Konu: Kalbini Yitik Aşkların Harabesine Çevirmek Ne Kadar Doğru?

Kalbini Yitik Aşkların Harabesine Çevirmek Ne Kadar Doğru?

İnsan her aşık oluşunda ''Evet işte benim hayatımın erkeği(ya da kadını)der.''Artık bu son ondan baskası olamaz'' yada ''Önceden çok sevdim ama bu ilk askım'' gibi şeyler söyleriz.Aşk o kadar büyük bir duygu ki bir aşk bitip diğerine başlayınca ''aslında ben hiç sevmemişim....''deriz.Ondan önceki asklarımız için ''ya ben onu nasıl sevdim anlamıyorum''diyerek yakınırız.
Bence hiç bir aşka ''Nasıl olsa biticek'' diye başlanmaz,başlanmamalı.Bu ''nasıl olsa öleceğiz'' diyip yaşamadan kendimizi öldürmeye eş değerdir.Birine gönül bağlamak sorumluluk gerektirir.Onunla her seyini paylasmayı,kimseye açmadığın kapılarını açmayı ve en önemlisi surlarını yıkmayı gerektirir.Bunu her askta yapamayız.Her sevdaya sur yıkılmaz,açılması zor kapıların anahtarları her ele verilmez,verilmemeli.Bunlar çok önemli değerlerdir.Hepsi çok özel olgulardır.Hayatımızdaki her insan bunu haketmemeli.Ve bu kapıları açtığımız insanlara da değer vermeli.Sorumluluk sahibi olmalı,saygı göstermeli.''Nasılsa ayrılıcam''dediğimiz bir insana gönül bağlamak ne kadar doğru?Karşı tarafı bu derece egolarımıza kurban etmek ne kadar adaletli?Yani kalbimizi yitik aşkların harabesine çevirmek ne kadar doğru olabilir?Hem kendimizden hem de karsımızdekinden bu denli ödünler vermek,verdirmek ne kadar acı bir durum.Neden her heyecanın her aşk çarpıntısının sonu acı ve bitiklik olsun.Nasıl olsa biticek düşüncesinde olan bir insan karsındakini acıdan baska ne verebilr ki?Ve de kendini kandırmaktan baska ne yapabilir ki?Bence hiç bir sey.Sadece kalbini harabeye hatta sonu olmayn bir çöplüğe dönüştürür.
Bir de artık saygısını sevgisini bitirmiş olan ama hala ayakta zoraki durmaya çalışan aşklar vardır.Yani yitik aşklar...Tam anlamıyla yitik aşklar...Bu aşkların bitirilememesi aslında birazda alışkanlıktan gelir.Benim etrafımda böyle insanlar çok.Evet belki yaşımız genç ama yinede bu aşklar etrafında yaşıyorum bende.Kendisini yitik aşkların harabesine çeviren hayatların alışkanlık huyuna üzülüyorum sadece...

dJ mEySu
Teşekkürler

Evet belki yaşımız genç ama yinede bu aşklar etrafında yaşıyorum bende.Kendisini yitik aşkların harabesine çeviren hayatların alışkanlık huyuna üzülüyorum sadece...

Genç arkadaşım yazın çok güzel yüreğine sağlık... Ancak ben bu noktayı sana sormak istiyorum.. Bu genç yaşta aşklar böyle mi? Böyle ise hayatına etkileri nelerdir?

Canım ömer abim tesekkür ediyorum değerli sözlerin için.Soruna cevap vermek gerekirse evet bu tür asklar etrafımda var.Hemde çok yakınımda.Ve sonucu arkadaşıımın bütün psikolojisini bozmaya ve hatta sınıfta kalmasına kadar tesir etti.Bu bağımlılık onu bitirdi.Sürekli ayrıl barış ayrıl barış şeklinde bir aşk yasadılar tabi buna ne kadar aşk ismi verilirse.Ve bu sadece tek bir tarafı ekledi o da nedense kız olan arkadasım olduHayatıyla oynadığını düşünüyorum ve ona uzattığım yardım elini kabul etmediği için üzülüyorum sadece bnm değil baskalarınında yardımını elinin tersiyle ittii ve buna üzülmekten baska hiç bişey yapamadım çünkü elimi kolumu bağladı....

Dediklerine katılıyorum Meysu etrafımda çok fazla derslerinden ya da hayatından vazgeçip aşk yaşayan gernç arkadaşım var. Ben sana özellikle sordum çünkü sen zeki birisin aşka bu kadar fazla zaman ayırıp hayatırını ertelemiş olamazsın diye düşündüm.

Sürekli ayrılıp ve barışmak... Ergen psikolojisini bozan en önemli faktör. Umarım arkadaşının psikolojisi iyidir. Peki sence ne olmalı meycusum?

Kalbini Yitik Aşkların Harabesine Çevirmek Ne Kadar Doğru? Sence kırık bir kalp yaratmamak için ne yapmalıyız? İkişkiler, aşklar nasıl olmalı? Ve bazen derim 15-16 yaşında aşığız demek doğru mudur ?

