>>dost musun?

>Öyleyse canın canımdır...
>Aynan olmalıyım...
>Yüzüne söyleyebilmeliyim her şeyi...
>Hem sakınmadan, mertçe...
>Hani bilirsin, esirgemem lâfımı,
>Ne şekil gelirse, öylece...
>Hazırım tüm içtenliğimle konuşmaya, ama,
>Seni de dupduru isterim karşımda...
>Dostsan,
>Gözlerimin içine baka baka yaka silk benden!
>Arkamdan şikayetlenme!
>Yiğit ol! Gerekirse yiğitçe azarla, çekinme!
>Lâf değil, icraat beklerim senden!
>Öyle bak ki, hislerini görebileyim...
>Öyle hisset ki, güvenle bakabileyim...
>Sevmem, ölenin ardından ağıt yakmayı!
>Dil dönerken söylenmeli her şey...
>Kulak duyarken anlatılmalı...
>Göz bakarken bakmalıyım sana...
>Can sağ iken sarılmalı...
>Keşkelere meydan vermemeli hayatım,
>Pişmanlıklarla yoğrulmamalı....
>Hayır!
>Dirime selâm vermeyen,
>Ölüme de fazla yaklaşmasın!
>Dostsan, ölmemi bekleme!
>Haklıysam, yaşarken savun beni!
>Yaşarken yanımda ol!
>İnanmışsan bana, kimse çevirmesin seni yolundan!
>Ve inanmamışsan, sakın rol yapma!
>Her söylediğimi onaylaman şart değil...
>Her yaptığımı beğenmen de gerekmez...
>Dostsan, rahatça eleştir, fikrini rahatça söyle, sıkılma!
>Yadırgayabilirsin beni,
>Ve ben de seni tuhaf bulursam şaşırma...
>Kandırmanı aslâ kabul edemem!
>Her dediğini, her yaptığını hoş görürüm, ama,
>Beni, bana sormadan yargılama!
>Her yediğimiz aynı olmaz belki,
>Her dakikamız birlikte geçmez...
>Her güldüğünde gülmeyi garanti edemesem de,
>Ağladığında seninle birlikte oturup ağlarım...
>Belki her çağırdığında gelemem fakat,
>Derdine ortak ararsan, koşarım...
>Ben de herkes gibi insanım elbet,
>Ne göklere çıkar beni, ne de yerin dibine sok!
>Senin işin bu değil!
>Benim zaten bir yerim var herkes gibi yer ile gök arasında...
>Dostsan,
>Küçümsemeden, küfretmeden,
>Sevgiyle, saygıyla ve huzurla gel sokağıma...
>Dinlenmek istediğinde, hiç düşünme, sana özel bir limanım,
>ama...
>Yorulduğum zamanlarda,
>Dilediğimce sığınabilmeliyim koylarına...
>Seni bir çocuk kadar saf sevebilirim
>Ve bir deli kadar art niyetsiz...
>Uğruna seve seve hesabı şaşırırım...
>Görmezden gelebilirim yanlışlarını...
>Başkaları enayilik sayabilir,
>Başkaları akılsızlığıma yorabilir,
>Bunları dert bile etmem, ama,
>Sen, aslında aptal olmadığımı,
>Her an, tekrar tekrar hatırla!
>Ve sakın beni aptal yerine koymaya kalkışma!
>Seviyorsan, cimrilik etme, söyle!
>Muhabbeti varken, yokmuş gibi yapanla,
>Hiç sevmediği halde, yılışıp durana sinir olurum!
>Neyse, o olmalı insan...
>Kendisi olmaktan korkmamalı!
>Kendisi olmaktan kaçmamalı!
>Bil ki, sensin diye seni bırakmam, ama,
>Ben olduğum için bırakırsan beni,
>Yas da tutmam arkandan!
>Bedel mi?
>Ödemeyeceksen çıkma yola!
>İçten pazarlık edersen, ancak kendine edersin...
>Kendince küser barışır, kendi kendini yersin!
>Dostsan, mevsimince yağ...
>Kışsan kar ol, güzsen yağmur...
>Soğuğuna, sıcağına, esip savurmana itiraz etmem,
>Senden, ille de bahar olmanı beklemem, ama,
>Dayanmalısın en şiddetli fırtınalarıma...
>Belki de çok geldi bunca talep...
>Bana karşı hiçbir mecburiyetin yok, korkma...
>Sana fazla geldiğim ilk anda,
>Arkana hiç bakmadan, dönüp gidebilirsin...
>Geçip gidebilirsin,borçluluk hissetmeden...
>Mutlaka bir açıklama da beklemem senden, ama,
>Gitmeye davranırsam bir gün,
>Sen de karşımda set olma!
>Dost musun?
>Öyleyse, canın canımdır,
>Yoluna baş koymaya hazırım ya,
>Başını da yollarımda isterim, unutma!

alıntı