Konu: Ben vedalardan nefret ederim...

Bir insana, bir kadina, bir arkadasa, bir isyerine veda etmek, hep içimde, ruhumun derinliklerini alt üst eden firtinalar estirir.. Karsi karsiyasinizdir.. Ama herkes bilir ki bu son görüsmedir .. Herkes bir süre sonra yoluna gidecektir.. Hayat bir daha sizi hiç ayni sekilde bulusturmayacaktir.. Hatta belki hiç bulusturmayacaktir.. Çok acikli gelir bana.. Yufka midir yüregim bilmem.. Ama öyle durumlarda hep kaçarim ben.. Sadece bir zamanlarin sevgilisinden degil.. Yikilip gitmis bir arkadasliktan.. Çalistigim isyerinden.. Hatta ve hatta o sahnelerin oldugu filmlerden..
Benden iyilere layiksin... Tamam beni çok seviyorsun ama ben seni, senin beni sevdigin kadar sevmiyorum. E, bu da söylenmez ki.. Benim gönlüm uçari, bir o çiçege, bir bu çiçege konmak istiyor. Oysa sen sevdigin zaman kendine körü körüne bagli birini istiyorsun. Ben bir hafta biriyle, bir ay baskasiyla yasamak istiyorum. Şimdi seni aldatsam ayip olacak. En iyisi tak sepeti koluna, herkes kendi yoluna..
Ben seni mutlu edemem.... Beklentilerimiz farkli. Sen ayri ünyadasin, ben ayri dünyada. Ayni müzigi dinlemiyoruz, ayni filme gitmiyoruz, ayni içkiyi bile içmiyoruz. Bizim birlikteligimiz ancak birkaç günlük heyecan olabilir. simdi bunu sana böyle söylesem. "Demek her sey bir yalandi'' diyeceksin. Ben de sana cevap verecegim. Senin mutlu olmani gerçekten istiyorum ama bensiz..
Ailemden vazgeçemiyorum ..... Ben ana (ya da baba) kuzusuyum . Annem babam ne derse o olur.. Onlara karsi çiksam, harçligimi keserler, arabami altimdan alirlar, bes parasiz ortada kalirim. Hem ask dedigin nedir ki? Geçici bir heves.
Serseri ruhluyum .... Baska bahane bulamadim. Aslinda istesem öyle mazbut, öyle evine bagli bir insan olurum ki.. Ama seni sevmiyorum. Güzel seyler yasamis olabiliriz ama bitti artik. Üstelik bu buldugum bahane de çok fiyakali . Sen simdi bunu yakin arkadaslarin arasinda da söylersin.. Benim popülaritem artar. Bundan sonraki kiz arkadasim da beni elde tutulmayan bir serseri olarak taninip daha çok üstüme düser. Hay aklimla bin yasayayim..
iliskimizi dinlendirelim.... iliskimizi bitirmeliyiz diyecektim, ama agzimdan bu çikti. Hem zaten digerini söyleyecek cesaret yok bende. Bu yüzden bununla idare et. iliskimiz dinlenirken, ben harekete geçecegim. Etrafta serseri mayin gibi dolasacagim ve kendime yeni, yepyeni asklar arayacagim.
Askimiz heyecanini kaybetti.. Adrenalin bagimlisiyim. Ben ask falan degil resmen heyecan istiyorum. Bunu da bana ancak baska bir ask saglar. Seni terk etmeye niyetliyim de.. "Bana heyecan lazim'' diyemiyorum. simdi biliyorum sen kendini degistirmeye çalisacaksin. Saç seklin, makyajin, kiyafetlerinle beni yeniden heyecanlandirma çalismalari içine gireceksin. Ama bosa yorulma. Çünkü "Bu ask burada biter ve ben çekip giderim..''
Sorun bende.. Kafamin içindeki problemleri çözemedigim için iliskimize konsantre olamiyorum. Ama söylemek istedigim, "Senden biktim. Artik hayatimdan çikmani istiyorum. Zaten benim kafamdaki tek problem de sensin. Sen olmasan o kadar rahatlayacagim ki anlatamam. Senden ayrilabilmek için kendimi bile sorunlu insanlar grubuna soktum. Anla artik ve beni rahat birak..''
Zamana ihtiyacim var.. Senden ayrilmak istiyorum ama bunu sana direkt söylersem bana neden diye soracaksin. Ben de baskasindan hoslandigimi söyleyemeyecegim için dogru dürüst bir neden gösteremeyecegim. Biraz ayri kaliriz. Ben seni arada bir telefonla ararim. Sonra da aramalarim seyreklesir. Aramizdaki iliski sogur belki bir süre sonra da sana "Bu zaman içinde çok düsündüm ama seninle yapamayacagim'' derim. Böylece bu is de biter.
Çok iyi bir insansin ama.. Çok iyi bir sevgili degilsin. Ben beni heyecanlandiracak, ayagimi yerden kesecek, gerektiginde beni süründürecek birini ariyorum. Oysa sen benim her dedigimi yapiyorsun. Her sorunuma çözüm buluyorsun tamam ben de seviyorum ama kardesim gibi. iyisi mi "Sen kendin gibi bir taze bahar seç'' ben de kendime..
Ben bunlarin hiçbirini söylemedim.. Çünkü ben yalan söylemesini hiç beceremedim.. Veda etmek ise hep aci verdi bana.. Vedayi hep vicdanimla yaptim.. Vicdanim, hep "vedanin sorumlusu sen olma" dedi bana.. Vedanin acisini vicdanin rahatligiyla hafifletmeye çalistim..

Ben bunlarin hiçbirini söylemedim.. Çünkü ben yalan söylemesini hiç beceremedim.. Veda etmek ise hep aci verdi bana.. Vedayi hep vicdanimla yaptim.. Vicdanim, hep "vedanin sorumlusu sen olma" dedi bana.. Vedanin acisini vicdanin rahatligiyla hafifletmeye çalistim..

yorum yok böyle.

vedalar bazen iyidir her ne kadar arasıra canımızı yaksada.düşünüyorum da şöyle bir her birine ev sahipliği yaptığımız kendimiz bildiğimiz dostlarımızın o asla bitmez dediğimiz hani olmassa olmaz gözüyle yaklaştığımız veda sahnelerinin kaçını geride bırakmışız ve hala da bırakmaya devam etmekteyiz . ne olursa olsun vedalar canımızı yakmasın bir daha ki sefere görüşmek üzere diyerek ayrılmaların tadını çıkaralım. hani o giden hiç gelmeyecek dahi olsa .. zaten her gün yeni bir veda yaşamıyor muyuz bir sonra ki gün için ...kim bilir belki de her veda yeni bir başlangıçtır...

sadece konu başlığına bakarak söylüyorum bende nefret ediyorum vedadan bugün veda ettim bazı şeylere ve nefretim daha da arttı şimdi hem vedadan hemde veda ettiklerimden ağlamak istiyom aslında ama ona bile veda etmiştim ben bir kaç sene önce veda etmedim tek ben kaldım ama ona da etcem yakında

zavallı vicdanım..kedi gibi köşelerde kaldı hep..konuşamadı bi türlüçok sağol sevgili S.O.S.