Güzel sorularınız ve yorumlarınz için tesekkür ederim ömer abim...
Kalbimizi yitik aşkların yolunda harcamaya karşıyım.Bilemeyiz belki bende bunu yapıyorumdur...Sevdiğim insanla sonum yoktur belkide ama yinede aynı yolda yürüyorum onunla o d belki bilmiyor sonumuzu ama yinede aynı yoldayız.Ben yine de karşıyım böyle olmamalı.Ama en azından ben arkadaşım gibi hayatımı mahvetmediğime sonsuz inanıyorum.Onun için geleceğimi değiştirmiyorum alışkanlığın kölesi olmuyorum.Aşk için geleceğimizi bu yaşta köreltmeye karsıyım.
Kırık bir kalp yaratmamak için ilişkiler yaşanırken saygıyı elimizden geldiğince düşürmemeli ve hayatımızı ona bağlamamalıyız.Eğer onun hayatına göre kendimize bir yol çizersek ilerde en ufak bir virajda bocalarız ve kırık kalpler oluşur.
İlişkiler her zaman kendimizi kaptırmadan gitmeli ve geleceği aslında birazda düşünmeli.Sonradan pişman olacağımız şeyler yaşamamalı.Özelliklede bir anlık gaflet kızların hayatını karartmaya yetiyor.
15-16 yaşlarında aşklar aslında olabiliyor.Yani şöyle düşünüyorum lisede genelde ilk aşk denebilecek ilişkiler yaşanır.İlk asklar hep bu yaslarda hayatımıza girer.Ve ne olursa olsun o aşk hiç unutulmaz.Evleniriz,mutlu oluruz,severiz,seviliriz ama o ilk aşk hiç unutulmaz.Tabiki kişiliğimiz tam oturmamışken genç heyecanıyla ''asla bitmez,onun için ölürüm,onun için onun için.........''diyerek gider.Ama bir yerde yollar ayrılır.Tabi ki sonuna kadar götürmeyi bilenler var etrafımızda onlarda gerçek aşkın birer simgesi...

dj meysu tarafından gönderildi.

Kalbini Yitik Aşkların Harabesine Çevirmek Ne Kadar Doğru?

Bence hiç bir aşka ''Nasıl olsa biticek'' diye başlanmaz,başlanmamalı.Bu ''nasıl olsa öleceğiz'' diyip yaşamadan kendimizi öldürmeye eş değerdir.Birine gönül bağlamak sorumluluk gerektirir.Onunla her seyini paylasmayı,kimseye açmadığın kapılarını açmayı ve en önemlisi surlarını yıkmayı gerektirir.

Kesinlikle aynı şeyi düşünüyorum ve yaşıyorum...
Doğruluğundan şüphe etmediğim fikirlerim arasındadır...

Bunu her askta yapamayız.

Burda bir yalnışlık olduğunu düşünüyorum her aşk diyoruz bir insanın elinde midir birçok defa aşık olmak aşk 1 defa yaşanmaz mı ben yanlış biliyorum ya ben yalnış yaşıyorum...
Neden böyle düşünüyor insanlar insan yaşadığı her anı bir defa yaşar sadece aşık olursun bir defa ve artık aşık olmuşsundur...


dJ mEySu
Teşekkürler

Aşk o kadar basite indirgenmişki aşkı yaşamaya değil anlamaya çalışıyoruz...

Toplum böyle Meysu arkadaşımızında dediği gibi
İnsanlar sadece kendini kandırıyor kaybeden herkes oluyor...


İnsanın yaşadıklarının ölçüsünde hayattan beklentisi olmalıdır...

Sunni aşıkların mutlu olmasına şahit olmadım hiç olmayacağımı da biliyorum o yüzden hiç aşık olmadım...

Askı anlamaya çalışıyoruz doğru aslında ask anlaşılamaz çözülemez.Yasla bir yere kadar alakalıdır askı anlamak.40 yasına geliriz ama hala aşkın nasıl yasandığını bilmeyiz.Askta tabi ki kural olmaz.Ama bazı değerler bilinmeli bunun bilincine varılmalıdır...

Söylediklerinize dikkat edin,düşüncelere dönüşür.
Düşüncelerinize dikkat edin,duygularınıza dönüşür.
Duygularınıza dikkat edin,davranışlarınıza dönüşür.
Davranışlarınıza dikkat edin,alışkanlıklarınıza dönüşür.
Alışkanlıklarınıza dikkat edin,değerlerinize dönüşür.
Değerlerinize dikkat edin,karakterinize dönüşür.
Karakterinize dikkat edin,kaderinize dönüşür.

nasıl olsa bitecek...
aslında içinde endişe taşıyan bir cümle...
bitmemesini ister gibi...
bunun için çabalar gibi...
belki de ben kendime göre yorumluyorum...
ama içinde ayrılıkları barındıran şey aşk olabilir mi?
bitişi belli bir aşk(!)
bu olsa olsa tutkudur...
aşk an da biteni zamanda devam ettirmek değilmidir?
karşılığı olması ve bunu başlangıç ve bitişlere endekslenmesi ne kadar aşk tır ki...
aşk gibi ulvi bir kavram...böylesi maddeleşebilir mi?
televole kültürü hayatlar yaşıyan ülkemde aşk kavramına süre eklemek de normal tabi...
hep mırıldanırım...
zaman alışmayı öğretir...
unutmayı değil...
unutuyorsan zaten sevmemişsin demektir...
etrafında yıllarca düşünce anaforları yaşatabilecek cümleler bunlar...
ve aşk...binlerce yıllık insanlık tarihinin büyüsüne kapıldığı muhteşem söz...