattı sanırım çok geç olmadan yapsam iyi olucak..

Teşekkürler tekrar

ne güzel şeyler hissettirmiş herkeseçok sevındım arkadaşlar